Αναζητώντας τον «μπροστάρη»

0

Έχουμε πολλές φορές υποστηρίξει από αυτήν τη στήλη ότι εκτός από τις γενικότερες πολιτικές και οικονομικές προϋποθέσεις που χρειάζονται για να προκύψει η ανάπτυξη μιας περιοχής , κάτι τέτοιο δεν είναι  δυνατόν να γίνει ουσιαστικά και ολοκληρωμένα αν οι γενικότερες προϋποθέσεις δεν συνοδεύονται από ένα τοπικό όραμα ανάπτυξης. Που να βασίζεται στα τοπικά πλεονεκτήματα αναδεικνύοντας ένα εξ αυτών ως «μπροστάρη» αυτής της ανάπτυξης.

Το παράδειγμα του Costa Navarino 

Το παράδειγμα της Μεσσηνίας και του ξενοδοχειακού συγκροτήματος Costa Navarino αποτελεί στην πράξη επιβεβαίωση των παραπάνω. Αξίζουν αναφοράς ορισμένα στοιχεία του, που κατά καιρούς γίνονται γνωστά και παρουσιάστηκαν επικαιροποιημένα σε πρόσφατο δημοσίευμα της Ναυτεμπορικής (ρεπορτάζ Λ.Καραγεώργου) Διαβάζουμε:
Με αυξημένα έσοδα σε σύγκριση με το 2015, που ήταν μία εξίσου καλή χιο­νιά, έκλεισε η χρήση του 2016 για το Costa Navarino, όπως αναφέρουν οι πρώτες εκτιμήσεις στελε­χών της διοίκησης της ΤΕΜΕΣ, της εταιρείας που ελέγχει το ξενοδο­χειακό πρότυπο συγκρότημα της Μεσσηνίας. Σύμφωνα με τον πρώτο απολογισμό βιωσιμότητας (Sustairiability Report) της ΤΕΜΕΣ που δόθηκε πρόσφατα στη δημοσιότητα, οι συνολικές πωλήσεις του Costa Navarino το 2015, ανήλθαν σια 43.5 εκατ. ευρώ, στο ίδιο επίπεδο με το 2014 έναντι 34.6 εκατ. ευρώ το 2013 και 25,9 εκατ. ευρώ το 2012. Για το 2016 τα μεγέθη θα είναι υψηλότερα.
Ο απολογισμός βιωσιμότητας έχει μία ιδιαίτερη αξία καθώς αναδεικνύει τη συνολική προσφορά της μονάδας στην τοπική και εγ­χώρια οικονομία. Όπως επισημαίνεται, οι συνολικές επενδύσεις στην περιοχή από την πρώτη ημέρα που ξεκίνησε το έργο φθάνουν τα 907.5 εκατ. ευρώ, ενώ τα έσοδα που δημιούργησε η παρουσία του  Costa Navarino το 2014 στην τοπική οικονομία ξεπέρασαν τα 117.4 εκατ. ευρώ.
Η Costa Navarino χρησιμοποίησε αγαθά και υπηρεσίες από περισσότερους από 1.400 προμη­θευτές. Οι πληρωμές της ΤΕΜΕΣ προς τους προμηθευτή το 2015 ανήλθαν σε 24.8 εκατ. ευρώ έναντι 26.7 εκατ. ευρώ. Το 83% των προ­μηθευτών βρίσκονται στην Ελλά­δα, με το 20% εξ αυτών να λει­τουργούν στη Μεσσηνία. Το υπό­λοιπο 17% των προμηθευτών προ έρχεται κυρίως από την Ευρώπη.
Το 2015 περισσότερο από το 12% του προϋπολογισμού προμηθειών της ΤΕΜΕΣ κατευθύνθηκαν σε Μεσσήνιους.
Οι μισθοί προς το προσωπικό ανήλθαν το 2015 στα 19.3 εκατ. ευ­ρώ έναντι 20.7 εκατ. ευρώ το 2014.
Οι φόροι προς το ελληνικό δημό­σιο ανήλθαν σια 4.5 εκατ. ευρώ έναντι 4.8 εκατ. ευρώ το 2014. Το 2015 απασχολήθηκαν στο Costa Navarino 1215 άτομα. εκ των οποίων το 70% προέρχεται από την  πε­ριοχή. Από τα 1.215 άτομα τα 124 απασχολούνται όλο τον χρόνο, ενώ τα 1.091 για δέκα μήνες καθώς Δε­κέμβριο και Ιανουάριο δεν λει­τούργησαν οι ξενοδοχειακές μο­νάδες. Να σημειωθεί επίσης από τα 1.025 άτομα (480 γυναίκες) απα­σχολούνται με καθεστώς πλήρους απασχόλησης και μόλις 66 part ti­me (32 γυναίκες)

Καπεταν Βασίλης και εμείς…

Έχει τύχει να παρακολουθώ δημοσιογραφικά το όλο εγχείρημα  από τα πρώτα χρόνια του. Τότε που ένας οραματιστής Μεσσήνιος,  ο αείμνηστος καπετάν Βασίλης Κωνσταντακόπουλος πάσχιζε να κάνει το όραμά του, να βάλει τη Μεσσηνία στον παγκόσμιο χάρτη ως προορισμό υψηλής ποιότητας πράξη. Αντιπαλεύοντας μόνος σε μια τεράστια αντιδραστική γραφειοκρατία. Θυμάμαι δεκάδες άρθρα και ρεπορτάζ, που περιέγραφαν τα απίθανα εμπόδια που συναντούσε  ο καπετάν Βασίλης, στην ΕΞΠΡΕΣ (με την οποία συνεργαζόμουν εκείνα τα χρόνια και η οποία ήταν από τις ελάχιστες εφημερίδες που υποστήριζαν το εγχείρημα του και τις εγκαταστάσεις της οποίας πολλές φορές επισκεπτόταν μεταφέροντας τα προβλήματά του στον συντοπίτη του εκδότη Δ. Καλοφωλιά).
Ένας αγώνας που άρχισε να δικαιώνεται μετά από δεκαπέντε και παραπάνω χρόνια, μέχρι να ξεκινήσουν τα πρώτα έργα και που σήμερα πλέον έχουμε ένα δημιούργημα με την προαναφερόμενη προσφορά και με την πολλά υποσχόμενη προοπτική.
Δυστυχώς ο καπετάν Βασίλης δεν πρόλαβε να δει την όλη εξέλιξη, είναι όμως η οικογένειά του που «αγαντάρει» το όραμά του διατηρώντας «πρόσω ολαταχώς» τη ρότα  του.
Το παράδειγμα όμως του Costa Navarino οφείλει να προβληματίσει δημιουργικά και εμάς, σε μια περιοχή που επί δεκαετίες μιλάμε για  ένα αναπτυξιακό όραμα, που δυστυχώς ακόμη είναι στα λόγια. Εστω και αν δεν διαθέτουμε το δικό μας επίμονο καπεταν Βασίλη, μπορούμε συλλογικά να αναζητήσουμε το δρόμο που αυτός έδειξε. Με όραμα και επιμονή και με την αξιοποίηση των σημαντικών συγκριτικών πλεονεκτημάτων μας, που μπορεί  να οδηγήσει στο δικό μας “Costa Navarino”. Θα μπορούσε ίσως αυτό να έχει ως τίτλο του «Πάτρα Κέντρο Τεχνολογικό», για το οποίο σήμερα  έχουμε εκτενή έρευνα , που θα έχει και συνέχεια. Χωρίς βεβαίως να αποκλείονται και κάποιες ακόμη  «αιχμές» ανάπτυξης για την περιοχή.

Leave A Reply