Κωνσταντίνα Τάκαλου : Πηγή ζωής o Έρωτας & η Αγάπη

konstantina takalouΟ Οργανισμός Καλλιτεχνικών Πολιτιστικών Εκδηλώσεων στo πλαίσιo του 37ου Φεστιβάλ Πάτρας 2018 – Θεσμός Αρχαίου Δράματος παρουσιάζει την παράσταση «Τρωικός Πόλεμος-Αγαμέμνονας, Αισχύλου/Ευρυπίδη» στην σκηνή του Θεάτρου «Λιθογραφείον» σήμερα Δευτέρα 22 Οκτωβρίου & αύριο  στις 21:30. 

Συνομιλήσαμε με την ηθοποιό Κωνσταντίνα Τάκαλου για το έργο και τη μουσική, για τους νικητές και τους ηττημένους, καθώς και για το τι η αγάπη προσφέρει και αφαιρεί από την ίδια μας την ύπαρξη. 

Θα ήθελα να μας πείτε λίγα λόγια για την παράσταση και για το ρόλο που παίζει η μουσική  του διεθνούς φήμης συνθέτη και διευθυντή της Λυρικής Σκηνής Γιώργου Κουµεντάκη…

Η παράσταση είναι σαν μια μουσική δωματίου που συνδυάζει με τρεις φωνές, δύο ηθοποιούς και έναν μουσικό με τη συνοδεία ενός οργάνου ("Γυαλί Ταμπούρ "). Ο λόγος για την παράσταση είναι ο πόλεμος και  η φύση του. Το κείμενο ακολουθεί την πορεία του Αγαμέμνονα προς τον πόλεμο της Τροίας, τα αίτια του πολέμου, τη θυσία της κόρης του Ιφιγένειας, τον πόλεμο, τη νίκη των Ελλήνων, την επιστροφή και τη δολοφονία του από την Κλυταιμνήστρα. Στην παράσταση υπάρχουν τρία καθαρά στοιχεία, της αφήγησης, της υπόκρισης και της μουσικής. Το καθένα μπορεί να υπάρξει από μόνο του αλλά και ταυτόχρονα συμπληρώνοντας το ένα το άλλο. Ο αφηγητής, ο υποκριτής και ο μουσικός, ο καθένας από τη δίκη του θέση, αφηγείται την ίδια ιστορία. Εγώ έχω τον ρόλο του αφηγητή, αφηγούμαι όλα τα γεγονότα και μας μεταφέρω τις "εικόνες". Ο Γιώργος Παπαπαύλου από την πλευρά του υποκριτή  αφηγείται  τον πόλεμο μέσα από τη μουσική ("Ταμπούρ γυαλί"). Στην παράσταση η μουσική είναι ένα είδος λόγου καμωμένη από νότες,  παίζει τον βασικό ρόλο στο έργο διότι παρακολουθεί, προωθεί, προβλέπει, βάζει εμπόδια, σχολιάζει ή κοιτάζει την ιστορία ουδέτερα. Και η μουσική έχει γραφτεί από αυτόν τον πραγματικά σπάνιο καλλιτέχνη μουσικό Γιώργο Κουμεντάκη.

 Ζώντας στο σήμερα, μπορούμε να παραλληλίσουμε τον Αγαμέμνονα με όλους εμάς & τη θυσία της Ιφιγένειας, με την υποταγή στους Ξένους κάνοντας δώρο την αξιοπρέπεια μας και τη ζωή μας ;

Η παράσταση μιλάει για τον πόλεμο ως πολιτική πράξη,  ως όργανο της πολιτικής. Πόλεμος σημαίνει "πολιτική" με όλα τα  μέσα.  Οι Έλληνες άραγε πήγαν στην Τροία για να πάρουν πίσω την ωραία Ελένη ή μήπως πρόκειται απλά για μία επεκτατική πολιτική, αφού είχαν κατορθώσει να έχουν μια ισχυρή ναυτική δύναμη, που θα τους έφερνε περισσότερα εδάφη και πλούτο; Ο Αγαμέμνονας  ως πατέρας με αγάπη για την κόρη του αλλά από την άλλη έχει τεράστια ανάγκη να παραμείνει Αρχηγός των Ελλήνων.  Ήθελε την αντρική εξουσία άρα από την αρχή ήξερε τι θα έκανε με την Ιφιγένεια. Θυσίασε λοιπόν την κόρη του για χάρη της φιλοδοξίας του και της δόξας. Δημιουργούνται οι πόλεμοι, δεν γίνονται παρά για το συμφέρον των λίγων. Τα διαγγέλματα των πολιτικών  που «κάνουν» πόλεμο για ευγενείς σκοπούς ή για να προστατέψουν τη χώρα τους από δήθεν «κακούς»...είναι ένα μεγάλο ψέμα. Τις περισσότερες  φορές ο λαός αγνοεί αλλά οι πολιτικοί γνωρίζουν πολύ καλά τις συνέπειες και δεν προστατεύουν, λειτουργούν μόνο με  γνώμονα  την φιλοδοξία τους, το προσωπικό συμφέρον για δόξα  και όχι  το συνολικό συμφέρον του λαού που αυτός οφείλει να είναι  ο σκοπός τους!

Οι Έλληνες νικώντας τους Τρώες  κατέστρεψαν ολοσχερώς, λεηλάτησαν την πόλη,  βίασαν, άρπαξαν όλο τον πλούτο της νικημένης χώρας. Σίγουρα μπορεί να διακρίνει κανείς τη διάσταση της ανθρώπινης αδυναμίας σ’ αυτή την πράξη της λεηλάτησης, τη δύναμη του ισχυρού απέναντι στον ανίσχυρο, αλλά πίσω από αυτό το «πάθος» των νικητών, υπάρχει ένα πολιτικό σύστημα που διαμορφώνει τους ανθρώπους να φέρονται έτσι

Τι είναι αυτό που μας που μας οδηγεί να μιλήσουμε για το τότε, γιατί πιστεύετε ότι δεν μπορούμε να «αναπαραστήσουμε» το σήμερα, είναι δύσκολο να αντικρύσουμε κατάματα την εποχή μας ;   

Εκτός από την  τεράστια καλλιτεχνική αξία των τραγικών ποιητών, η επιλογή του να μιλήσεις για το "σήμερα" μέσα από έργα που γράφτηκαν αιώνες πριν, βοηθάει να καταλάβεις την αληθινή φύση του ανθρώπου, την επανάληψη...το ξανά και ξανά ...o τραγικός λόγος  δίνει την δυνατότητα  να μιλήσεις γι’ αυτό που «ζεις τώρα»  Πρέπει να πάρεις μια απόσταση και να δεις καθαρά «την εποχή σου»,  αυτού που ζεις κι αυτού που πραγματικά συμβαίνει και συνεχώς εξελίσσεται. Με απλά λόγια είναι δύσκολο να αντικρίσεις κατάματα την εποχή σου, να μιλήσεις γι' αυτήν. Η ανθρώπινη συμπεριφορά διαπιστώνουμε ότι είναι πάντα μια ατελείωτη επανάληψη, κανένα όφελος προς τα εμπρός. H μνήμη δεν συγκινεί κανέναν αναρωτιέμαι. Το μαγικό του Θεάτρου είναι και αυτό. Μια υπενθύμιση ή μια ερώτηση για το ποιοι είμαστε, τι κάνουμε, που οδεύουμε?

Έτσι με τη χρησιμοποίηση του τραγικού λόγου ουσιαστικά, μιλάμε για τις πράξεις των ανθρώπων και η Ιστορία δείχνει το αμετακίνητο των ανθρώπων που μέσα στα χρόνια παραμένει ο ίδιος. Οπότε για πια εξέλιξη του ανθρώπινου είδους μιλάμε.

Κλείνοντας θα ήθελα να μας μιλήσετε για την παράσταση στην οποία πρωταγωνιστείτε με άλλους εκλεκτούς συνάδελφους σας, την «Επανένωση της Βόρειας με τη Νότια Κορέα»´τι είναι αυτό που η αγάπη προσφέρει & αφαιρεί από την ίδια μας την ύπαρξη ;

Η παράσταση είναι μικρές  σπονδυλωτές ιστορίες που συνθέτουν ένα έργο που μιλάει για την αγάπη! Τα πρόσωπα του έργου μιλούν με μελαγχολία, με σκληρότητα, μεταφυσική διάθεση αλλά και πολύ χιούμορ για το αδιέξοδο της αγάπης....Της αγάπης που είναι συνδεδεμένη  με την απώλεια. Την αγάπη που δεν καταφέρνει να επανενώσει ποτέ πραγματικά «τη Βόρεια με τη Νότια Κορέα». Πόρνες, Εραστές, σύζυγοι, οικογένειες, φίλοι κανονικοί άνθρωποι  βρίσκονται διαπραγματεύονται την αγάπη που όλοι ψάχνουμε και όταν καταφέρνουν ν' αγαπηθούν, συνειδητοποιούν ότι «η αγάπη δε φτάνει». Ένα κομμάτι του έργου λέει..."η αγάπη δεν υπάρχει. Η αγάπη είναι μια επινόηση. Ένα παιχνίδι του μυαλού. Η αγάπη είναι ένα είδος αρρώστιας … κάτι καταστροφικό" ... αλλά λέω εγώ και το πιο σπουδαίο πράγμα για τον άνθρωπο!  Πηγή ζωής o έρωτας και η αγάπη, ευτυχώς μπορεί να την χάνουμε αλλά την βρίσκουμε πάλι!

Συντελεστές: Συγγραφέας: Αισχύλος / Ευριπίδης. Αποσπάσματα

Μετάφρασης: Κ.Χ Μύρης, Σκηνοθεσία/φωτισμοί: Κωνσταντίνος Χατζής, Μουσική σύνθεση: Γιώργος Κουμεντάκης, Σκηνική εγκατάσταση: Γιώργος Μπούνιας, Επιμέλεια Κοστουμιών: Βασιλική Σύρμα.

Κίνηση: Χριστιάνα Φελούκα, Φωτογραφίες: Χάρης Γερμανίδης, Βοηθός Σκηνοθέτη: Μελίνα Γκαζά

Παίζουν: Γιώργος Παπαπαύλου, Κωνσταντίνα Τάκαλου

Τελευταία Ενημέρωση : Δευτέρα, 22/10/2018

Πρωτοσέλιδο Τελευταίας Έκδοσης

Πρωτοσέλιδο Τελευταίας Έκδοσης

PDF, E-Paper τελευταίας έκδοσης εδώ

Δίκτυο Forum Ανάπτυξης

Video Gallery

Δειτε το καναλι μας στο YouTube

Απόψεις

Αρχή Σελίδας