Η αντιστροφή των αξιών σε μια δύσκολη εποχή

g.alexopoulos

Του Γιώργου  Αλεξόπουλου*

ΤΗΝ ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΗ των Αξιών τη βλέπουμε, τη ζούμε καθημερινά ο καθένας στον περίγυρό του και ευρύτερα όλοι σε τοπικό, εθνικό και οικουμενικό επίπεδο.

ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ της αντεστραμμένης πυραμίδας είναι ο ισχυρισμός του προέδρου Μπους ότι τον πόλεμο στο Ιράκ του είπε να τον κάνει ο Θεός.

Ο χριστιανισμός και οι άλλες δυο μονοθεϊστικές θρησκείες μιλούν για την ΠΤΩΣΗ του ανθρώπου.

Ε, αυτή η ΠΤΩΣΗ συντελείται συνεχώς και δεν προσδιορίζεται μόνο στο ΤΟΤΕ.

Η ΠΤΩΣΗ είναι η απόσταση από το Θεό και τις αξίες. Μια απόσταση που διευρύνεται και από τις μικρές, τις καθημερινές εκπτώσεις και τις ανοχές στο κάλπικο.

Από έκπτωση, σε έκπτωση φτάσαμε σ’ αυτήν την ΠΤΩΣΗ που βλέπουμε ολόγυρα μας. Είναι η συναλλαγή, η σήψη, η ευτέλεια που τη λέμε προσαρμογή στο εφικτό και στις συνθήκες. Λες και αυτές δεν διαμορφώνονται, αλλά είναι δοτές έτσι στατικά, μεταφυσικά.

Ένα κοίταγμα, κατάματα σ’ αυτή την ΠΤΩΣΗ είναι απαραίτητο για να βρούμε τις αιτίες.

Ένα κοίταγμα για να αυτοπροσδιορίσουμε και να σταθούμε κριτικά απέναντι από αυτήν την ΠΤΩΣΗ.

Μια ΠΤΩΣΗ που έχει αιτίες βαθύτερες της πρόσκαιρής ζωής του καθενός.

Η ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΗ των αξιών, όμως, γίνεται και με δική μας ευθύνη έστω και με το μερίδιο της ΑΝΟΧΗΣ.

Η ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΗ είναι ορατή πια με γυμνό μάτι, θα λέγαμε.

Δύο εικόνες είναι αρκετές για να ψηλαφίσουμε το ζήτημα:

Στο χώρο της πολιτικής το αναποδογύρισμα της πυραμίδας των αξιών είναι εύγλωττο. Εκεί που όλοι βλέπουμε την διαπλοκή και την οικονομική εξάρτηση λες και έπεσε από τον ουρανό, έχουμε γεγονότα, έχουμε πρακτικές. Πολιτικοί και κόμματα υποθηκεύουν την άσκηση νομοθετικού ή κυβερνητικού έργου, σε χρηματοδότες. Υποψήφιοι βουλευτές με δαπάνες που ξεπερνούν το υπερδιπλάσιο της βουλευτικής αποζημίωσης ολόκληρης τετραετίας. Υποψήφιοι βουλευτές και μάλιστα πρωτοκλασάτα στελέχη νοικιάζουν για εκλογικά κέντρα ολόκληρα τετράγωνα  στην Πανεπιστημίου ή στην οδό Σταδίου στην Αθήνα. Το παιχνίδι είναι στημένο και από πριν ξεπουλημένο, θα λέγαμε.

Αυτήν την προκαταβολική οικονομική δέσμευση την βαφτίζουν αξιοπρεπή εμφάνιση. Αν αξιοπρέπεια σημαίνει εξάρτηση τότε… Τότε δεν έχουμε ανάγκη άλλης μαρτυρίας για την αντιστροφή των αξιών.

Άλλη εικόνα μπορούμε να πάρουμε από το χώρο της εκκλησίας. Από τον χώρο που κατά τεκμήριο είναι έκφραση και διακονία ηθικών και πνευματικών αξιών. Οι ενδυμασίες, οι αυλές και τα καμώματα των μεγαλοσχημόνων της Εκκλησίας παραπέμπουν σε εγωκεντρικές μικρότητες. Τα χρυσοποίκιλτα άμφια και το υπερυψωμένο βήμα του κηρύγματος τους παραπέμπει σε Καισαρικά κατάλοιπα . Τον ιερό άμβωνα έχουν ως βάθρο εξουσίας από όπου κατακεραυνώνουν τα πλήθη.

Ο Λόγος του Ιησού που έπλυνε τα πόδια των μαθητών του, ακόμα και του Ιούδα. Ο Θείος Λόγος της πραότητας, ταπεινότητας και ακτημοσύνης δεν μπορεί να εκφραστεί παρά μόνο από έναν… παπαδιαμάντειο θα λέγαμε παπά που όμως κανείς μας δεν θα άκουγε, γιατί θα ήταν χωρίς το «ΚΥΡΟΣ» της εμφάνισης και του αφ’ υψηλού. Έχουμε εδώ την γκλαμουριά και την επίδειξη πλούτου και δύναμης.

Εδώ δεν έχουμε στραβό γιαλό, αλλά στραβά, θεόστραβα αρμενίζουμε.

Το χειρότερο – και από αυτά που γίνονται - είναι η αποδοχή μας. Είναι ότι τα συνηθίσαμε και λίγο πολύ τα θεωρούμε φυσικά ή έστω αναγκαία κακά.

Όλη η αξιακή κλίμακα έχει υποστεί αυτή την αντιστροφή, επειδή όλα κρίνονται από το φαίνεσθε και όχι από το ΕΙΝΑΙ. Πώς όμως αφήσαμε την σταθερή ΠΕΤΡΑ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ και γλιστρήσαμε στα θολά νερά του φαίνεσθε;

Πώς από τα διαμάντια των αξιών  φτάσαμε στα παραμορφωτικά μαγικά καθρεπτάκια στα εφφέ και στα τρικ;

Ο ρυθμός, η ταχύτητα του όλου Δυτικού πολιτισμού, δεν αφήνει χρόνο, διάθεση για δεύτερη ματιά. Όλα τρέχουν έτσι που δεν προλαβαίνουμε. Τρέχουν οι ειδήσεις τρέχει η τεχνολογία, τρέχει έτσι και η σκέψη μαζί τους. Τρέχουν όλα σαν την εικόνα της τηλεόρασης σαν τους λογαριασμούς των καθημερινών υποχρεώσεων του καθενός.    

Αυτοί είναι οι ρυθμοί που μας σύρουν και δεν αφήνουν περιθώρια για να σταθεί κανείς και να παρατηρήσει να σταθμεύσει και να αυτοπροσδιοριστεί ΑΠΕΝΑΝΤΙ. Όποιος επιχειρήσει να το κάνει θα ξεπεραστεί, θα μείνει καθυστερημένος. Δεν θα είναι IN, όπως λένε και στις διαφημίσεις.

Έτσι φτάσαμε στο… ότι γυαλίζει ΕΙΝΑΙ ΧΡΥΣΟΣ. Κολλήσαμε στα ρηχά νερά της επιφάνειας, της εικόνας χωρίς βάθος.

ΟΛΕΣ ΟΙ ΑΞΙΕΣ, αρχές και ηθική εδράζονται σε βαθιά θεμέλια. Έχουν ηθικοπνευματικό υπόβαθρο για να αντέχουν στους ανέμους της επιφάνειας και της συγκαιρινής επικαιρότητας.

Το βάθος, η ρίζα των αρχών και αξιών ακουμπά στην ίδια την ψυχή και είναι αυτό που σπιλώνει ηθικοπνευματικά τον ΑΝΘΡΩΠΟ.

Είναι η μόνη σταθερά του μέσα στο χάος του σύμπαντος και στη σκοτεινιά της ανέλπιδης πρόσκαιρης ζωής.

Η ΜΟΝΗ σταθερά το μόνο αγκωνάρι είναι το ΕΙΝΑΙ. Αυτός είναι ο πυρήνας, το κουκούτσι της όλης ύπαρξης.

Το φαίνεσθε είναι το κουστούμι που πάνω του δεν μπορούν να συγκροτηθούν αρχές και αξίες παρά μόνο εμπορικές.

Εκεί έχουμε μόνο χρήση αρχών και αξιών, αναγκαστικά πλασματικών που προβάλλονται εμπορευματοποιημένες και γυαλιστερές. Που όμως να προλάβουμε μέσα στην ταχύτητα της εικόνας να ξεχωρίσουμε το κάλπικο από το αληθινό;

Έχουμε όλοι ανάγκη για μια ανάσα για μια στάση για να προσδιορίσουμε και να ΑΥΤΟΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΟΥΜΕ.

Τα ερεθίσματα, η πολυπραγματοσύνη, ο βομβαρδισμός καθημερινά από ποικίλα και αναγκαστικά αναξιολόγητα  γεγονότα ή δήθεν γεγονότα είναι που φορτώνουν το 24ώρο. Όλος αυτός ορυμαγδός που μας κλέβει τον χρόνο, στο τέλος μας αλλοτριώνει, αφού η πολυπραγματοσύνη, το πολυάσχολο είναι η ομίχλη που κλέβει την ορατότητα του ΝΟΥ και στεγνώνει την ψυχή.

*Τιμώντας τη μνήμη του Γιώργου Αλεξόπουλου εκδότη της «ΑΛΛΑΓΗΣ» ανασύραμε από το αρχείο μια επίκαιρη και σήμερα ομιλία του στο ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΒΗΜΑ του Forum Ανάπτυξης 2005

Last modified on Tuesday, 16/04/2019

Πρωτοσέλιδο Τελευταίας Έκδοσης

Πρωτοσέλιδο Τελευταίας Έκδοσης

PDF, E-Paper τελευταίας έκδοσης εδώ

Ανασκόπηση 2018

Πρωτοσέλιδο Ανασκόπησης

Δείτε το PDF εδώ

Δίκτυο Forum Ανάπτυξης

Δειτε το καναλι μας στο YouTube

Video Gallery

Αρχή Σελίδας