Print this page

Πάλι …για τη 4η Νομική Σχολή

pgialeniosτου Παναγιώτη Γιαλένιου

Η ίδρυση της 4ης Νομικής στο Πανεπιστήμιο Πατρών αυτές τις ημέρες  είναι πάλι στην επικαιρότητα από τη μια γιατί λίγες μέρες πριν τις εκλογές το υπουργείο Παιδείας όρισε 9μελή επιτροπή που θα προχωρούσε την ίδρυση της νεας σχολής και θα καθόριζε το πρόγραμμα σπουδών της και αμέσως μετά το νικηφόρο για την Νέα Δημοκρατία αποτέλεσμα η νέα υπουργός Παιδείας ξεκαθάρισε ότι 4η Νομική δεν ιδρύεται, επαναλαμβάνοντας την αρνητική θέση που έχει διατυπώσει ο νύν Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης ως ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης.

Να επανεξεταστεί η θέση της Υπουργού

Όπως ήταν φυσικό άρχισαν «τα όργανα» σε τοπικό επίπεδο και αναλυτικό ρεπορτάζ με τις σχετικές ανακοινώσεις. 

Εγκαίρως από την έναρξη της σχετικής συζήτησης έχουμε πάρει θέση στον Σ.Ε που σε γενικές γραμμές θα επαναλάβουμε σήμερα, θεωρώντας ότι μπορεί να συμβάλλει σε ένα δημιουργικό διάλογο για το θέμα. 

Επισημαίνουμε αρχικά ότι η όλη συζήτηση μέχρι σήμερα έχει περιοριστεί σε δύο κυρίως παραμέτρους από την παρουσία της  νέας σχολής. Στα οικονομικά οφέλη της πόλης, που βεβαίως είναι καλοδεχούμενα και φαίνονται αυτά και από τα ένθερμα κείμενα για αυτά τα οφέλη εμπορικών και παραγωγικών φορέων της  πόλης.

Και στην ανεργία των δικηγόρων που δεν δικαιολογεί μια νέα σχολή στη χώρα μας.

Νομίζουμε ότι η συζήτηση υποτιμά την πραγματική αξία που εν δυνάμει μπορεί να έχει μια πραγματικά νέα Νομική Σχολή στη χώρα μας και στην Πάτρα.

Και εδώ και μήνες τονίζουμε ότι όσο είναι καιρός αυτή η συζήτηση θα πρέπει να προσανατολιστεί κυρίως στο πρόγραμμα σπουδών που πρέπει να έχει μια νέα τέτοια σχολή, που θα την διαφοροποιεί από τις υπάρχουσες και θα δικαιολογεί την ύπαρξή της.

Η νομική επιστήμη και τα συναφή επαγγέλματα που προκύπτουν από αυτή εξελίσσεται ραγδαία τα τελευταία χρόνια. Ιδίως οι τεχνολογικές εξελίξεις την έχουν επηρεάσει σημαντικά στη χώρα μας και καθοριστικά σε προηγμένες νομικά χώρες (π.χ ΗΠΑ).Υπάρχουν πλέον πεδία με τρομακτική ανάπτυξη (όπως για παράδειγμα οι παντός είδους συναλλαγές στο διαδίκτυο) όπου τα νομικά εργαλεία είναι υποτυπωδώς αναπτυγμένα παγκοσμίως αλλά και στη χώρα μας ακόμη περισσότερο.     

Σε αυτόν το νέο κόσμο η Πάτρα, με το σημαντικό  ακαδημαϊκό κεφάλαιο που διαθέτει στις συναφείς με τις τεχνολογικές εξελίξεις επιστήμες, θα μπορούσε να προσδώσει μέσω της νέας Νομικής Σχολής έναν εντελώς νέο προσανατολισμό και κυρίως να την καταστήσει απολύτως αναγκαία στα ελληνικά και διεθνή θα τολμούσαμε να πούμε νομικά δεδομένα.

Μια τέτοια εξέλιξη απαιτεί βεβαίως πρωτίστως ακαδημαϊκό προσωπικό αναλόγου μεγέθους και δυνατοτήτων που είναι και το δυσκολότερο ζητούμενο στο όλο εγχείρημα.

Θεωρούμε ότι επ’ αυτού θα έπρεπε να στραφεί η συζήτηση. Βάση της μπορεί να είναι η υπάρχουσα εκπαιδευτική και ερευνητική υποδομή του Πανεπιστημίου Πατρών που μπορεί να υποστηρίξει το νέο εγχείρημα.

Σε μια τέτοια προσπάθεια θα μπορούσε το Υπουργείο Παιδείας και η νέα υπουργός που είναι οπαδός της εξωστρέφειας της Παιδείας μας και της άμεσης συσχέτισης με την αναπτυξιακή προοπτική του τόπου μας   να καινοτομήσει.

Χωρίς βιασύνες και ξεκινώντας από την αρχή, να αναζητηθεί, εντός εύλογου χρονικού διαστήματος (και πάντως χωρίς Νομική Σχολή Πάτρας στο τρέχων Μηχανογραφικό), η δυνατότητα δημιουργίας μιας πραγματικά νέας για τη χώρα μας Νομικής Σχολής στην Πάτρα  με διεθνή προσανατολισμό και εξωστρέφεια, ρίχνοντας το βάρος στη δημιουργία νέων δεδομένων στα νομικά πράγματα  χρήσιμων για τη λειτουργία και των τριών άλλων νομικών σχολών της χώρας.

Μια τέτοια εξέλιξη θεωρούμε ότι θα απαντούσε αρχικά  στις  αντιδράσεις άλλων περιοχών και κυρίως θα καταξίωνε τη νομική επιστήμη αλλά και την επιστημονική προσφορά της Πάτρας.

Ταυτόχρονα όμως ένας τέτοιος  σχεδιασμός του υπουργείου θα πρέπει να ολοκληρωθεί όχι σε κλίμα  γενικότερου αναβρασμού συνολικά στην Ανώτατη Εκπαίδευση εξαιτίας των πρόσφατων συγχωνεύσεων ΑΕΙ και ΤΕΙ (με μεγαλο τοπικό ενδιαφέρον) αλλά και μέσα από συναινετικές διαδικασίες, που λαμβανουν υποψη θεσμούς και ακαδημαϊκές διαδικασίες

Ταυτόχρονα βεβαίως με την αποξένωση από την άλλη πλευρά και όλων όσων αντιδρούν όχι χάριν της Παιδείας  αλλά υπέρ των «μικρομάγαζων» που έχουν δημιουργήσει εντός της.

Η νέα υπουργός  απαλλαγμένη και από μια αντιπολιτευτική θέση που διατυπώθηκε σε άλλο χρόνο κόντρα σε βεβιασμένες πρακτικές (και συναλλαγές) της προηγούμενης ηγεσίας, θεωρούμε ότι οφείλει να κάνει μια επανεκκίνηση στην εξέταση του όλου θέματος.   

Related items