Το βράδυ της Παρασκευής στην Ακτή Δυμαίων, μια βόλτα ρουτίνας μετατράπηκε σε τραγωδία. Η 86χρονη Τιτίκα Βασιλοπούλου, γειτόνισσα και φίλη μιας οικογένειας, κρατούσε από το χέρι τη μικρή Μαρία πηγαίνοντας προς το πάρκο. Σε μια στιγμή, η ζωή τους ανατράπηκε όταν μια μοτοσικλέτα παραβίασε τον κόκκινο σηματοδότη και τις παρέσυρε.
Η ηλικιωμένη δεν πρόλαβε να σκεφτεί· μόνο να δράσει. Με το κορμί της έγινε ασπίδα, σπρώχνοντας το παιδί στην άκρη και κρατώντας πάνω της όλη τη δύναμη της σύγκρουσης. Έφυγε ακαριαία, αφήνοντας πίσω της μια πράξη αγάπης που μόνο άνθρωποι «δεμένοι με την καρδιά» μπορούν να κάνουν. Η μικρή Μαρία, τραυματισμένη αλλά ζωντανή, κουβαλά πλέον όχι μόνο τον πόνο αλλά και τη μνήμη της γυναίκας που στάθηκε για εκείνη γιαγιά, χωρίς να είναι συγγενής.
Αυτή η ιστορία δεν είναι μόνο μια τραγωδία· είναι και μια υπενθύμιση ότι στις γειτονιές μας υπάρχουν ακόμα γιαγιάδες και παππούδες που γίνονται οικογένεια χωρίς να το επιβάλλει το αίμα, αλλά η αγάπη. Είναι εκείνοι που μεγαλώνουν παιδιά, που μοιράζονται φροντίδα, που στέκονται δίπλα μας στις χαρές και στις λύπες. Και είναι εκείνοι που, όταν χρειαστεί, δεν διστάζουν να θυσιαστούν.
Η ιστορία δεν σταματά εδώ. Ο 46χρονος οδηγός της μηχανής, που συνελήφθη στο σημείο, πέρασε το κατώφλι του ανακριτή το μεσημέρι της Δευτέρας. Σε βάρος του ασκήθηκε κακουργηματική ποινική δίωξη, ενώ σύμφωνα με πληροφορίες το αλκοτέστ βρέθηκε αρνητικό. Έλαβε προθεσμία για να απολογηθεί την Τρίτη 2/9 . Η ασυνειδησία του, έστω χωρίς αλκοόλ, στέρησε μια ζωή και τραυμάτισε ανεξίτηλα μια άλλη.
Όμως, δίπλα στη συγκίνηση για την αυτοθυσία, υπάρχει και η οργή. Η ασυνειδησία δεν γνωρίζει ηλικία. Τη βλέπουμε καθημερινά στους δρόμους: σε οδηγούς που τρέχουν, που αγνοούν τα φανάρια, που κρατούν ένα κινητό στο χέρι ενώ κινούνται ανάμεσα σε ζωές.
Δεν αρκούν οι αυστηροί κώδικες οδικής κυκλοφορίας για να αλλάξουν οι συμπεριφορές. Χρειάζεται κοινωνική αφύπνιση: να συνειδητοποιήσουμε ότι πίσω από κάθε απρόσεχτη κίνηση στο τιμόνι μπορεί να χαθεί ένας άνθρωπος.
Η κυρία Τιτίκα έφυγε με τον πιο ηρωικό τρόπο. Η πράξη της θα μείνει χαραγμένη ως μάθημα αγάπης και θυσίας. Ας γίνει όμως και αφορμή να δούμε κατάματα την αλήθεια: η μεγαλύτερη πανδημία στους δρόμους μας είναι η αδιαφορία. Και αυτή, μόνο όλοι μαζί μπορούμε να την πολεμήσουμε.























