Σε μια εποχή όπου ο δημόσιος διάλογος κυριαρχείται από πόλωση, κομματικές αντιπαραθέσεις και συχνά αδιέξοδες συγκρούσεις, η κοινή κοινοβουλευτική Ερώτηση για την Καλογριά λειτουργεί ως μια ηχηρή εξαίρεση – και ταυτόχρονα ως ένα ελπιδοφόρο παράδειγμα.
Η πρωτοβουλία τριών βουλευτών της Αχαΐας, από τρεις διαφορετικούς πολιτικούς χώρους –του Γιώργου Α. Παπανδρέου (ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής), του Ανδρέα Παναγιωτόπουλου (ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία) και της Σίας Αναγνωστοπούλου (Νέα Αριστερά)– δεν είναι απλώς μια ακόμη κοινοβουλευτική παρέμβαση. Είναι ένα πολιτικό γεγονός με σαφές συμβολικό και ουσιαστικό βάρος.
Η Καλογριά ως κοινός τόπος ευθύνης
Η υπόθεση της έκτασης παλαιού αιγιαλού στην Καλογριά, εντός του Εθνικού Πάρκου Υγροτόπων Κοτυχίου – Στροφυλιάς και του δικτύου Natura 2000, ξεπερνά κατά πολύ τα στενά όρια μιας νομικής ή διοικητικής διαμάχης. Αγγίζει τον πυρήνα του δημόσιου συμφέροντος, της προστασίας του φυσικού πλούτου, της διαφάνειας στη διαχείριση της δημόσιας περιουσίας και, τελικά, της ίδιας της ποιότητας της δημοκρατίας.
Ακριβώς γι’ αυτό, η κοινή στάση βουλευτών με διαφορετικές ιδεολογικές αφετηρίες αποκτά ιδιαίτερη σημασία. Δεν πρόκειται για σύμπτωση, αλλά για συνειδητή επιλογή: όταν διακυβεύεται ο δημόσιος χαρακτήρας ενός Εθνικού Πάρκου και η τήρηση της εθνικής και ευρωπαϊκής νομιμότητας, οι κομματικές γραμμές οφείλουν να υποχωρούν μπροστά στην ευθύνη.
Ένα μήνυμα προς την κεντρική εξουσία
Η διακομματική αυτή συνεργασία στέλνει ένα καθαρό μήνυμα προς την κυβέρνηση και τη διοίκηση: τα τοπικά και περιφερειακά ζητήματα δεν είναι «δευτερεύοντα». Δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται με πρακτικές «εντέλλεσθε», με σκιές πιέσεων προς υπηρεσιακούς παράγοντες ή με παρακάμψεις θεσμικών διαδικασιών. Αντιθέτως, απαιτούν διαφάνεια, λογοδοσία και ουσιαστικό διάλογο με τις τοπικές κοινωνίες.
Δεν είναι τυχαίο ότι στο πλευρό αυτής της προσπάθειας βρίσκονται σχεδόν όλοι οι θεσμικοί και κοινωνικοί φορείς της περιοχής: η Τοπική Αυτοδιοίκηση, η Περιφέρεια, επιστημονικοί και περιβαλλοντικοί φορείς. Η κοινοβουλευτική σύμπραξη έρχεται να εκφράσει πολιτικά αυτό που ήδη έχει διαμορφωθεί κοινωνικά: μια ευρεία συναίνεση υπέρ της προστασίας της Καλογριάς.
Πρότυπο για το αύριο
Σε μια χώρα που συχνά δυσκολεύεται να οικοδομήσει συναινέσεις, η κοινή αυτή Ερώτηση μπορεί –και πρέπει– να διαβαστεί ως πρότυπο. Δείχνει ότι τα μεγάλα τοπικά και περιφερειακά ζητήματα, όπως η προστασία του περιβάλλοντος, η δημόσια γη και η βιώσιμη ανάπτυξη, μπορούν να γίνουν πεδία δημιουργικής πολιτικής συνεργασίας.
Η Καλογριά, λοιπόν, δεν είναι μόνο ένας πολύτιμος υγρότοπος. Είναι και ένα πολιτικό μάθημα: ότι όταν η πολιτική επιστρέφει στον πυρήνα της –την υπεράσπιση του κοινού καλού– τότε μπορεί να ενώνει, να εμπνέει και να δίνει ουσιαστικές απαντήσεις. Και αυτό το μήνυμα έχει αξία όχι μόνο για την Αχαΐα, αλλά για ολόκληρη τη χώρα.





















