Τα στοιχεία της ΑΑΔΕ για το δεκάμηνο Ιανουαρίου – Οκτωβρίου 2025 αποτυπώνουν με δραματικό τρόπο μια πραγματικότητα που η αγορά γνωρίζει εδώ και καιρό: η ρευστότητα των μικρομεσαίων επιχειρήσεων ασφυκτιά. Οι φορολογούμενοι άφησαν απλήρωτους φόρους ύψους 7,26 δισ. ευρώ, ενώ το σύνολο του «νέου» ληξιπρόθεσμου χρέους έφτασε τα 7,797 δισ. ευρώ, αυξημένο κατά 17,14% σε σχέση με πέρυσι. Ακόμα πιο ανησυχητική είναι η αύξηση 24,37% που καταγράφεται αποκλειστικά στις φορολογικές οφειλές.
Τον Οκτώβριο μόνο, μέσα σε έναν μήνα, οι νέες οφειλές ανήλθαν σε 785 εκατ. ευρώ, με τον φόρο εισοδήματος και τον ΦΠΑ να αντιστοιχούν στο 90% του συνολικού ποσού. Παράλληλα, το συνολικό ληξιπρόθεσμο χρέος βρίσκεται πλέον στα 112,5 δισ. ευρώ, εκ των οποίων τα 85,18 δισ. θεωρούνται πραγματικά εισπράξιμα.
Την ίδια ώρα, οι εισπράξεις-αν και αυξημένες– δεν αρκούν για να αναχαιτίσουν τη διόγκωση των χρεών. Για το δεκάμηνο, οι εισπράξεις έναντι νέου ληξιπρόθεσμου φτάνουν τα 2,639 δισ. ευρώ, αυξημένες κατά 9,28%, ενώ συνολικά οι εισπράξεις παλαιών και νέων χρεών ανήλθαν σε 5,49 δισ. ευρώ.
Το πραγματικό πρόβλημα: ασφυξία ρευστότητας για τις ΜμΕ
Αυτά τα δεδομένα δεν αποτελούν απλώς ψυχρούς αριθμούς. Είναι καμπανάκι για την οικονομία και προειδοποίηση για την κυβέρνηση: η εισπρακτική λογική δεν λύνει το πρόβλημα, το διογκώνει.
Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις-ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας– δεν αθετούν τις υποχρεώσεις τους από επιλογή. Το κάνουν επειδή δεν μπορούν. Και το κράτος, αντί να σκύψει στα προβλήματα ρευστότητας, επιμένει σε μια πολιτική που συχνά αγγίζει τα όρια τοκογλυφικής πρακτικής.
Η ΑΑΔΕ και το «τιμωρητικό» μοντέλο διαχείρισης
Ο τρόπος με τον οποίο η ΑΑΔΕ χειρίζεται τις οφειλές των επιχειρήσεων πρέπει να προβληματίσει όχι μόνο την κυβέρνηση αλλά και τα θεσμικά όργανα εκπροσώπησης της αγοράς.
Δύο παραδείγματα είναι αρκετά για να καταδείξουν τη σοβαρότητα της κατάστασης:
- Τόκοι 15% με την πρώτη καθυστέρηση δόσης.
Η επιβολή προσαύξησης 15% από την πρώτη κιόλας ημέρα καθυστέρησης ξεπερνά τα όρια της λογικής και αγγίζει επίπεδα τοκογλυφίας. Αντί να βοηθήσει τις επιχειρήσεις να παραμείνουν συνεπείς, τις βυθίζει ακόμη περισσότερο στον φαύλο κύκλο του χρέους. - Λανθασμένος χειρισμός πληρωμών από δημόσιους φορείς.
Πληθαίνουν οι καταγγελίες επιχειρήσεων ότι πληρωμές που αποδίδονται από δημόσιους φορείς εμπρόθεσμα μέσω βεβαίωσης οφειλών δεν τοποθετούνται από την ΑΑΔΕ στις τρέχουσες δόσεις, αλλά σε μελλοντικές.
Αποτέλεσμα;
Οι τρέχουσες δόσεις χαρακτηρίζονται ληξιπρόθεσμες και επιβαρύνονται με προσαύξηση 15%.
Πρόκειται για πρακτική που όχι μόνο είναι άδικη, αλλά και επικίνδυνη, καθώς διογκώνει τεχνητά τις οφειλές υγιών επιχειρήσεων και τις οδηγεί σε αδιέξοδο. Ο «Σ.Ε» και άλλοι φορείς έχουν ήδη αντίστοιχα περιστατικά στη διάθεσή τους
Αναγκαία μια γενναιόδωρη, ρεαλιστική ρύθμιση χρεών
Η κυβέρνηση δεν μπορεί πια να κρύβεται πίσω από τις εισπρακτικές επιδόσεις της ΑΑΔΕ. Τα στοιχεία αποδεικνύουν ότι η φοροδοτική ικανότητα εξαντλείται.
Αυτό που χρειάζεται ΔΕΝ είναι περισσότερη πίεση, αλλά μια νέα, γενναία ρύθμιση χρεών με πολλές δόσεις, πραγματικά προσαρμοσμένη στις ανάγκες της αγοράς και της ρευστότητας των ΜμΕ.
Χωρίς μια τέτοια παρέμβαση:
- τα ληξιπρόθεσμα θα συνεχίσουν να αυξάνονται,
- οι επιχειρήσεις θα οδηγούνται σε αδυναμία πληρωμών,
- και τελικά το κράτος θα εισπράττει λιγότερα.
Ώρα για αλλαγή πορείας
Η οικονομία δεν μπορεί να λειτουργεί με όρους τιμωρίας. Χρειάζεται ένα σύστημα που να στηρίζει την πραγματική οικονομία, όχι να τη στραγγαλίζει.
Η κυβέρνηση οφείλει να αναγνωρίσει τα προβλήματα ρευστότητας των ΜμΕ και να προχωρήσει άμεσα σε μια νέα ρύθμιση που θα δώσει ανάσα και προοπτική. Οι πρακτικές της ΑΑΔΕ πρέπει να ελεγχθούν και να εκσυγχρονιστούν, με δικαιοσύνη και διαφάνεια.
Γιατί, στο τέλος της ημέρας, χωρίς βιώσιμες επιχειρήσεις, κανένα εισπρακτικό μοντέλο δεν μπορεί να αποδώσει.























