Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης ανακοίνωσε στο υπουργικό συμβούλιο ότι από την 1η Απριλίου ο κατώτατος μισθός αυξάνεται στα 920 ευρώ μεικτά, δηλαδή κατά 40 ευρώ σε σχέση με το προηγούμενο επίπεδο.

Παράλληλα, το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών γνωστοποίησε ότι η ίδια μεταβολή μεταφέρεται και στο Δημόσιο, με οριζόντια αύξηση 40 ευρώ μεικτά τον μήνα για τους δημοσίους υπαλλήλους. Το υπουργείο διευκρίνισε ακόμη ότι σε ορισμένες περιπτώσεις η αύξηση μπορεί να φανεί στη μισθοδοσία Μαΐου, αλλά θα καταβληθεί αναδρομικά από τον Απρίλιο, ενώ το δημοσιονομικό κόστος της συγκεκριμένης παρέμβασης για το 2026 υπολογίζεται στα 358 εκατ. ευρώ.
Με βάση το ίδιο πλαίσιο, οι συνολικές αυξήσεις αποδοχών στο Δημόσιο για το 2026 υπολογίζονται κοντά στο 1 δισ. ευρώ, ενώ σε ορίζοντα τετραετίας το συνολικό ετήσιο κόστος προσεγγίζει τα 3,3 δισ. ευρώ.
Οι αντιδράσεις της αντιπολίτευσης
Από εκεί και πέρα αρχίζει η πολιτική και κοινωνική διαμάχη για το πραγματικό αποτύπωμα της αύξησης. Το βασικό ερώτημα που τίθεται από την αντιπολίτευση και τους φορείς δεν είναι μόνο αν υπάρχει μισθολογική βελτίωση σε ονομαστικούς όρους, αλλά αν αυτή αρκεί για να καλύψει το αυξημένο κόστος ζωής, ιδίως σε τρόφιμα, ενέργεια, ενοίκια και βασικές υπηρεσίες.
Το ΠΑΣΟΚ κινείται στη γραμμή της «ανεπαρκούς αύξησης», υποστηρίζοντας ότι η αγοραστική δύναμη των πολιτών παραμένει ασθενής και ότι η Ελλάδα συνεχίζει να υστερεί σε πραγματικούς όρους απέναντι στις ανάγκες των νοικοκυριών. Στη δική του ανάγνωση, το ουσιαστικό πρόβλημα δεν είναι μόνο το ύψος της αύξησης, αλλά η αδυναμία της να αντισταθμίσει την ακρίβεια που πιέζει τα εισοδήματα και την αγορά. Παράλληλα, επαναφέρει τη θέση υπέρ ισχυρότερων συλλογικών ρυθμίσεων στην αγορά εργασίας.
Ακόμη πιο αιχμηρός εμφανίστηκε ο ΣΥΡΙΖΑ. Ο πρόεδρός του, Σωκράτης Φάμελλος, χαρακτήρισε την αύξηση «αναιμική», υποστηρίζοντας ότι έχει ήδη απορροφηθεί από την ακρίβεια και τη μεγάλη άνοδο του κόστους ζωής. Από το βήμα της Βουλής έθεσε το ερώτημα τι μπορεί να καλύψει στην πράξη μια αύξηση 40 ευρώ μεικτά τον μήνα, όταν, όπως είπε, οι εργαζόμενοι έχουν ήδη χάσει πολύ περισσότερα από τις ανατιμήσεις. Στην ίδια παρέμβαση επανέφερε τις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ για μείωση έμμεσων φόρων και επαναφορά της Εθνικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας.
Το ΚΚΕ, από την πλευρά του, απορρίπτει συνολικά τη νέα αναπροσαρμογή, κάνοντας λόγο για «αύξηση-κοροϊδία». Υποστηρίζει ότι το όφελος εξανεμίζεται πριν καν φανεί στην πράξη, λόγω της ακρίβειας, και επιμένει ότι οι εργαζόμενοι εξακολουθούν να βρίσκονται αντιμέτωποι με αποδοχές που δεν ανταποκρίνονται στις σύγχρονες ανάγκες τους. Η κριτική του συνδέεται και με τις τριετίες, τα επιδόματα και την πίεση που, κατά την ανάλυσή του, ασκείται συνολικά στους μισθούς.
Η ΓΣΕΒΕΕ
Ιδιαίτερο βάρος έχει και η στάση της ΓΣΕΒΕΕ, η οποία εκπροσωπεί τις μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις. Η Συνομοσπονδία βλέπει θετικά την αύξηση του κατώτατου μισθού ως αναγκαίο μέτρο ενίσχυσης των αποδοχών, αλλά ταυτόχρονα προειδοποιεί ότι χωρίς ουσιαστικές παρεμβάσεις κατά της ακρίβειας, χωρίς μείωση του ενεργειακού κόστους και χωρίς αποσυμπίεση των φορολογικών βαρών, το όφελος θα είναι περιορισμένο.
Με αυτή την έννοια, η ΓΣΕΒΕΕ λέει «ναι» στην αύξηση, αλλά με την υπογράμμιση ότι απαιτείται συνολικότερο πλαίσιο στήριξης τόσο των εργαζομένων όσο και της μικρής επιχειρηματικότητας.
Το τελικό συμπέρασμα είναι ότι η αύξηση στα 920 ευρώ καταγράφεται ως μια σαφής μισθολογική παρέμβαση, αλλά δεν κλείνει τη συζήτηση. Αντίθετα, αναδεικνύει τη βασική σύγκρουση της περιόδου: αν οι ονομαστικές αυξήσεις αρκούν για να αποκαταστήσουν την πραγματική αγοραστική δύναμη των εργαζομένων ή αν, χωρίς βαθύτερες παρεμβάσεις στο κόστος ζωής και στη λειτουργία της αγοράς, το αποτέλεσμα θα μείνει περιορισμένο.



















