Βαθιά θλίψη έχει προκαλέσει στην Πάτρα και στην ιατρική κοινότητα η είδηση του θανάτου του διακεκριμένου ογκολόγου και πανεπιστημιακού γιατρού Θωμά Μακατσώρη, ο οποίος έφυγε από τη ζωή την Κυριακή 12 Ιουλίου 2026, έπειτα από μάχη με τον καρκίνο.
Ο Θωμάς Μακατσώρης άφησε την τελευταία του πνοή στο Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Πατρών, το νοσοκομείο στο οποίο υπηρέτησε επί σειρά ετών, προσφέροντας τις γνώσεις, την εμπειρία και, κυρίως, την ανθρωπιά του σε χιλιάδες ασθενείς και στις οικογένειές τους.
Η απώλειά του προκαλεί βαθιά συγκίνηση στους συναδέλφους, στους φοιτητές και στους συνεργάτες του, αλλά και στους ανθρώπους που τον γνώρισαν κατά τη δυσκολότερη περίοδο της ζωής τους. Για πολλούς δεν υπήρξε μόνο ένας εξαιρετικά καταρτισμένος επιστήμονας, αλλά ο γιατρός που στεκόταν δίπλα στον ασθενή, άκουγε την αγωνία του και προσπαθούσε να του προσφέρει δύναμη και ελπίδα.
Μια σημαντική επιστημονική διαδρομή
Ο Θωμάς Μακατσώρης γεννήθηκε στην Πάτρα το 1965 και αποφοίτησε από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Πατρών το 1990.
Αμέσως μετά συνέχισε την εκπαίδευσή του στις Ηνωμένες Πολιτείες. Από το 1990 έως το 1994 ειδικεύτηκε στην Παθολογία στο Bridgeport Hospital, σε συνεργασία με το Yale University School of Medicine. Στη συνέχεια, από το 1994 έως το 1997, εκπαιδεύτηκε στην Αιματολογία και την Ογκολογία στο Massachusetts General Hospital, σε συνεργασία με το Harvard Medical School.
Ολοκλήρωσε με επιτυχία τις εξετάσεις πιστοποίησης του American Board of Internal Medicine στην Παθολογία το 1993 και στην Ιατρική Ογκολογία το 1998.
Το 2000 επέστρεψε στην Πάτρα και εντάχθηκε στο Ογκολογικό Τμήμα του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου, αρχικά ως επιμελητής. Από το 2009 ήταν μέλος ΔΕΠ του Τμήματος Ιατρικής του Πανεπιστημίου Πατρών, φθάνοντας στη βαθμίδα του Αναπληρωτή Καθηγητή Παθολογίας – Ογκολογίας.
Παράλληλα με το κλινικό και διδακτικό του έργο, ανέπτυξε σημαντική ερευνητική δραστηριότητα, συμμετέχοντας σε δεκάδες επιστημονικές μελέτες και δημοσιεύσεις στον τομέα της ογκολογίας, της ανοσοθεραπείας και των νεότερων θεραπευτικών προσεγγίσεων κατά του καρκίνου.
Ο γιατρός που στεκόταν δίπλα στον ασθενή
Πέρα από τους τίτλους και τις επιστημονικές διακρίσεις, εκείνο που σημάδεψε περισσότερο όσους τον γνώρισαν ήταν η στάση του απέναντι στους ασθενείς.
Άνθρωποι που πέρασαν την πόρτα του ιατρείου του τον περιγράφουν ως γιατρό με βαθιά ενσυναίσθηση, σπάνια ευγένεια και αφοσίωση. Ως έναν άνθρωπο που δεν αντιμετώπιζε τον ασθενή σαν ακόμη ένα περιστατικό, αλλά ως μια ξεχωριστή προσωπικότητα με φόβους, αγωνίες και ανάγκη για ειλικρινή στήριξη.
Χαρακτηριστική είναι η συγκινητική δημόσια αναφορά ασθενούς του, η οποία τον αποχαιρέτησε ως τον γιατρό που της «χάρισε 20 χρόνια ζωής», τον άνθρωπο που αποτέλεσε οδηγό και στήριγμα στο δύσκολο μονοπάτι της ασθένειας.
Το συγκλονιστικό αντίο της Άννας Μαστοράκου
Με ιδιαίτερα συγκινητικά λόγια αποχαιρέτησε τον Θωμά Μακατσώρη η πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Πατρών, Άννα Μαστοράκου.
«Σήμερα η ιατρική κοινότητα, η Πάτρα, αλλά κυρίως οι άνθρωποι που έδωσαν και δίνουν τη μάχη με τον καρκίνο, χάσαμε έναν αληθινό Άγγελο», ανέφερε στην ανάρτησή της.
Όπως τόνισε, ο Θωμάς Μακατσώρης δεν ήταν απλώς ένας κορυφαίος ογκολόγος και πανεπιστημιακός δάσκαλος, αλλά ένας γιατρός που κόσμησε το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Πατρών τόσο με την επιστημονική του επάρκεια όσο και με την αστείρευτη ανθρωπιά του.
Ήταν, όπως έγραψε, ο γιατρός που κρατούσε το χέρι του ασθενούς στις δύσκολες στιγμές, που έδινε ελπίδα με το χαμόγελό του και που δεν κοίταζε ποτέ το ρολόι όταν κάποιος τον είχε ανάγκη.
«Θωμά, το κενό που αφήνεις στο ΠΓΝΠ και στις καρδιές μας είναι τεράστιο. Σε ευχαριστούμε για όλα όσα προσέφερες, για το μάθημα ζωής και ανθρωπιάς που μας παρέδωσες. Καλό σου ταξίδι στο φως», κατέληξε η πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Πατρών, εκφράζοντας τα θερμά της συλλυπητήρια στην οικογένειά του.
Μια παρακαταθήκη επιστήμης και ανθρωπιάς
Η απώλεια του Θωμά Μακατσώρη αφήνει ένα δυσαναπλήρωτο κενό στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Πατρών, στο Πανεπιστήμιο και στην ογκολογική κοινότητα.
Η παρακαταθήκη του, ωστόσο, παραμένει ζωντανή μέσα από το επιστημονικό και διδακτικό του έργο, τους νέους γιατρούς που εκπαίδευσε και, πάνω απ’ όλα, μέσα από τις ζωές των ανθρώπων στους οποίους στάθηκε με γνώση, αξιοπρέπεια και βαθιά ανθρωπιά.
Για τους ασθενείς του υπήρξε ο γιατρός που αγωνιζόταν μαζί τους. Για τους συναδέλφους του ένας επιστήμονας υψηλού κύρους και ήθους. Για την Πάτρα ένας άνθρωπος που τίμησε την πόλη και την ιατρική επιστήμη.
Η μνήμη του θα συνοδεύεται από την ευγνωμοσύνη όλων εκείνων που βρήκαν κοντά του φροντίδα, στήριξη και ελπίδα.
Θερμά συλλυπητήρια στην οικογένεια και στους οικείους του.





















