Με σειρά αποφάσεων οικονομικού, τεχνικού, πολεοδομικού, περιβαλλοντικού και κοινωνικού χαρακτήρα συνεδρίασε τη Δευτέρα 21 Σεπτεμβρίου το Δημοτικό Συμβούλιο Πατρέων. Το μεγαλύτερο ενδιαφέρον, ωστόσο, προκάλεσε το τελευταίο θέμα της ημερήσιας διάταξης: η πρόταση για καθιέρωση επίσημης τοπικής αργίας στην πόλη, με αφορμή την επέτειο της απελευθέρωσης από τον οθωμανικό ζυγό.
Η δημοτική σύμβουλος Μάχη Σιώρου είχε εισηγηθεί τη θεσμοθέτηση της 7ης Οκτωβρίου ως επίσημης τοπικής αργίας, με αφορμή την απελευθέρωση της Πάτρας από τον οθωμανικό ζυγό το 1828. Στην πρόταση τάχθηκαν υπέρ οι παρατάξεις «Πάτρα Ενωμένη» του Κώστα Σβόλη και «σπιράλ» του Πέτρου Ψωμά.
Διαφορετική πρόταση κατέθεσε η παράταξη «Πάτρα Σπουδαία και Πάλι» και ο επικεφαλής της, Βασίλης Αϊβαλής, ο οποίος πρότεινε τη θέσπιση της 4ης αντί της 7ης Οκτωβρίου ως επίσημης τοπικής αργίας. Ειδικότερα, η παράταξη ζήτησε η ημέρα να καθιερωθεί ως «Ημέρα της Διπλής Απελευθέρωσης της Πάτρας», συνδέοντας σε μία επέτειο τα γεγονότα του 1828 με την απελευθέρωση της πόλης από τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής το 1944.
Η Λαϊκή Συσπείρωση τάχθηκε κατά της καθιέρωσης αργίας, προτείνοντας η επέτειος να τιμάται μέσα από δημοτικές εκδηλώσεις, σε συνδυασμό με την επέτειο της 4ης Οκτωβρίου 1944.
Ειδικότερα πρότεινε την καθιέρωση της πρώτης Κυριακής του Οκτωβρίου ως ημέρας εορτασμού και των δύο επετείων, δηλαδή της αποχώρησης των οθωμανικών στρατευμάτων το 1828 και της απελευθέρωσης της πόλης από τους Γερμανούς το 1944.
Κ. Πελετίδης: Ενιαίος εορτασμός
Την πρόταση για έναν ενιαίο εορτασμό των δύο σημαντικών ιστορικών απελευθερώσεων της Πάτρας, την πρώτη Κυριακή κάθε Οκτωβρίου, κατέθεσε ο δήμαρχο Κώστας Πελετίδης.
Στην εισήγησή του ο δήμαρχος υπογράμμισε ότι « Ως Δημοτική Αρχή, θεωρούμε ότι η ιστορία και τα τοπικά γεγονότα, είναι σημαντικό να αναδεικνύονται, αρχικά στον ετήσιο εορτασμό της 25ης Μαρτίου για την επέτειο της Επανάστασης του 1821, η οποία είναι εθνική εορτή και επίσημη αργία, στο πλαίσιο της οποίας ο Δήμος Πατρέων σταθερά διοργανώνει και συμμετέχει σε μια σειρά δράσεις.
Επιπλέον, θεωρούμε ότι στα παραπάνω μπορούν να προστεθούν εορταστικές δράσεις ενόψει της 7ης Οκτωβρίου, υπό την αιγίδα του Δήμου, στις οποίες να προβάλλεται η τοπική ιστορία, η αποτύπωση των γεγονότων με σεβασμό στην ιστορική αλήθεια.
Ταυτόχρονα, συμφωνούμε στην ανάγκη εορτασμού του τέλους του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, άρα και της απελευθέρωσης της πόλης από τους Γερμανούς, στις 4 Οκτωβρίου, με εκδηλώσεις που ήδη κάνει ο Δήμος και μπορούν να αναπτυχθούν περαιτέρω.
Λόγω του γεγονότος ότι συμπίπτουν οι δύο ιστορικοί επέτειοι απελευθέρωσης της πόλης, όπου ο λαός της Πάτρας αποτίναξε τον Οθωμανικό ζυγό, αλλά και τους ναζιστές-φασίστες Γερμανούς κατακτητές το 1944, να καθιερωθεί η πρώτη Κυριακή του Οκτώβρη ημέρα εορτασμού που να συμπυκνώνει το διπλό ιστορικό σε μια ενιαία μέρα τιμής, ανάδειξης του ανυπότακτου αγώνα του λαού της Πάτρας για την Ελευθερία του».
Κ. Σβόλης: «Χαμένη ευκαιρία»
Η παράταξη του Κώστα Σβόλη εξέδωσε ανακοίνωση χαρακτηρίζοντας την εξέλιξη χαμένη ευκαιρία για την πόλη, υποστηρίζοντας πως η πρόταση δεν αφορούσε απλώς επιλογή ημερομηνίας αλλά θεσμική αναγνώριση σημαντικού ιστορικού γεγονότος.
Σε ανακοίνωση της ανέφερε:
«Η πρόταση είχε ενταχθεί επισήμως στην ημερήσια διάταξη του Δημοτικού Συμβουλίου. Δεν προτείναμε μια αυθαίρετη ημερομηνία. Προτείναμε να αποκτήσει θεσμική υπόσταση ένα κορυφαίο γεγονός της ιστορικής διαδρομής της πόλης και, ταυτόχρονα, να αποτελέσει αφετηρία για δράσεις που θα αναδεικνύουν την ιστορία, την αρχιτεκτονική και την πολιτιστική ταυτότητα της Πάτρας.
Κι όμως, η πρόταση καταψηφίστηκε. Η Δημοτική Αρχή της Λαϊκής Συσπείρωσης επέλεξε να μην στηρίξει τη θέσπιση της 7ης Οκτωβρίου ως τοπικής αργίας (υπέρ τάχθηκε μόνο η παράταξη σπιράλ).
Για την «Πάτρα Ενωμένη», τέτοια ζητήματα δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται μέσα από κομματικά φίλτρα, παραταξιακές σκοπιμότητες ή την ανάγκη να μπει σε κάθε πρωτοβουλία η πολιτική σφραγίδα του ενός ή του άλλου. Η Ιστορία της Πάτρας δεν ανήκει σε καμία παράταξη. Ανήκει στην ίδια την πόλη και στους πολίτες της. Η 7η Οκτωβρίου 1828 είναι μέρος αυτής της Ιστορίας. Όπως είναι και η 4η Οκτωβρίου 1944. Η ανάδειξη της μίας ιστορικής επετείου δεν ακυρώνει ούτε μειώνει την άλλη.
Δυστυχώς, για ακόμη μία φορά, θεωρούμε ότι η Δημοτική Αρχή έβαλε το κομματικό της «πρέπει» πάνω από μια πρωτοβουλία που θα μπορούσε να ενώσει την πόλη γύρω από την ιστορική της μνήμη».
Β. Αιβαλής: «Να τεκμηριωθούν τα γεγονότα»
Σε ανακοίνωσή της παράταξης «Πάτρα-Σπουδαία και Πάλι» του Β. Αϊβαλή τονίζεται:
«Η θέση μας είναι η Πάτρα να θεσπίσει επίσημη τοπική αργία. Αυτή πρέπει να είναι η 4η Οκτωβρίου και να οριστεί ρητά ως “Ημέρα της Διπλής Απελευθέρωσης της Πάτρας”».
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται και στον χαρακτήρα που θα πρέπει να έχει μία ενδεχόμενη τοπική αργία. Η «Πάτρα Σπουδαία και Πάλι» ξεκαθαρίζει ότι δεν συμφωνεί με «άτυπες» ή ημιεπίσημες αργίες, οι οποίες, όπως υποστηρίζει, θα μπορούσαν να δημιουργήσουν προβλήματα στην αγορά ή ζητήματα για τα εργασιακά δικαιώματα.
Ζητά, αντίθετα, εφόσον προχωρήσει η διαδικασία, να υπάρξει πλήρης θεσμική κατοχύρωση της αργίας και των δικαιωμάτων των εργαζομένων, τόσο στον δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα.
Στο πλαίσιο αυτό, η παράταξη Αϊβαλή προτείνει να συγκροτηθεί επιτροπή με τη συμμετοχή εκπροσώπων των δημοτικών παρατάξεων και του Πανεπιστημίου Πατρών, η οποία θα αναλάβει τη σύνταξη επιστημονικά τεκμηριωμένου φακέλου για τα ιστορικά γεγονότα.
σπιράλ: «Να λάβει η Πάτρα ΦΕΚ έγκρισης»
Σε ανακοίνωση του σπιράλ τονίζεται ότι: « Η πρόταση που συζητήθηκε στο Δημοτικό Συμβούλιο της Δευτέρας δεν ζητούσε από τις παρατάξεις να δεσμεύσουν συγκεκριμένη ημερομηνία. Αναφέρθηκαν τα γεγονότα της περιόδου 3 έως 8 Οκτωβρίου 1828 και ζητήθηκε η σύμφωνη γνώμη του συμβουλίου προκειμένου μια επιτροπή ειδικών να επεξεργαστεί μια τεκμηριωμένη εισήγηση προς την Περιφέρεια και τη Βουλή των Ελλήνων, ώστε να πάρει και η Πάτρα το περιζήτητο ΦΕΚ έγκρισης –αυτονόητο χρέος στην πόλη και στην ιστορία της.
Η δημοτική αρχή λειτούργησε αποκλειστικά ως Λαϊκή Συσπείρωση και παράρτημα κόμματος: Απέρριψε την πρόταση!
Είναι οδυνηρό το ότι οι διοικούντες την Πάτρα βάζουν πάνω από την πόλη το κόμμα τους και την πολιτική τους ιδεολογία.
«Διαβάζοντας» ακόμα και την τοπική ιστορία μονόπλευρα και διχαστικά, καταφέρθηκαν κατά της Πάτρας, επιλέγοντας να δώσουν ιδεολογικά διαπιστευτήρια στην κομματική ηγεσία και στους ομοϊδεάτες θιασώτες τους. Ντροπή και όνειδος!».




















