Θεσμικοί παράγοντες, άνθρωποι του πολιτισμού και πολίτες ζητούν να βρεθεί βιώσιμη λύση μετά τη δικαστική απόφαση απόδοσης του μισθίου – Στο επίκεντρο η ανάγκη να προστατευθεί ένας ζωντανός πυρήνας δημιουργίας, χωρίς να παραγνωρίζονται τα δικαιώματα όλων των πλευρών
Σε υπόθεση που ξεπερνά τα στενά όρια μιας μισθωτικής διαφοράς εξελίσσεται πλέον το ζήτημα του πολυχώρου πολιτισμού «Μηχανουργείο» στην Πάτρα. Η πρόσφατη δικαστική απόφαση απόδοσης του μισθίου, η οποία συνδέεται με οικονομική εκκρεμότητα, έχει σημάνει συναγερμό στον καλλιτεχνικό κόσμο της πόλης, αλλά και σε θεσμικούς παράγοντες που βλέπουν στον συγκεκριμένο χώρο κάτι περισσότερο από ένα ακίνητο: έναν ζωντανό πυρήνα πολιτισμού, δημιουργίας και συνάντησης.
Το «Μηχανουργείο», στην οδό Ευμήλου, αποτελεί τα τελευταία χρόνια μία από τις λίγες ανεξάρτητες πολιτιστικές στέγες της Πάτρας. Εκεί φιλοξενήθηκαν θεατρικές παραστάσεις, μουσικές δράσεις, εργαστήρια, εκδηλώσεις, συναντήσεις δημιουργών και πρωτοβουλίες που έδωσαν χώρο σε καλλιτέχνες, ομάδες και κοινό. Η πιθανότητα να πέσουν τίτλοι τέλους στη λειτουργία του δεν αντιμετωπίζεται, γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, ως μια απλή εξέλιξη σε μια ιδιωτική διαφορά, αλλά ως ένα ακόμη πιθανό πλήγμα στην πολιτιστική ζωή της πόλης.
Στο επίκεντρο βρίσκεται μια οικονομική διαφορά και μια δικαστική απόφαση, στοιχεία που δεν μπορούν να αγνοηθούν. Τα δικαιώματα της ιδιοκτησίας είναι υπαρκτά και σεβαστά. Όμως η δημόσια συζήτηση που έχει ανοίξει τις τελευταίες ημέρες δεν ζητά την ακύρωση αυτής της πραγματικότητας. Ζητά κάτι διαφορετικό: να εξαντληθούν τα περιθώρια διαλόγου, να αναζητηθεί συμβιβαστική λύση και να μη χαθεί ένας χώρος που έχει αποκτήσει κοινωνικό και πολιτιστικό αποτύπωμα στην Πάτρα.
Ο Γεράσιμος Ντάβαρης, ιδιοκτήτης και καλλιτεχνικός διευθυντής του «Μηχανουργείου», έχει περιγράψει με έντονο προσωπικό τόνο την προσπάθεια που έγινε όλα αυτά τα χρόνια για να στηθεί και να κρατηθεί όρθιος ο χώρος. Όπως έχει δηλώσει, οι χώροι πολιτισμού δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται αποκλειστικά με όρους εμπορικής δραστηριότητας, καθώς πίσω από τη λειτουργία τους υπάρχει προσωπική εργασία, θυσία, κόστος και μια διαρκής αγωνία να παραμένει ζωντανή η δημιουργία.
«Χρειαζόμαστε στήριξη», είναι το βασικό μήνυμα που εκπέμπεται από την πλευρά του «Μηχανουργείου». Όχι ως αίτημα αντιπαράθεσης, αλλά ως έκκληση να υπάρξει κατανόηση και λύση που θα επιτρέψει στον χώρο να συνεχίσει να λειτουργεί.
Παρέμβαση Αγγελή: «Η πόλη χρειάζεται αυτούς τους χώρους»
Σαφή θέση υπέρ της διατήρησης του «Μηχανουργείου» πήρε ο Αντιδήμαρχος Πολιτισμού του Δήμου Πατρέων, Απόστολος Αγγελής. Στη δήλωσή του επισημαίνει ότι οι πρόσφατες εξελίξεις γύρω από τη δικαστική απόφαση απόδοσης του μισθίου δεν μπορούν να αφήνουν αδιάφορη την πόλη, ακριβώς επειδή το «Μηχανουργείο» είναι ένας χώρος που έχει γίνει γνωστός για την προσφορά του στον πολιτισμό μέσα από τις εκδηλώσεις που διοργανώνει και φιλοξενεί.
Ο κ. Αγγελής υπογραμμίζει ότι οι χώροι πολιτισμού δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται ως ακίνητα που απλώς νοικιάζονται και αποδίδουν κέρδος ή ως ευκαιρίες για μεγαλύτερο οικονομικό όφελος μέσα στο πλαίσιο της ελεύθερης αγοράς. Όπως σημειώνει, προσφέρουν πολλά περισσότερα στο κοινωνικό σύνολο. «Η πόλη χρειάζεται αυτούς τους χώρους», αναφέρει χαρακτηριστικά.
Ο Αντιδήμαρχος Πολιτισμού δηλώνει ξεκάθαρα ότι στηρίζει την προσπάθεια να παραμείνει ανοικτό το «Μηχανουργείο» και καλεί τη διοίκηση του Συνεταιρισμού Φαρμακοποιών Αχαΐας να αναλογιστεί τις επιπτώσεις που θα είχε το κλείσιμό του. Παράλληλα, ζητά να γίνει προσπάθεια ώστε να βρεθεί μια κοινά αποδεκτή λύση, να σταματήσει η δικαστική διαμάχη και να συνεχιστεί απρόσκοπτα η λειτουργία του χώρου.
Η παρέμβαση αυτή έχει ιδιαίτερο βάρος, καθώς προέρχεται από τον θεσμικό εκπρόσωπο του πολιτισμού στον Δήμο Πατρέων και εντάσσει το ζήτημα όχι μόνο στο επίπεδο μιας διαφοράς ιδιοκτήτη και μισθωτή, αλλά στο ευρύτερο ερώτημα για το τι είδους πολιτιστική υποδομή θέλει και μπορεί να κρατήσει ζωντανή η πόλη.
Στήριξη και από την Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας
Στο ίδιο πνεύμα κινείται και η επιστολή στήριξης του Αντιπεριφερειάρχη Πολιτισμού της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας, Παναγιώτη Μπράμου. Ο κ. Μπράμος αναφέρει ότι πληροφορήθηκε με έκπληξη και ιδιαίτερη ανησυχία τον κίνδυνο έξωσης που αντιμετωπίζει ο πολυχώρος πολιτισμού «Μηχανουργείο» από τους ιδιοκτήτες του χώρου όπου στεγάζεται.
Στην επιστολή του χαρακτηρίζει το «Μηχανουργείο» σημαντική εστία πολιτισμού, από τις λίγες που διαθέτει η πόλη, επισημαίνοντας ότι λειτουργεί αδιάλειπτα από τον Σεπτέμβριο του 2018, προσφέροντας υψηλού επιπέδου πολιτιστικές υπηρεσίες και συμβάλλοντας ουσιαστικά στην πολιτιστική ανάπτυξη της περιοχής.
Ιδιαίτερη αναφορά κάνει και στον Γεράσιμο Ντάβαρη, τον οποίο περιγράφει ως άνθρωπο του πολιτισμού και επαγγελματία που με συνέπεια, υπευθυνότητα και σεβασμό προς τους συμπολίτες έχει αφιερώσει χρόνο, κόπο και προσωπικές θυσίες για τη δημιουργία και διατήρηση ενός χώρου που σήμερα αποτελεί σημείο αναφοράς για την πολιτιστική ζωή της πόλης.
Ο Αντιπεριφερειάρχης Πολιτισμού εκτιμά ότι η πιθανή απομάκρυνση του «Μηχανουργείου» από τον χώρο του θα αποτελούσε σημαντικό πλήγμα για τον πολιτισμό και την κοινωνία της περιοχής. Παράλληλα, εκφράζει την ελπίδα ότι οι ιδιοκτήτες θα επανεξετάσουν τη στάση τους, αναγνωρίζοντας τη σπουδαιότητα του έργου που έχει επιτελεστεί όλα αυτά τα χρόνια προς όφελος της τοπικής κοινωνίας.
Παρέμβαση Ανδρέα Παναγιωτόπουλου: «Ο πολιτισμός είναι η ψυχή και η συνείδησή μας»
Στη δημόσια στήριξη προς το «Μηχανουργείο» προστέθηκε και ο βουλευτής Αχαΐας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Ανδρέας Παναγιωτόπουλος, ο οποίος τοποθετεί την υπόθεση μέσα στο ευρύτερο περιβάλλον οικονομικής πίεσης που δοκιμάζει νοικοκυριά, επαγγελματίες, επιχειρήσεις, αλλά και τον ίδιο τον χώρο του πολιτισμού.
Όπως επισημαίνει, σε μια δύσκολη οικονομικά περίοδο, ο πολιτισμός παραμένει ένας από τους πιο ευάλωτους τομείς απέναντι στις κρίσεις, με αποτέλεσμα να πλήττεται συχνά ανεπανόρθωτα. Η Πάτρα και η Αχαΐα, σημειώνει, δεν αποτελούν εξαίρεση, καθώς σημαντικοί πολιτιστικοί χώροι βρίσκονται αντιμέτωποι με άμεσους κινδύνους.
Ο κ. Παναγιωτόπουλος αναφέρεται ειδικά στον «Πολυχώρο Πολιτισμού Μηχανουργείο», τονίζοντας ότι στο πλαίσιο της λειτουργίας του έχουν πραγματοποιηθεί σημαντικές θεατρικές και μουσικές παραστάσεις, καθώς και πολιτιστικά δρώμενα που αναβαθμίζουν το πολιτιστικό προϊόν που παράγεται στην πόλη.
Για τον βουλευτή Αχαΐας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, η υπόθεση ξεπερνά τα όρια μιας απλής «αστικής διαφοράς». Όπως αναφέρει, ο μακρύς κατάλογος της συνεισφοράς του χώρου και το ενδιαφέρον για τον πολιτισμό επιβάλλουν να ενωθούν οι φωνές όλων όσοι αγωνιούν για το ενδεχόμενο κλείσιμο του «Μηχανουργείου».
Παράλληλα, ο κ. Παναγιωτόπουλος εκφράζει την πεποίθηση ότι με καλή θέληση μπορεί να βρεθεί λύση, αναγνωρίζοντας και τις ευαισθησίες των ανθρώπων του Συνεταιρισμού Φαρμακοποιών Αχαΐας. Το μήνυμά του απευθύνεται προς όλες τις κατευθύνσεις: Πολιτεία, Δήμο, παραγωγικούς φορείς, κοινωνία των πολιτών και πολίτες.
«Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο πολιτισμός είναι η ψυχή και συνείδησή μας», σημειώνει χαρακτηριστικά.
“Πάτρα Ενωμένη” -Κ Σβόλης
Να στηρίξουμε τη συνέχιση λειτουργίας του «Μηχανουργείου».
Ο πολιτισμός, εκτός από την άυλη μορφή του, χρειάζεται και χώρους όπου αναπτύσσεται,διαμορφώνεται και προβάλλεται. Το πρόβλημα που έχει προκύψει με τη δικαστική διαμάχη που αφορά τον πολιτιστικό χώρο «Μηχανουργείο Πολυχώρος Πολιτισμού – Θέατρο Τέχνης» και η πιθανότητα να στερηθεί η πόλη μας αυτό το σημαντικό σημείο πολιτιστικής έκφρασης, μας λυπεί αλλά ταυτόχρονα μας κινητοποιεί ώστε να συνδράμουμε στην αναζήτηση μιας λύσης.
Οι δικαστικές διαμάχες, άλλωστε, συχνά καταλήγουν σε συμβιβασμούς και κοινά αποδεκτές προτάσεις. Χωρίς να αγνοούνται τα δικαιώματα και οι θέσεις οποιασδήποτε πλευράς, πιστεύουμε ότι η αξία και η αναγκαιότητα της συνέχισης της λειτουργίας του χώρου μπορούν να αποτελέσουν τη βάση για μια συναινετική και βιώσιμη λύση.
Θεωρούμε και ελπίζουμε ότι θα βρεθεί μια λύση συνεννόησης, ώστε τελικά μια αστική διαφορά να ρυθμισθεί και να διευθετηθεί όχι νομικά αλλά από τις υπαρκτές κοινωνικές ανάγκες, με σεβασμό στις αντίστοιχες υποχρεώσεις.
Αναγνωρίζουμε την πολυετή προσφορά του Γεράσιμου Ντάβαρη που δημιούργησε και κρατά ζωντανό το «Μηχανουργείο», καθώς και τη σημαντική συμβολή του χώρου στην πολιτιστική και κοινωνική ζωή της πόλης μας.
Ευχόμαστε το «Μηχανουργείο» να συνεχίσει να αποτελεί έναν ζωντανό πυρήνα πολιτισμού, δημιουργίας και κοινωνικής προσφοράς προς όφελος του συνόλου.
Αναγνωστοπούλου και Σκαρμέας ζητούν να μη σβήσει ακόμη μία εστία πολιτισμού
Στο πλευρό του «Μηχανουργείου» έχει ταχθεί δημόσια και η βουλεύτρια Αχαΐας της Νέας Αριστεράς, Σία Αναγνωστοπούλου, η οποία έκανε λόγο για έναν ζωντανό και δραστήριο πυρήνα πολιτισμού. Η ίδια έχει τονίσει ότι το «Μηχανουργείο» δεν είναι απλώς ένα κτίριο ή μια αποθήκη, αλλά ένας χώρος που εδώ και χρόνια δίνει πνοή στην Πάτρα, φιλοξενώντας καλλιτέχνες, θεατρικές παραστάσεις και εκδηλώσεις που έχουν γίνει σημείο αναφοράς.
Η κ. Αναγνωστοπούλου συνέδεσε την υπόθεση με το ευρύτερο ζήτημα της πολιτιστικής ζωής της πόλης, υπογραμμίζοντας ότι η Πάτρα δεν έχει την πολυτέλεια να χάνει χώρους που προσφέρουν ανάσα, έκφραση και διέξοδο στους πολίτες και στη νεολαία. Ζήτησε, δε, από τη διοίκηση του Συνεταιρισμού Φαρμακοποιών Αχαΐας να αναγνωρίσει την κοινωνική αξία του χώρου και να επιλέξει τον δρόμο του ουσιαστικού διαλόγου.
Παρέμβαση υπέρ της εξεύρεσης λύσης έκανε και ο δικηγόρος και πρώην Αντιδήμαρχος Πολιτισμού του Δήμου Πατρέων, Αλέξης Σκαρμέας. Με την εμπειρία του από τη διαχείριση θεμάτων πολιτισμού στην πόλη, εξέφρασε την ανησυχία του για την πιθανότητα να χαθεί ένας ακόμη ενεργός χώρος πολιτισμού, σημειώνοντας ότι η Πάτρα διαθέτει ήδη λίγες εστίες καλλιτεχνικής δημιουργίας.
Ο κ. Σκαρμέας αναγνωρίζει τα δικαιώματα των ιδιοκτητών, αλλά ταυτόχρονα καλεί όλες τις πλευρές να επανεκτιμήσουν την κατάσταση. Το μήνυμά του συμπυκνώνει και την αγωνία πολλών ανθρώπων της πόλης: η Πάτρα δεν αντέχει να στερηθεί έναν ακόμη χώρο πολιτισμού.
Ένας χώρος με ιστορία, μνήμη και λειτουργία

Το «Μηχανουργείο» δεν γεννήθηκε ως μια έτοιμη επιχειρηματική επένδυση. Στήθηκε σε έναν χώρο με παρελθόν, εκεί όπου παλαιότερα στεγάζονταν αποθήκες του Συνδέσμου Φαρμακοποιών Αχαΐας και αργότερα υπηρεσία ταχυμεταφορών. Από το 2018 μετατράπηκε σταδιακά σε πολυχώρο πολιτισμού, με θεατρικές σκηνές, φουαγιέ και χώρους συνάντησης.
Η επιλογή να διατηρηθεί ο βιομηχανικός χαρακτήρας του κτιρίου δεν ήταν τυχαία. Από την αρχή, ο στόχος ήταν να δημιουργηθεί ένας χώρος που να συνομιλεί με τη μνήμη της πόλης, να μην κρύβει το παρελθόν του πίσω από μια ουδέτερη ανακαίνιση, αλλά να το μετατρέπει σε σκηνικό ζωντανής δημιουργίας. Αυτή η ταυτότητα είναι μέρος της αξίας του.
Στη σημερινή συζήτηση, λοιπόν, το ερώτημα δεν είναι μόνο αν μπορεί να επιλυθεί μια οικονομική διαφορά. Είναι και αν η Πάτρα μπορεί να υπερασπιστεί τις λίγες ανεξάρτητες πολιτιστικές της εστίες πριν αυτές χαθούν. Γιατί κάθε τέτοιος χώρος που κλείνει δεν αντικαθίσταται εύκολα. Δεν είναι μόνο οι τοίχοι, τα φώτα, τα καθίσματα ή η σκηνή. Είναι οι άνθρωποι που συναντήθηκαν εκεί, οι παραστάσεις που δοκιμάστηκαν, οι φωνές που ακούστηκαν, οι νέοι δημιουργοί που βρήκαν χώρο να υπάρξουν.
Το ζητούμενο: λύση, όχι σύγκρουση
Η υπόθεση του «Μηχανουργείου» απαιτεί προσοχή και ψυχραιμία. Από τη μία πλευρά υπάρχει μια δικαστική απόφαση και μια οικονομική διαφορά που δεν μπορούν να διαγραφούν με συνθήματα. Από την άλλη υπάρχει μια τεκμηριωμένη πολιτιστική και κοινωνική αξία, την οποία πλέον αναγνωρίζουν δημόσια θεσμικοί εκπρόσωποι του Δήμου, της Περιφέρειας, πολιτικά πρόσωπα, άνθρωποι του πολιτισμού και πολίτες.
Η λύση δεν μπορεί να βρίσκεται στην όξυνση. Μπορεί να αναζητηθεί μόνο μέσα από διάλογο, αμοιβαία κατανόηση και μια συμφωνία που θα σέβεται τα δικαιώματα όλων, χωρίς να οδηγεί στο σβήσιμο μιας ζωντανής εστίας πολιτισμού.
Το «Μηχανουργείο» δεν ζητά να σταθεί πάνω από τον νόμο. Ζητά να μη χαθεί πριν εξαντληθεί κάθε δυνατότητα συνεννόησης. Και η Πάτρα, που συχνά μιλά για την ιστορία, τη μνήμη και τον πολιτισμό της, καλείται τώρα να αποδείξει ότι αυτά δεν είναι λέξεις για επετειακές ομιλίες, αλλά ευθύνη απέναντι στο παρόν της.
Γιατί μια πόλη δεν κρίνεται μόνο από τα κτίρια που χτίζει. Κρίνεται και από τις πόρτες που κρατά ανοικτές.






















