Γράφει ο Ιάσονας Φωτήλας, Υφυπουργός Πολιτισμού
Τις τελευταίες εβδομάδες ακούστηκαν πολλά. Βιαστικά, ατεκμηρίωτα, φορτισμένα. Κάποιοι έσπευσαν να κρίνουν, να κατηγορήσουν, να πολιτικολογήσουν. Δικαίωμά τους, βέβαια, αλλά έλα που υπάρχουν και τα γεγονότα! Και τα γεγονότα δεν διαπραγματεύονται.
Αμφισβητεί κανείς το έργο που έγινε;
Ας το πούμε καθαρά. Πριν από λίγα χρόνια, το Ρωμαϊκό Ωδείο της Πάτρας ήταν ένα καταπονημένο μνημείο, μη προσβάσιμο από όλους, με τον περιβάλλοντα χώρο του να μην επιτρέπει την ανάδειξή του. Σήμερα έχουμε ένα αποκατεστημένο αρχαιολογικό και πολιτιστικό στολίδι, με αυξημένη προσβασιμότητα και ανοιχτό στους πολίτες. Η δουλειά που έγινε ήταν επιστημονική, σοβαρή, μακρόπνοη. Ανέδειξε σημαντικά στοιχεία του μνημείου και άλλα, που για πρώτη φορά ήρθαν στο φως. Έγινε με ταχύτητα και επάρκεια από ανθρώπους που αγαπούν και υπηρετούν αυτό που κάνουν επί σειρά ετών.
Κανείς δεν μπορεί να το αρνηθεί αυτό, έστω κι αν κάποιοι θα ήθελαν να βρουν ψεγάδια, ειδικά για να δικαιολογήσουν τις δικές τους ολιγωρίες, την δική τους ανικανότητα.
Αμφισβητεί κανείς την ανάγκη των πρόσθετων εργασιών; Οι ειδικοί επιστήμονες που παρέδωσαν το έργο εντόπισαν, μετά το πρώτο διάστημα, κάποια ζητήματα που θέλουν περισσότερη φροντίδα. Είναι επιστήμη και ευθύνη. Και ασφαλώς δεν είναι δουλειά της πολιτικής ηγεσίας να έχει άποψη επί τεχνικών θεμάτων. Εμείς ζητήσαμε να κάνουν ό,τι πρέπει και ό,τι χρειάζεται, αλλά να επιταχύνουν και να ολοκληρώσουν ως το τέλος Ιουλίου, γιατί θέλουμε το μνημείο να λειτουργήσει φέτος και ως χώρος εκδηλώσεων, έστω πιλοτικά. Τηρούμε την υπόσχεση που δώσαμε στους Πατρινούς, χωρίς καμιά έκπτωση στη φροντίδα του μνημείου.
Αμφισβητεί κανείς ότι το Ρωμαϊκό Ωδείο, ως μνημείο ανήκει στην πολιτιστική μας κληρονομιά, ενώ ως χώρος παραστατικών τεχνών ανήκει στην Πάτρα και στους Πατρινούς;
Ακριβώς λοιπόν επειδή αυτό το κομμάτι απευθύνεται σε εμάς, θέλουμε το καλύτερο. Άλλωστε όσοι γεννηθήκαμε στην πόλη αυτή, όσοι την διάλεξαν να γίνει τόπος τους, αλλά και οι επισκέπτες μας, έχουμε συνδέσει το Ρωμαϊκό Ωδείο με λαμπρά πολιτιστικά γεγονότα, αρχικά με το Φεστιβάλ Πάτρας, του Οργανισμού Καλλιτεχνικών Πολιτιστικών Εκδηλώσεων, ενώ στη συνέχεια ακολούθησε και το Διεθνές Φεστιβάλ Πάτρας, του Δήμου Πατρέων.
Κανείς δεν αποκλείεται. Ούτε ο Δήμος, ούτε το Φεστιβάλ Πάτρας, ούτε ιδιώτες παραγωγοί, ούτε τοπικοί φορείς.
Και για να μην δημιουργούμε λάθος εντυπώσεις, πάντα το Υπουργείο Πολιτισμού αποφάσιζε για την παραχώρηση του μνημείου, όπως και για κάθε μνημείο και αρχαιολογικό χώρο της χώρας μας, είτε μέσω του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου, είτε μέσω της τοπικής Εφορείας Αρχαιοτήτων, στο πλαίσιο απόφασης του ΚΑΣ. Και όλα αυτά επειδή μιλάμε για μνημείο και όχι για χώρο διασκέδασης.
Επαναλαμβάνω: αιτήσεις παραχώρησης έκανε ο Δήμος, ο κ. Ανδριόπουλος και οι υπόλοιποι αιτούντες, το ίδιο θα κάνουν και τώρα. Το Υπουργείο Πολιτισμού έδινε την άδεια παραχώρησης κατόπιν αξιολόγησης, το ίδιο θα κάνει και τώρα.
Τι προσθέσαμε, αναβαθμίζοντας τη διαδικασία; Από εδώ και πέρα θα υπάρχει θεσμικό πλαίσιο αξιολόγησης – ανάλογο αυτού του Ηρωδείου – υπό την εποπτεία της Εθνικής Λυρικής Σκηνής και με τελικό αποφασίζοντα και πάλι το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο. Από εδώ και πέρα οι εθνικοί φορείς πολιτισμού αναλαμβάνουν να συμμετέχουν και αυτοί, με τις καλύτερες παραγωγές τους, στο πρόγραμμα του Ρωμαϊκού Ωδείου: το Εθνικό Θέατρο, το ΚΘΒΕ, η Εθνική Λυρική Σκηνή, οι Κρατικές Ορχήστρες, το Φεστιβάλ Αθηνών – Επιδαύρου κ.λπ. Και μαζί με αυτές τις εκδηλώσεις θα υποβάλουν προτάσεις και τα δύο Φεστιβάλ μας, οι φορείς, οι παραγωγοί κ.λπ.
Πρέπει να είναι κανείς είτε εμπαθής είτε αστοιχείωτος για να μην αναγνωρίζει πρόοδο και αναβάθμιση στη διαδικασία αυτή.
Τόσο ως Πατρινός όσο και ως Υφυπουργός Πολιτισμού, αισθάνομαι ικανοποίηση για την αναβάθμιση αυτή και για την ουσιαστική υποστήριξη από την Υπουργό Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη, την οποία και ευχαριστώ.
Αμφισβητεί κανείς ότι η Πάτρα αξίζει πρότυπα υψηλής ποιότητας;
Αυτό είναι το κεντρικό ζητούμενο. Εμείς αρνούμαστε να αντιμετωπίζουμε τον πολιτισμό ως κομματική λεία ή ως εκλογικό αντάλλαγμα, όπως άλλοι.
Να αντιληφθούμε ότι ένα μνημείο σαν το Ρωμαϊκό Ωδείο δεν είναι ευκαιρία για μικροπολιτικά τερτίπια. Οφείλει να είναι ένα μνημείο που θα φιλοξενεί έναν αριθμό παραστάσεων υψηλού επιπέδου, διεθνούς εμβέλειας και σημαντικής πολιτιστικής αξίας.
Όπως έχουν δικαίωμα οι Πατρινοί και οι επισκέπτες μας να απολαμβάνουν.
Το γεγονός της αναβάθμισής του θα έπρεπε να ικανοποιεί όσους πραγματικά ενδιαφέρονται για τον πολιτισμό, αντί να κινδυνολογούν και να θεωρούν το μνημείο κτήμα τους.
Το Ρωμαϊκό Ωδείο δεν είναι τρόπαιο κανενός. Είναι κληρονομιά όλων. Και αυτό ακριβώς θα προστατεύσουμε. Όπως θα προστατεύσουμε και το δικαίωμα των Πατρινών σε εκδηλώσεις πολιτισμού υψηλής ποιότητας και κύρους.
