Θλίψη στην ιατρική κοινότητα της Πάτρας προκάλεσε η είδηση του θανάτου του Γεράσιμου Ρηγόπουλου, ενός από τους παλαιότερους και γνωστότερους γιατρούς της πόλης, ο οποίος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 93 ετών.
Ο Γεράσιμος Ρηγόπουλος είχε συνδέσει για πολλές δεκαετίες την επαγγελματική του διαδρομή με την ιδιωτική περίθαλψη στην Πάτρα και, κυρίως, με την κλινική «Πρωτόκλητος» στην οδό Κανακάρη, στο κέντρο της πόλης.
Χειρουργός στο επάγγελμα, ακολούθησε μια μακρά πορεία στον χώρο της Υγείας. Είχε προηγουμένως σπουδάσει Οδοντιατρική και εργαστεί ως οδοντίατρος στην Αθήνα, πριν ακολουθήσει τις σπουδές του στην Ιατρική. Στην πρωτεύουσα απέκτησε νοσοκομειακή εμπειρία, εργαζόμενος μεταξύ άλλων στο Ιπποκράτειο και στο Λαϊκό Νοσοκομείο, πριν επιστρέψει στην Πάτρα.
Η κηδεία του θα γίνει την Πέμπτη 20 Αυγούστου στις 11 το πρωί από τον Ιερό Ναό Παντανάσσης Πατρών
Η ιστορία της «Πρωτόκλητος»
Ιδιαίτερο κεφάλαιο της ζωής του αποτέλεσε η κλινική της οικογένειας Ρηγόπουλου.
Την πρώτη μονάδα είχε δημιουργήσει ο πατέρας του, Παναγιώτης Ρηγόπουλος, επίσης χειρουργός, ενώ ο Γεράσιμος Ρηγόπουλος ανέλαβε αργότερα να συνεχίσει την οικογενειακή παρουσία στον χώρο της ιδιωτικής υγείας. Το 1974 έδωσε νέα ώθηση στη λειτουργία της κλινικής, με την οποία το όνομά του ταυτίστηκε έκτοτε στην τοπική κοινωνία.
Η «Πρωτόκλητος», στην Κανακάρη, αποτέλεσε επί σειρά ετών σημείο αναφοράς για την ιδιωτική περίθαλψη στην Πάτρα, με δραστηριότητα σε διαφορετικούς ιατρικούς τομείς και ιδιαίτερη έμφαση στη χειρουργική.
Η παρουσία του Γεράσιμου Ρηγόπουλου δεν περιορίστηκε, ωστόσο, στους χώρους της κλινικής. Είχε εκλεγεί και στα όργανα του Ιατρικού Συλλόγου Πατρών, συμμετέχοντας στα ζητήματα που απασχολούσαν τον ιατρικό κόσμο της περιοχής.
Ισχυροί δεσμοί με τα Καλάβρυτα
Παράλληλα με την ιατρική του δραστηριότητα, διατηρούσε στενή σχέση με την περιοχή των Καλαβρύτων και ιδιαίτερα με το Λευκάσιο, από όπου καταγόταν η οικογένειά του.
Για μεγάλο χρονικό διάστημα είχε ενεργό ρόλο στον Παγκαλαβρυτινό Σύλλογο Πατρών, στον οποίο είχε διατελέσει πρόεδρος επί σειρά θητειών.

Η συμμετοχή του στις δραστηριότητες του Συλλόγου παρέμεινε έντονη και μετά την ολοκλήρωση της προεδρικής του θητείας. Μάλιστα, το 2023 ήταν μεταξύ των προσώπων που τιμήθηκαν για την προσφορά τους στον Παγκαλαβρυτινό Σύλλογο, μια αναγνώριση που αποτύπωνε τη μακρόχρονη σχέση του με τον φορέα και την καλαβρυτινή κοινότητα. (ΦΩΤΟ)
Η οικογένειά του
Ο Γεράσιμος Ρηγόπουλος ήταν παντρεμένος με την Άννα Σπηλιωτακάρα-Ρηγοπούλου, επίσης γνωστή από την παρουσία της στα κοινά της Πάτρας.
Κόρη τους είναι η γιατρός Ασπασία Ρηγοπούλου, διοικήτρια του Καραμανδανείου Νοσοκομείου Παίδων Πατρών.
Η είδηση του θανάτου του προκάλεσε σειρά συλλυπητηρίων στην πόλη. Μεταξύ αυτών, ο δήμαρχος Πατρέων Κώστας Πελετίδης εξέφρασε τη λύπη του για την απώλεια του γιατρού και απηύθυνε τα συλλυπητήριά του στη σύζυγό του Άννα Σπηλιωτακάρα, στην κόρη του Ασπασία Ρηγοπούλου, καθώς και στα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας και στους οικείους του.
Μια παρουσία δεκαετιών στην Πάτρα
Με τον θάνατο του Γεράσιμου Ρηγόπουλου κλείνει ένα μεγάλο κεφάλαιο μιας οικογένειας που συνδέθηκε επί δεκαετίες με την ιδιωτική ιατρική περίθαλψη στην Πάτρα.
Για πολλές γενιές Πατρινών, το όνομα Ρηγόπουλου ήταν συνδεδεμένο με την κλινική της Κανακάρη, ενώ ο ίδιος άφησε τη δική του διαδρομή τόσο στον ιατρικό κόσμο όσο και στη συλλογική ζωή της πόλης και των Καλαβρύτων.
Έφυγε στα 93 του χρόνια, αφήνοντας πίσω του μια πολύχρονη επαγγελματική και κοινωνική παρουσία, αλλά και μια οικογενειακή συνέχεια στον χώρο της Ιατρικής.
Ο Ιατρικός Σύλλογος Πατρών
Με οδύνη πληροφορηθήκαμε τη θλιβερή είδηση της αναγγελίας θανάτου του αγαπητού μας συναδέλφου:
ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ ΡΗΓΟΠΟΥΛΟΥ (Χειρουργού)
Ο εκλιπών γεννήθηκε στο Πάτρα το 1933.
Έλαβε πτυχίο ιατρικής από το Πανεπιστήμιο Πατρών το 1966 ενώ έλαβε τον τίτλο της χειρουργικής το 1971.
Υπήρξε ενεργό μέλος του Ιατρικού Συλλόγου Πατρών από το 1973 όπου εγκαταστάθηκε επαγγελματικώς.
Εργάστηκε ως ελεύθερος επαγγελματίας στην Πάτρα ενώ ίδρυσε και λειτουργούσε επί σειρά ετών Ιδιωτική Γενική Κλινική «ΠΡΩΤΟΚΛΗΤΟΣ» στο κέντρο της πόλης.
Υπήρξε εκλεγμένο τακτικό μέλος του Πειθαρχικού Συμβουλίου του Ι.Σ. Πατρών καθώς και εκπρόσωπος του Συλλόγου στον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο.
Εκφράζουμε τη βαθιά θλίψη μας για την απώλεια ενός ιατρού που υπηρέτησε επί σειρά ετών την Ιατρική και την κοινωνία της Πάτρας με επιστημονική ευσυνειδησία, ήθος και αφοσίωση στον ασθενή.
Ο Γεράσιμος Ρηγόπουλος υπήρξε ένας καταξιωμένος χειρουργός, με μακρά παρουσία στην ιατρική κοινότητα της πόλης μας. Με την επιστημονική του πορεία, την επαγγελματική του συνέπεια και την ανθρώπινη προσέγγισή του άφησε το δικό του αποτύπωμα στον χώρο της υγείας και κέρδισε την εκτίμηση συναδέλφων και ασθενών.
Η απώλειά του προκαλεί συγκίνηση στην ιατρική οικογένεια της Πάτρας, η οποία αποχαιρετά έναν άξιο συνάδελφο και έναν άνθρωπο που υπηρέτησε με αξιοπρέπεια τις αρχές και τις αξίες του ιατρικού λειτουργήματος.
Το Διοικητικό Συμβούλιο του Ιατρικού Συλλόγου Πατρών, σε ένδειξη τιμής στη μνήμη του, ομόφωνα αποφασίζει:
- Να εκφράσει τα ειλικρινή και θερμά συλλυπητήριά του στην οικογένεια και στους οικείους του εκλιπόντος και ιδιαίτερα στα τέκνα του συναδέλφους Ασπασία και Αθανάσιο.
- Να κατατεθεί στεφάνι στη σορό του.
- Να δημοσιευθεί το παρόν ψήφισμα στον ιστότοπο του Ιατρικού Συλλόγου Πατρών και να αποσταλεί στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης.
H Πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Πατρών
Σε ανάρτησή της η Πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Πατρών σημειώνει:
Ιάσωνας Φωτήλας, Υφυπουργός Πολιτισμού
ΠΑΤΡΑ ΕΝΩΜΕΝΗ
Ο υποψήφιος Δήμαρχος της Πάτρας Κώστας Σβόλης, οι δημοτικοί και διαμερισματικοί σύμβουλοι και όλα τα μέλη της δημοτικής παράταξης «Πάτρα Ενωμένη» εκφράζουν τα ειλικρινή τους συλλυπητήρια για την απώλεια του χειρουργού Γεράσιμου Ρηγόπουλου, μίας προσωπικότητας που συνδέθηκε για δεκαετίες με την ιατρική ζωή της Πάτρας και ιδιαίτερα με τον χώρο της ιδιωτικής περίθαλψης. Συλλυπούμαστε όλα τα μέλη της οικογένειας του θανόντα για τη μεγάλη απώλεια.
Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει…
ΨΗΦΙΣΜΑ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
Παγκαλαβρυτινού Συλλόγου Πατρών

Δ.Ε.Ε.Π. Αχαΐας Νέας Δημοκρατίας
Η Διοικούσα Επιτροπή Εκλογικής Περιφέρειας (Δ.Ε.Ε.Π.) Αχαΐας της Νέας Δημοκρατίας εκφράζει τη βαθιά της θλίψη για την απώλεια του Γεράσιμου Ρηγόπουλου, ενός ανθρώπου που υπηρέτησε την ιατρική επιστήμη και την κοινωνία της Πάτρας με σπάνιο ήθος, επιστημονική συνέπεια και αφοσίωση.
Ο εκλιπών, ως ιδρυτής και επικεφαλής της κλινικής «Πρωτόκλητος», υπήρξε σημείο αναφοράς για τον ιατρικό κόσμο της πόλης μας, κερδίζοντας την εκτίμηση και τον σεβασμό των συμπολιτών μας για την ανθρωπιά του και την προσφορά του στον τομέα της υγείας. Η πορεία του χαρακτηρίστηκε από την υψηλή αίσθηση του καθήκοντος και τη συνεχή προσφορά του στον συνάνθρωπο.
Απευθύνουμε τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια στη σύζυγό του, Άννα Σπηλιωτακάρα, και στα παιδιά του, τον Παναγιώτη Ρηγόπουλο, την γιατρό και διοικήτρια του Καραμανδανείου Νοσοκομείου Παίδων, Ασπασία Ρηγοπούλου, και τον γιατρό Αθανάσιο Ρηγόπουλο, καθώς και σε όλους τους οικείους του.
Με αφορμή την απώλεια του Γεράσιμου Ρηγόπουλου, ο πρόεδρος της Δ.Ε.Ε.Π. Αχαΐας της Νέας Δημοκρατίας, Μάκης Κατσιγιάννης, έκανε την ακόλουθη δήλωση:
Με βαθιά οδύνη αποχαιρετούμε τον Γεράσιμο Ρηγόπουλο, έναν επιστήμονα που τίμησε την ιατρική και πρόσφερε ανιδιοτελώς στην κοινωνία της Πάτρας. Το ήθος του και η προσφορά του μέσω της κλινικής «Πρωτόκλητος» αφήνουν πίσω τους μια βαριά παρακαταθήκη. Στην οικογένειά του, και ιδιαίτερα στη σύζυγό του Άννα Σπηλιωτακάρα και τα παιδιά του Παναγιώτη Ρηγόπουλο, Ασπασία Ρηγοπούλου και Αθανάσιο Ρηγόπουλο, απευθύνω τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει.
Νίκος Νικολόπουλος. Πρόεδρος του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος Ελλάδος
Δημόσιος επικήδειος λόγος ευγνωμοσύνης για τον Γεράσιμο – Μάκη Ρηγόπουλο
Σεβαστή οικογένεια του εκλιπόντος,
αγαπητή μου Άννα,
αγαπημένα του παιδιά και εγγόνια,
συμπολίτες συμπολίτισσες φίλες και φίλοι,
Υπάρχουν άνθρωποι που, όταν ολοκληρώνουν την επίγεια διαδρομή τους, δεν αφήνουν πίσω τους μόνο τη θλίψη του αποχωρισμού. Αφήνουν έργο. Αφήνουν μνήμη. Αφήνουν ένα παράδειγμα ζωής που εξακολουθεί να φωτίζει τον δρόμο των ανθρώπων που είχαν την ευλογία να τους γνωρίσουν.
Ένας τέτοιος άνθρωπος υπήρξε ο Γεράσιμος, ο αγαπημένος μας Μάκης Ρηγόπουλος.
Σήμερα δεν αποχαιρετούμε μόνο έναν διακεκριμένο χειρουργό και κλινικάρχη. Δεν αποχαιρετούμε απλώς έναν άνθρωπο που υπηρέτησε με συνέπεια την ιατρική επιστήμη και συνέδεσε το όνομά του με μια ολόκληρη εποχή της υγειονομικής ζωής της Πάτρας.
Αποχαιρετούμε έναν αληθινό ευπατρίδη της πόλης μας. Έναν άνθρωπο του καθήκοντος, της προσφοράς, της οικογένειας και της αθόρυβης καλοσύνης.
Ο Μάκης ακολούθησε τα βήματα του πατέρα του, του Παναγιώτη Ρηγόπουλου, ενός από τους επιφανείς γιατρούς της αχαϊκής πρωτεύουσας. Δεν κληρονόμησε, όμως, απλώς ένα όνομα ή μια επαγγελματική παράδοση. Παρέλαβε μια βαριά παρακαταθήκη και την τίμησε με το προσωπικό του έργο.
Με σπουδές αρχικά στην Οδοντιατρική και στη συνέχεια στην Ιατρική, με πολύτιμη εμπειρία σε μεγάλα νοσοκομεία των Αθηνών, επέστρεψε στην Πάτρα καλά εφοδιασμένος επιστημονικά, αλλά και βαθιά συνειδητοποιημένος για την ευθύνη του γιατρού απέναντι στον πάσχοντα άνθρωπο.
Έδωσε νέα ζωή στην Κλινική «Πρωτόκλητος» και την κατέστησε σημείο αναφοράς για την πόλη και την ευρύτερη περιοχή. Εκεί, επί δεκαετίες, δεν άσκησε απλώς ένα επάγγελμα. Υπηρέτησε ένα λειτούργημα.
Γιατί για τον Μάκη ο ασθενής δεν ήταν ένας αριθμός, ένας ιατρικός φάκελος ή ακόμη μία περίπτωση στο χειρουργείο. Ήταν άνθρωπος με αγωνία, με οικογένεια, με αξιοπρέπεια και με δικαίωμα στην ελπίδα.
Τα χέρια του ήταν χέρια έμπειρου χειρουργού. Η καρδιά του, όμως, ήταν η καρδιά ενός ανθρώπου που γνώριζε να ακούει, να καθησυχάζει και να προσφέρει. Η επιστημονική του επάρκεια συμπορευόταν πάντοτε με την ανθρωπιά. Η επαγγελματική του καταξίωση δεν τον έκανε απόμακρο. Αντιθέτως, τον έκανε ακόμη περισσότερο προσιτό σε όσους είχαν ανάγκη τη βοήθειά του.
Υπηρέτησε τον ιατρικό κόσμο και μέσα από τον Ιατρικό Σύλλογο Πατρών, συμμετέχοντας ενεργά στα κοινά του κλάδου του. Είχε άποψη, αίσθημα ευθύνης και σταθερή πίστη ότι ο γιατρός δεν μπορεί να περιορίζεται στους τέσσερις τοίχους του ιατρείου ή της κλινικής του. Οφείλει να βρίσκεται μέσα στην κοινωνία και να υπερασπίζεται τη δημόσια υγεία, την επιστημονική δεοντολογία και την αξιοπρέπεια κάθε ανθρώπου.
Επιτρέψτε μου, όμως, σήμερα να μιλήσω και προσωπικά.
Για εμένα ο Μάκης Ρηγόπουλος δεν υπήρξε απλώς ένας καταξιωμένος συμπολίτης, ένας σημαντικός γιατρός ή ένας φίλος με τον οποίο συναντηθήκαμε στη μακρά διαδρομή της δημόσιας ζωής.
Υπήρξε ένας από τους ανθρώπους που με στήριξαν με αγάπη από τα πρώτα μου βήματα.
Σε χρόνια δύσκολα, όταν ένας νέος άνθρωπος ξεκινούσε τη δική του πορεία και είχε ανάγκη όχι μόνο από μια συμβουλή, αλλά και από έναν καλό λόγο, μια έντιμη παρότρυνση, μια καθαρή και ανιδιοτελή στήριξη, ο Μάκης ήταν παρών.
Δίπλα του, πάντοτε, η αγαπημένη του σύζυγος, η γιατρός Άννα Σπηλιωτακάρα–Ρηγοπούλου.
Η Άννα και ο Μάκης με περιέβαλαν με εμπιστοσύνη και αγάπη. Δεν το λησμονώ και δεν θα το λησμονήσω ποτέ. Η ευγνωμοσύνη δεν είναι μια τυπική υποχρέωση απέναντι στο παρελθόν. Είναι χρέος καρδιάς.
Με την Άννα είχαμε, μάλιστα, την τιμή να υπηρετήσουμε μαζί στο Δημοτικό Συμβούλιο Πατρέων. Εκεί γνώρισα ακόμη καλύτερα το ήθος, την κοινωνική ευαισθησία και την ανιδιοτελή διάθεση προσφοράς που χαρακτήριζε και τους δυο τους.
Υπήρξαν ένα ζευγάρι ενωμένο στη ζωή, στην επιστήμη, στην οικογένεια και στην προσφορά προς την Πάτρα. Ένα ζευγάρι που δεν αναζητούσε τον θόρυβο και την προβολή, αλλά πίστευε στην ουσία, στο έργο και στην ανθρώπινη σχέση.
Αγαπημένε μου Μάκη,
φεύγεις πλήρης ημερών, έπειτα από ενενήντα τρία χρόνια δημιουργίας, αγώνων, επιστημονικής προσφοράς και οικογενειακής ευτυχίας.
Φεύγεις έχοντας αξιωθεί να δεις τα παιδιά σου να προοδεύουν, να υπηρετούν και εκείνα τον άνθρωπο και να συνεχίζουν επάξια την οικογενειακή παράδοση. Αξιώθηκες να γνωρίσεις και να χαρείς τα εγγόνια σου. Αφήνεις πίσω σου μια οικογένεια δεμένη, αγαπημένη και υπερήφανη για το όνομα και την παρακαταθήκη σου.
Αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο επίτευγμα ενός ανθρώπου: να παραδίδει στους επόμενους όχι μόνο όσα δημιούργησε, αλλά κυρίως τις αρχές με τις οποίες τα δημιούργησε.
Την εργατικότητα.
Την εντιμότητα.
Την επιστημονική ευσυνειδησία.
Τον σεβασμό προς τον άνθρωπο.
Την αγάπη για την οικογένεια και τον τόπο.
Η απουσία σου θα είναι αισθητή. Στο σπίτι σου, στην κλινική που σφράγισες με την παρουσία σου, στην ιατρική οικογένεια και στην κοινωνία της Πάτρας.
Όμως ο θάνατος δεν μπορεί να ακυρώσει μια ζωή που προσφέρθηκε στους άλλους. Δεν μπορεί να σβήσει το καλό που έγινε, τους ανθρώπους που θεραπεύτηκαν, τις οικογένειες που ανακουφίστηκαν, τους νεότερους που διδάχθηκαν από το παράδειγμά σου.
Η χριστιανική μας πίστη μάς διδάσκει ότι ο θάνατος δεν είναι το τέλος. Είναι μετάβαση από τα πρόσκαιρα στα αιώνια. Είναι η πύλη προς τη ζωή όπου «οὐκ ἔστι πόνος, οὐ λύπη, οὐ στεναγμός, ἀλλὰ ζωή ἀτελεύτητος».
Αγαπητή μου Άννα,
γνωρίζω ότι κανένας λόγος δεν μπορεί να απαλύνει τον πόνο της απώλειας του συντρόφου μιας ολόκληρης ζωής. Εύχομαι ο καλός Θεός να σου χαρίζει δύναμη και παρηγοριά. Να στηρίζει εσένα, τα παιδιά σας —τον Παναγιώτη, την Ασπασία και τον Αθανάσιο—, τα εγγόνια σας και όλους τους ανθρώπους που τον αγάπησαν.
Μάκη μου,
σήμερα υποκλίνομαι στη μνήμη σου.
Σε αποχαιρετώ όχι μόνο με θλίψη, αλλά κυρίως με ευγνωμοσύνη.
Ευγνωμοσύνη για όσα προσέφερες στην πόλη μας.
Ευγνωμοσύνη για όσους θεράπευσες και ανακούφισες.
Ευγνωμοσύνη για το παράδειγμα που αφήνεις.
Και βαθιά προσωπική ευγνωμοσύνη για την αγάπη και τη στήριξη που μου προσέφερες από τα πρώτα μου βήματα.
Καλό σου ταξίδι, αγαπημένε μας Μάκη.
Η Πάτρα θα σε θυμάται.
Οι άνθρωποι που ευεργέτησες θα σε ευγνωμονούν.
Η οικογένειά σου θα συνεχίζει να σε τιμά.
Και εμείς θα κρατήσουμε ζωντανή στη μνήμη μας την ευγένεια, την ανθρωπιά και το φωτεινό σου παράδειγμα.
Αιωνία σου η μνήμη.






















