0 Comment
Με αφορμή τις πρόσφατες δηλώσεις του Ευρωπαίου Επιτρόπου Μεταφορών Απόστολου Τζιτζικώστα, στον ΣΚΑΙ ΠΑΤΡΑΣ επαναφέρεται με ένταση στο προσκήνιο το μείζον ζήτημα της υπογειοποίησης της σιδηροδρομικής γραμμής Ρίο–Νέο Λιμάνι Πάτρας. Ένα έργο που, παρά την πολιτική συναίνεση και την τοπική απαίτηση, φαίνεται να παραμένει σε θεσμικό και χρηματοδοτικό τέλμα. Η τοποθέτηση του Επιτρόπου αποκάλυψε τη βαθιά αιτία του αδιεξόδου: η επανειλημμένη απόρριψη του έργου από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή λόγω ανωριμότητας των φακέλων, απουσίας περιβαλλοντικών εγκρίσεων, μη ολοκληρωμένων απαλλοτριώσεων και –κυρίως– ασθενών κυκλοφοριακών φορτίων, που κατά την ΕΕ δεν δικαιολογούν επένδυση ύψους έως και 1,5 δισ. ευρώ. Την ίδια στιγμή, η ελληνική κυβέρνηση επαναβεβαιώνει μέσω του κυβερνητικού εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη τη σταθερή στήριξή της στην πλήρη υπογειοποίηση, δηλώνοντας ότι αναζητούνται εναλλακτικές πηγές χρηματοδότησης. «Η Πάτρα αξίζει ένα σύγχρονο σιδηρόδρομο που σέβεται την πόλη και τους ανθρώπους της», δήλωσε χαρακτηριστικά. Η Δημοτική Αρχή του Κώστα Πελετίδη επιβεβαιώνει μιλώντας και στη σχετική έρευνα του «Συμβούλου Επιχειρήσεων» επιμένει αμετακίνητα στο αίτημα για πλήρη υπογειοποίηση, κάνοντας λόγο για “δικαίωση” της μακροχρόνιας θέσης της. Ωστόσο, οι επικριτές της –όπως ο Πρόεδρος του ΤΕΕ/ΤΔΕ Βαγγέλης Καραχάλιος και η αντιπολίτευση– αναδεικνύουν θεσμικά ελλείμματα, κακή προετοιμασία και έλλειψη διαφάνειας: «Ο Δήμος δεν έχει στα χέρια του καν τον φάκελο που κατατέθηκε», τόνισε ο κ. Καραχάλιος, προσθέτοντας ότι το έργο “πάει μετά το 2027”, αφού δεν υπάρχει ορατή πηγή χρηματοδότησης. Από την άλλη,o επικεφαλής της παράταξης «Πάτρα – Ενωμένη» Κώστας Σβόλης ασκεί έντονη κριτική προς τη Δημοτική Αρχή Πατρέων, κατηγορώντας την για ψευδή και τοξική στάση απέναντι στο θέμα της διέλευσης του τρένου. Υπογραμμίζει την πάγια και αμετακίνητη θέση της υπέρ της πλήρους υπογειοποίησης 5,2 χλμ., τονίζοντας ότι η Πάτρα –ως τρίτη πόλη της χώρας– δικαιούται ανάλογη ευρωπαϊκή και κρατική χρηματοδότηση, όπως συνέβη με το μετρό Θεσσαλονίκης. Παρά τις δυσκολίες εξασφάλισης χρηματοδότησης, καλεί σε θεσμική συνεννόηση και ενότητα των φορέων. Επισημαίνει ότι μόνο σε περίπτωση οριστικής άρνησης από την Ε.Ε. θα πρέπει να τεθεί θέμα εναλλακτικής λύσης, καθώς η έλευση του τρένου αποτελεί ζωτική αναπτυξιακή προτεραιότητα που ήδη έχει καθυστερήσει. Ο επικεφαλής της παράταξης «Πάτρα Σπουδαία και Πάλι» Βασλίλης Αϊβαλής θέτει το θέμα πιο ωμά, υποστηρίζοντας ότι: «Το έργο έχει χαθεί εξαιτίας των ιδεοληψιών και των εμμονών της δημοτικής αρχής, η οποία για μια δεκαετία ουσιαστικά υπονόμευσε τις δυνατότητες της πόλης να ενταχθεί σε ένα ευρωπαϊκό στρατηγικό σχεδιασμό. Δεν υπάρχει άλλος χρόνος για χάσιμο. Χρειάζεται άμεσα νέα προσέγγιση, με σχέδιο, διαφάνεια και επιστροφή της Πάτρας στο τραπέζι των σοβαρών διεκδικήσεων». Ο Πέτρος Ψωμάς επικεφαλής της δημοτικής παράταξης «σπιράλ» περιγράφει με απαισιοδοξία την εικόνα: «Ούτε θαλάσσιο μέτωπο, ούτε τρένο ως το 2028. Η Πάτρα του 2025 θυμίζει περισσότερο το 1889, παρά την ευρωπαϊκή μητρόπολη του σήμερα». Το ιστορικό της υπόθεσης επιτείνει τη συλλογική απογοήτευση: Δύο αποτυχημένες προσπάθειες για χρηματοδότηση μέσω του CEF· σύμπτωση δηλώσεων κυβέρνησης και Δήμου, αλλά απόλυτη αδυναμία έγκαιρης και θεσμικά ορθής τεκμηρίωσης του έργου. Το συμπέρασμα παραμένει πικρό αλλά αναγκαίο: Η υπογειοποίηση της γραμμής στην Πάτρα δεν είναι μόνο τεχνικό ή χρηματοδοτικό ζήτημα. Είναι πολιτική υπόθεση, ζήτημα θεσμικής υπευθυνότητας, αλλά και αναπτυξιακή αναμέτρηση με το μέλλον της Δυτικής Ελλάδας. Η Πάτρα δεν αντέχει άλλη αναμονή. Αν η πολιτική βούληση δεν συνοδευτεί από τεχνοκρατική ωριμότητα και διαφάνεια, τότε «χάσαμε το τρένο» – και μεταφορικά και κυριολεκτικά.















