* Άρθρο της Ελένης Αλμπάνη, Αντιπρύτανη Φοιτητικής Μέριμνας και Πολιτισμού
Η υγεία αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο της κοινωνικής συνοχής και της ευημερίας κάθε περιοχής. Η Πάτρα, ως το μεγαλύτερο αστικό κέντρο της Δυτικής Ελλάδας, διαθέτει Νοσοκομεία, Πανεπιστημιακές κλινικές και Μονάδες Πρωτοβάθμιας φροντίδας. Ωστόσο, το σύστημα υγείας αντιμετωπίζει χρόνιες παθογένειες, οι οποίες επιβαρύνθηκαν από την οικονομική κρίση και την πανδημία. Παρά τις σημαντικές προσπάθειες που έχουν γίνει, οι ελλείψεις σε προσωπικό, η ανισομερής κατανομή πόρων και η αυξημένη ζήτηση υπηρεσιών καθιστούν επιτακτική την ανάγκη για περαιτέρω ενίσχυση του τομέα της υγείας στην περιοχή.
Μεγαλύτερες Προκλήσεις:
1. Υποστελέχωση και Ελλείψεις σε Υποδομές
Η έλλειψη ιατρικού, νοσηλευτικού και λοιπού προσωπικού αποτελεί ίσως το σημαντικότερο πρόβλημα. Το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Πάτρας και το Γενικό Νοσοκομείο «Άγιος Ανδρέας» λειτουργούν με αυξημένο φόρτο εργασίας, γεγονός που επιβαρύνει τους επαγγελματίες υγείας και επηρεάζει αρνητικά την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών.
2. Μεγάλες Αναμονές και Δυσκολία στην Πρόσβαση
Οι ασθενείς έρχονται συχνά αντιμέτωποι με μεγάλες λίστες αναμονής για εξειδικευμένες εξετάσεις, χειρουργικές επεμβάσεις και ιατρικές επισκέψεις. Ειδικά οι ογκολογικοί ασθενείς συχνά αντιμετωπίζουν καθυστερήσεις που μπορεί να επηρεάσουν την πορεία της υγείας τους.
3. Ανεπαρκής Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας
Αν και τα τελευταία χρόνια έχουν λειτουργήσει Τοπικές Μονάδες Υγείας (ΤΟΜΥ) με στόχο την αποσυμφόρηση των νοσοκομείων, η πρωτοβάθμια φροντίδα παραμένει ελλιπής. Η έλλειψη οικογενειακών γιατρών και η ανεπαρκής σύνδεση των ΤΟΜΥ με το ευρύτερο σύστημα υγείας καθώς και η ανεπαρκής κάλυψη αγροτικών περιοχών, δημιουργούν δυσκολίες.
4. Ψυχική Υγεία και Κοινωνική Μέριμνα
Η ψυχική υγεία αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της εποχής μας, καθώς η πανδημία και η οικονομική κρίση έχουν αυξήσει τις ψυχικές διαταραχές. Ωστόσο, οι υπάρχουσες δομές δεν επαρκούν για να καλύψουν την αυξανόμενη ανάγκη για ψυχολογική και ψυχιατρική υποστήριξη.
Βήματα που Έχουν Γίνει:
• Αναβάθμιση Νοσοκομειακών Υποδομών: Έχουν δρομολογηθεί έργα βελτίωσης των εγκαταστάσεων στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο και στο Γενικό Νοσοκομείο «Άγιος Ανδρέας» καθώς και στο Γ. Νοσοκομείο Παίδων Πατρών «Καραμανδάνειο»
• Ενίσχυση της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας: Οι ΤΟΜΥ έχουν συμβάλει στην καλύτερη κατανομή των ασθενών στο σύστημα υγείας, αν και χρειάζεται περαιτέρω στήριξη.
• Ψηφιακές Υπηρεσίες.
• Ερευνητικά Προγράμματα: Το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Πάτρας συμμετέχει σε ερευνητικές δράσεις που προάγουν την καινοτομία στην ιατρική και βελτιώνουν τις θεραπευτικές προσεγγίσεις.
Τι Πρέπει να Ολοκληρωθεί:
• Μόνιμες Προσλήψεις Προσωπικού: Η κάλυψη των οργανικών θέσεων σε γιατρούς, νοσηλευτές και διοικητικό προσωπικό είναι κρίσιμη για τη βιώσιμη λειτουργία του συστήματος.
• Πρόληψη και Δημόσια Υγεία: Χρειάζεται μεγαλύτερη έμφαση στον προσυμπτωματικό έλεγχο και στην ενημέρωση των πολιτών για την υγιεινή διατροφή, την άσκηση και τη διαχείριση χρόνιων νοσημάτων.
• Ανάπτυξη Δομών Ψυχικής Υγείας: Είναι απαραίτητη η δημιουργία περισσότερων κέντρων ψυχικής υγείας και υποστηρικτικών προγραμμάτων για την πρόληψη και αντιμετώπιση ψυχικών διαταραχών.
• Βελτίωση της Διασύνδεσης Νοσοκομείων και Πρωτοβάθμιας Φροντίδας: Η αποτελεσματικότερη διαχείριση των περιστατικών μπορεί να αποτρέψει την άσκοπη επιβάρυνση των νοσοκομείων και να διασφαλίσει καλύτερη εξυπηρέτηση των ασθενών.
Συμπέρασμα:
Η υγεία στην Πάτρα βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Παρά τις βελτιώσεις που έχουν γίνει, οι προκλήσεις παραμένουν και απαιτούν συντονισμένες δράσεις από την πολιτεία, τους υγειονομικούς φορείς και την κοινωνία. Η πρόσβαση σε ποιοτικές υπηρεσίες υγείας δεν είναι πολυτέλεια αλλά θεμελιώδες δικαίωμα κάθε πολίτη. Η επένδυση σε ανθρώπινο δυναμικό, υποδομές και πρόληψη δεν αποτελεί μόνο ανάγκη, αλλά και ηθική υποχρέωση για τη βελτίωση της υγείας και της ποιότητας ζωής των πολιτών της Πάτρας.























