Η άνοδος των τιμών των κατοικιών, ταχύτερη από αυτήν των εισοδημάτων, έχει οδηγήσει σε μια επιδείνωση της προσιτότητάς τους. Παρ’ όλα αυτά, η προσιτότητα παραμένει καλύτερη σε σύγκριση με την προ κρίσης περίοδο και είναι συγκρίσιμη με αυτήν σε άλλες χώρες της Ευρωζώνης, αν και λίγο μικρότερη, σύμφωνα με την έρευνα των οικονομικών αναλυτών της Eurobank, με επικεφαλής τον Τάσο Αναστασάτο. Ειδικότερα, τα συμπεράσματα της έρευνας αναφέρουν τα εξής:
- Η ανάκαμψη της αγοράς ακινήτων μετά την πανδημία έχει ενισχύσει τη δραστηριότητα στον κατασκευαστικό τομέα, ο οποίος είχε πληγεί από την κρίση χρέους, επηρεάζοντας θετικά την οικονομία. Βραχυχρόνια, η προσφορά κατοικιών προσαρμόζεται με χρονική καθυστέρηση στην αυξανόμενη ζήτηση. Μακροχρόνια, ωστόσο, υπάρχει κίνδυνος μονοπωλιακής επικράτησης των ακινήτων στην επενδυτική δραστηριότητα, εάν δεν ενισχυθούν εξίσου οι υπόλοιπες επενδύσεις.
- Η άνοδος των τιμών των κατοικιών έχει επιδεινώσει την προσιτότητά τους, αφού αυξάνονται ταχύτερα από τα εισοδήματα. Παρά ταύτα, η προσιτότητα παραμένει σε καλύτερα επίπεδα από την προ κρίσης περίοδο και είναι συγκρίσιμη, έστω και ελαφρώς μειωμένη, σε σχέση με άλλες χώρες της Ευρωζώνης.
- Η επιδείνωση της προσιτότητας δημιουργεί ανησυχίες, καθώς έχει σημαντικές οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες, ειδικά σε συνδυασμό με την έντονη αύξηση του κόστους διαβίωσης τα τελευταία τρία χρόνια.
- Η στενότητα της προσφοράς κατοικιών αποτελεί την κύρια αιτία της αύξησης των τιμών, καθώς η ζήτηση (τόσο εγχώρια όσο και διεθνής) υπερβαίνει τη διαθεσιμότητα.
- Η αύξηση των αγοραπωλησιών δεν συνοδεύεται από αύξηση της στεγαστικής πίστης, παρά την αυξημένη διάθεση των τραπεζών να χρηματοδοτήσουν τις αγορές.
- Η αντιμετώπιση του προβλήματος απαιτεί έναν συνδυασμό μέτρων, κυρίως από την πλευρά της προσφοράς, για την αύξηση των διαθέσιμων κατοικιών. Ίσως χρειαστεί επίσης να περιοριστεί η χρήση οικιστικών ακινήτων για εμπορικούς σκοπούς, όταν οι αρνητικές συνέπειες αυτών των δραστηριοτήτων υπερβαίνουν τα οφέλη τους.
Ένα επιπλέον στοιχείο που αξίζει να εξεταστεί είναι η τάση του εκτοπισμού των χαμηλότερων εισοδηματικών ομάδων από περιοχές με υψηλή ζήτηση, μια διαδικασία που συνδέεται με την αύξηση των τιμών, η οποία κάνει τις κατοικίες λιγότερο προσιτές για αυτούς. Αυτή η εξέλιξη μπορεί να δημιουργήσει κοινωνικές ανισότητες και να επηρεάσει τη συνοχή του κοινωνικού ιστού, καθώς η ζήτηση από υψηλότερα εισοδήματα μπορεί να προκαλέσει αύξηση των ενοικίων και να περιορίσει τις δυνατότητες στέγασης για τα πιο ευάλωτα κοινωνικά στρώματα.






















