Οι τελευταίες εξελίξεις γύρω από το Αυτοκινητοδρόμιο Πάτρας δημιουργούν, δικαιολογημένα, μια νέα αίσθηση κινητικότητας. Η επίσημη επενδυτική πρόταση του Μάριου Ηλιόπουλου, η θετική στάση της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας και η δημόσια τοποθέτηση του Επιμελητηρίου Αχαΐας συνθέτουν ένα περιβάλλον σαφώς πιο ελπιδοφόρο από εκείνο των προηγούμενων ετών.
Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι το έργο έχει ήδη μπει σε τροχιά κατασκευής. Ούτε ότι δικαιολογούνται, από τώρα, διατυπώσεις περί οριστικής συμφωνίας και τετελεσμένων.
Η θέση του Επιμελητηρίου Αχαΐας είναι, υπό αυτή την έννοια, η πιο χρήσιμη και ίσως η πιο ώριμη θεσμική παρέμβαση μέχρι σήμερα. Δεν υποτιμά τη σημασία της επενδυτικής πρότασης. Δεν κρύβει τη θετική προοπτική. Αναγνωρίζει ότι το Αυτοκινητοδρόμιο μπορεί να αποτελέσει μια σημαντική αναπτυξιακή επένδυση για την Αχαΐα και ολόκληρη τη Δυτική Ελλάδα.
Ταυτόχρονα, όμως, δεν παρασύρεται από τον ενθουσιασμό.
Το Επιμελητήριο ζητά επίσημη και αναλυτική ενημέρωση για τις προτάσεις, τις προθέσεις και τον συνολικό σχεδιασμό του επενδυτή. Ζητά από τους μετόχους και τους θεσμικούς φορείς να τοποθετηθούν έχοντας στη διάθεσή τους όλα τα οικονομικά, νομικά και τεχνικά δεδομένα. Επιμένει στη διαφάνεια και στη θεσμική υπευθυνότητα.
Αυτή είναι και η σωστή γραμμή για την πόλη.
Η Πάτρα και η Αχαΐα έχουν κάθε λόγο να θέλουν την υλοποίηση του έργου. Ένα σύγχρονο αυτοκινητοδρόμιο δεν είναι απλώς μια πίστα αγώνων. Μπορεί να δημιουργήσει θέσεις εργασίας, να προσελκύσει επισκέπτες και διοργανώσεις, να ενισχύσει τον τουρισμό και την εστίαση, να κινητοποιήσει τοπικές επιχειρήσεις και να συνδεθεί με την εκπαίδευση οδηγών, την οδική ασφάλεια, τις εφαρμοσμένες τεχνολογίες και την αυτοκίνηση.
Η αναπτυξιακή του δυναμική είναι πραγματική. Δεν πρέπει, όμως, να θεωρηθεί δεδομένη πριν παρουσιαστεί ένα πλήρες και εφαρμόσιμο επιχειρηματικό σχέδιο.
Το έργο έχει πίσω του μια ιστορία δεκαετιών. Έχει συνοδευτεί από ανακοινώσεις, επενδυτικά ενδιαφέροντα, μελέτες, χρηματοδοτικά σχέδια και προσδοκίες που τελικά δεν οδήγησαν στην κατασκευή του. Κάθε νέα περίοδος αισιοδοξίας κατέληγε σε νέες αναβολές, νέες εκκρεμότητες και νέες απογοητεύσεις.
Το παρελθόν αυτό δεν αποτελεί λόγο για να απορριφθεί η σημερινή ευκαιρία. Αποτελεί, όμως, ισχυρό λόγο για να εξεταστεί με μεγαλύτερη προσοχή.
Πριν μιλήσουμε για ένα έργο εκατό ή περισσότερων εκατομμυρίων ευρώ, πρέπει να γνωρίζουμε ποιο ακριβώς είναι το ύψος της επένδυσης, πώς θα χρηματοδοτηθεί και σε ποιο χρονοδιάγραμμα θα υλοποιηθεί.
Πριν θεωρηθεί ολοκληρωμένη η μεταβίβαση της εταιρείας, πρέπει να αποτιμηθούν οι μετοχές των θεσμικών φορέων, να ληφθούν οι προβλεπόμενες αποφάσεις και να υπογραφούν δεσμευτικές συμφωνίες.
Πριν προβληθούν χιλιάδες θέσεις εργασίας και μεγάλα οφέλη για την τοπική οικονομία, πρέπει να παρουσιαστούν τεκμηριωμένες εκτιμήσεις και συγκεκριμένες δεσμεύσεις.
Και πριν οι φορείς παραδώσουν τον έλεγχο ή τις μετοχές τους, οφείλουν να εξετάσουν όχι μόνο το προσφερόμενο τίμημα, αλλά και τις εγγυήσεις υλοποίησης της επένδυσης. Θα πρέπει να υπάρχουν σαφείς προθεσμίες, στάδια κατασκευής και συνέπειες στην περίπτωση που το σχέδιο δεν προχωρήσει όπως συμφωνήθηκε.
Η Αχαΐα δεν χρειάζεται άλλη μία εντυπωσιακή εξαγγελία. Χρειάζεται ένα σχέδιο που να αντέχει στον οικονομικό, νομικό και τεχνικό έλεγχο.
Αυτό ακριβώς επισημαίνει, στην ουσία, το Επιμελητήριο. Λέει «ναι» στην επενδυτική ευκαιρία, αλλά όχι με κλειστά μάτια. Λέει «ναι» στην προοπτική, αλλά με πλήρη ενημέρωση. Λέει «ναι» στη συνεργασία, αλλά με ευθύνη απέναντι στην τοπική κοινωνία και στους θεσμούς που εκπροσωπούν δημόσια περιουσία και συμφέροντα.
Η στάση αυτή δεν συνιστά δυσπιστία απέναντι στον επενδυτή. Συνιστά στοιχειώδη σοβαρότητα απέναντι στο μέγεθος και στην ιστορία του έργου.
Ο Μάριος Ηλιόπουλος έχει εκφράσει τη βούλησή του να επενδύσει. Η Περιφέρεια δηλώνει ότι θέλει να στηρίξει την προσπάθεια. Το Επιμελητήριο αναγνωρίζει την ευκαιρία και ζητά υπευθυνότητα και διαφάνεια. Οι προϋποθέσεις για να γίνει το επόμενο βήμα υπάρχουν.
Τώρα απαιτούνται στοιχεία, αποφάσεις και υπογραφές.
Η αισιοδοξία είναι θεμιτή. Οι πανηγυρισμοί, όμως, πρέπει να περιμένουν. Σε ένα έργο που έχει μείνει επί δεκαετίες στα χαρτιά, η πραγματική θετική είδηση δεν θα είναι ακόμη μία ανακοίνωση. Θα είναι η ολοκληρωμένη συμφωνία, η εξασφαλισμένη χρηματοδότηση, οι αναγκαίες άδειες και, τελικά, η έναρξη των εργασιών.
Μέχρι τότε, η Αχαΐα οφείλει να κρατήσει ανοιχτή την πόρτα στην επένδυση, αλλά και τα μάτια της ανοιχτά.
