Γράφει ο Κωνσταντίνος Σβόλης, Επικεφαλής δημοτικής παράταξης «Πάτρα Ενωμένη»
Η απόφαση του Υπουργείου Πολιτισμού να μην παραχωρήσει στον Δήμο Πατρέων, εντός του 2026, το Ρωμαϊκό Ωδείο Πατρών για τις εκδηλώσεις του Διεθνούς Φεστιβάλ Πάτρας προκάλεσε εύλογο προβληματισμό στην τοπική κοινωνία και άνοιξε μια συζήτηση που ξεπερνά τα όρια της φετινής διοργάνωσης. Πρόκειται για ένα ζήτημα που αφορά τόσο την προστασία της πολιτιστικής μας κληρονομιάς όσο και τον τρόπο με τον οποίο σχεδιάζουμε το πολιτιστικό μέλλον της πόλης.
Το Ρωμαϊκό Ωδείο αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα μνημεία της Πάτρας και ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα τοπόσημα της περιοχής. Η ιστορική και αρχαιολογική του αξία είναι αδιαμφισβήτητη και η διατήρησή του αποτελεί υποχρέωση όλων μας. Εφόσον οι αρμόδιες υπηρεσίες διαπιστώνουν την ανάγκη τεχνικών παρεμβάσεων και εργασιών συντήρησης, οφείλουμε να αντιμετωπίσουμε το θέμα με σοβαρότητα και υπευθυνότητα. Κανείς δεν μπορεί να διαφωνήσει με την ανάγκη προστασίας ενός μνημείου που αποτελεί κομμάτι της ιστορίας και της ταυτότητας της πόλης μας.
Ταυτόχρονα, όμως, δεν μπορεί να αγνοηθεί η σημασία του Διεθνούς Φεστιβάλ Πάτρας, ενός θεσμού που εδώ και δεκαετίες προσφέρει πολιτισμό, εξωστρέφεια και δημιουργική έκφραση. Οι ανησυχίες του Δήμου Πατρέων και των πολιτιστικών φορέων για τις επιπτώσεις της απόφασης στον προγραμματισμό των εκδηλώσεων είναι κατανοητές. Σε ζητήματα τέτοιας σημασίας απαιτείται ενημέρωση, συνεργασία και συνεννόηση μεταξύ όλων των εμπλεκομένων φορέων.
Η συζήτηση αυτή, ωστόσο, αναδεικνύει ένα ευρύτερο και διαχρονικό πρόβλημα. Η Πάτρα χρειάζεται σύγχρονες πολιτιστικές υποδομές που θα μπορούν να φιλοξενούν μεγάλες διοργανώσεις χωρίς να εξαρτώνται αποκλειστικά από αρχαιολογικούς χώρους. Για τον λόγο αυτό, ως επικεφαλής της δημοτικής παράταξης «Πάτρα Ενωμένη», είχα προτείνει την αξιοποίηση υπάρχουσας (από προηγούμενη Δημοτική Αρχή) μελέτης για τη δημιουργία ανοικτού δημοτικού θεάτρου στην περιοχή του Ριγανόκαμπου.
Η πρόταση αυτή δεν έρχεται να υποκαταστήσει το Ρωμαϊκό Ωδείο ούτε να μειώσει τη σημασία του. Αντίθετα, φιλοδοξεί να λειτουργήσει συμπληρωματικά, προσφέροντας στην πόλη έναν σύγχρονο και λειτουργικό χώρο πολιτισμού, ικανό να φιλοξενεί θεατρικές παραστάσεις, συναυλίες, φεστιβάλ και μεγάλες πολιτιστικές εκδηλώσεις με τις απαραίτητες υποδομές και προδιαγραφές.
Πιστεύω ότι η πόλη δεν πρέπει να αντιμετωπίζει κάθε χρόνο τα ίδια διλήμματα. Οφείλουμε να σχεδιάσουμε από σήμερα τις υποδομές που θα εξυπηρετήσουν τις ανάγκες των επόμενων δεκαετιών. Ο Ριγανόκαμπος μπορεί να αποτελέσει έναν χώρο πολιτισμού, αναψυχής και δημιουργίας, προσφέροντας νέες δυνατότητες στους πολίτες, στους καλλιτέχνες και στους πολιτιστικούς φορείς της περιοχής. Η συζήτηση για τέτοιες παρεμβάσεις δεν πρέπει να γίνεται αποσπασματικά, αλλά να εντάσσεται σε ένα συνολικό αναπτυξιακό σχέδιο για την Πάτρα.
Η Πάτρα αξίζει έναν ολοκληρωμένο πολιτιστικό σχεδιασμό που θα συνδυάζει τον σεβασμό στην πολιτιστική της κληρονομιά με την ανάπτυξη νέων υποδομών. Δεν πρέπει να επιλέξουμε ανάμεσα στην προστασία του Ρωμαϊκού Ωδείου και στη στήριξη των πολιτιστικών θεσμών της πόλης. Οφείλουμε να πετύχουμε και τα δύο.
Η σημερινή συγκυρία μπορεί να αποτελέσει αφορμή για μια ουσιαστική συζήτηση γύρω από το πολιτιστικό μέλλον της Πάτρας. Με συνεργασία, σχεδιασμό και όραμα μπορούμε να διασφαλίσουμε ότι τα μνημεία μας θα προστατεύονται αποτελεσματικά, ενώ παράλληλα η πόλη θα αποκτήσει τις υποδομές που χρειάζεται για να πρωταγωνιστήσει στον πολιτιστικό χάρτη της χώρας τα επόμενα χρόνια!!!























