Γράφει ο Βασίλης Αϊβαλής, Επικεφαλής δημοτικής παράταξης «Πάτρα Σπουδαία και Πάλι»
Τα εγκαίνια του Ρωμαϊκού Ωδείου Πατρών τον περασμένο Νοέμβριο από την Υπουργό Πολιτισμού δημιούργησαν εύλογα την εντύπωση ότι ένα σημαντικό έργο αποκατάστασης είχε ολοκληρωθεί και ότι το μνημείο αποδιδόταν ξανά στην πόλη και στους πολίτες της. Δημιουργήθηκε η προσδοκία ότι το Ωδείο θα μπορούσε να φιλοξενήσει εκ νέου τις πολιτιστικές δράσεις που φιλοξενούσε επί δεκαετίες, με προεξάρχουσες τις εκδηλώσεις του Διεθνούς Φεστιβάλ Πάτρας.
Λίγους μήνες αργότερα, πληροφορηθήκαμε ότι απαιτούνται πρόσθετες τεχνικές παρεμβάσεις προκειμένου να διασφαλιστεί η προστασία του μνημείου, ακόμη και απέναντι σε έντονα καιρικά φαινόμενα που συνδέονται με την κλιματική κρίση. Η εξέλιξη αυτή γεννά ορισμένα εύλογα ερωτήματα.
Ήταν γνωστές οι συγκεκριμένες ανάγκες κατά τη διάρκεια των εργασιών αποκατάστασης; Προέκυψαν στη συνέχεια νέα δεδομένα που δεν μπορούσαν να προβλεφθούν; Υπήρξαν τεχνικές εκτιμήσεις που αναθεωρήθηκαν; Και κυρίως, πώς φτάσαμε από την εικόνα ενός πλήρως αποκατεστημένου και λειτουργικού μνημείου στην ανάγκη νέων παρεμβάσεων που μεταθέτουν την πλήρη επαναλειτουργία του;
Τα ερωτήματα αυτά αφορούν την ανάγκη σαφούς ενημέρωσης των πολιτών, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για ένα έργο τόσο μεγάλης σημασίας για την πολιτιστική ζωή της Πάτρας.
Παράλληλα, οι πρόσφατες ανακοινώσεις για πιλοτική λειτουργία του Ωδείου μέσω επιλεγμένων εκδηλώσεων του προγράμματος «Όλη η Ελλάδα ένας Πολιτισμός» και οι αναφορές σε μελλοντικό μοντέλο διοίκησης αντίστοιχο με εκείνο του Ηρωδείου δημιουργούν έναν πρόσθετο και καίριο, για την Πάτρα, προβληματισμό. Ποια θα είναι τελικά η θέση της πόλης και των θεσμών της στον προγραμματισμό του χώρου; Θα εξακολουθήσει το Ρωμαϊκό Ωδείο να αποτελεί βασικό πυλώνα του Διεθνούς Φεστιβάλ Πάτρας ή οδηγούμαστε σε ένα διαφορετικό μοντέλο λειτουργίας από το οποίο θα απέχει η πόλη;
Η συνεργασία με εθνικούς πολιτιστικούς οργανισμούς, την Εθνική Λυρική Σκηνή ή άλλους εποπτευόμενους φορείς του Υπουργείου Πολιτισμού μπορεί πράγματι να προσφέρει σημαντικές ευκαιρίες προβολής και αναβάθμισης του καλλιτεχνικού προγράμματος. Κανείς δεν αμφιβάλλει για αυτό. Τούτο όμως δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι πρέπει να περιοριστεί ο ρόλος του Δήμου Πατρέων και του Διεθνούς Φεστιβάλ στον προγραμματισμό ενός χώρου που είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με την πολιτιστική ταυτότητα της πόλης.
Κατά την άποψή μας, δεν υπάρχει λόγος να μεταβληθεί το πλαίσιο που ίσχυε μέχρι σήμερα. Η διαδικασία έγκρισης των εκδηλώσεων, με προτεραιότητα στις προτάσεις του Δήμου και του Διεθνούς Φεστιβάλ, ύστερα από τη σχετική εισήγηση της Εφορείας Αρχαιοτήτων Αχαΐας και την έγκριση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου, έχει αποδείξει ότι μπορεί να διασφαλίζει τόσο την προστασία του μνημείου όσο και τη ζωντανή πολιτιστική του λειτουργία.
Το ζητούμενο δεν είναι η δημιουργία νέων επιπέδων διαμεσολάβησης ή η μεταφορά αρμοδιοτήτων μακριά από την πόλη, αλλά η ολοκλήρωση των απαραίτητων εργασιών, η πλήρης επαναλειτουργία του Ωδείου και η διαμόρφωση ενός πλαισίου συνεργασίας που θα ενισχύει, και δεν θα υποκαθιστά, τον ρόλο της τοπικής κοινωνίας στον σχεδιασμό του πολιτιστικού της μέλλοντος.






















