Σήμερα, Παρασκευή 11 Σεπτεμβρίου, ανοίγουν τα σχολεία και χτυπά το πρώτο κουδούνι της νέας χρονιάς. Μαζί του κορυφώνεται και η κίνηση στα βιβλιοχαρτοπωλεία, σε μια περίοδο που για χιλιάδες οικογένειες δεν είναι μόνο επιστροφή στα θρανία, αλλά και ένας ακόμη απαιτητικός λογαριασμός.
Η ακρίβεια δεν αποτυπώνεται μόνο στην τιμή ενός τετραδίου, μιας κασετίνας ή μιας σχολικής τσάντας. Αποτυπώνεται στο σύνολο των υποχρεώσεων του Σεπτεμβρίου, όταν σχολικά έξοδα, λογαριασμοί και καθημερινές ανάγκες συμπίπτουν.
Την ίδια ώρα, η μάχη της αγοράς δίνεται ανάμεσα στις μεγάλες αλυσίδες, στα πολυκαταστήματα και στα τοπικά βιβλιοχαρτοπωλεία. Οι πρώτοι διαθέτουν ισχυρή διαφήμιση, προσφορές και μεγαλύτερη αγοραστική δύναμη. Ο μικρός επαγγελματίας της πόλης, όμως, δεν είναι κατ’ ανάγκην ακριβότερος. Συχνά προσφέρει ανταγωνιστικές τιμές, προσωπική εξυπηρέτηση και άμεση γνώση των αναγκών κάθε οικογένειας.
Η στήριξη της τοπικής αγοράς δεν πρέπει να είναι σύνθημα ούτε υποχρέωση. Πρέπει να είναι συνειδητή επιλογή μετά από σύγκριση τιμών και ποιότητας. Όταν η διαφορά είναι μικρή, το χρήμα που μένει στην πόλη επιστρέφει σε αυτή στηρίζοντας έναν κύκλο τοπικής οικονομικής δραστηριότητας που ολοένα στενεύει.
Και βέβαια, το σχολικό κόστος δεν τελειώνει στα είδη της πρώτης ημέρας. Μετακινήσεις, φροντιστήρια, ξένες γλώσσες και δραστηριότητες διαμορφώνουν έναν δεύτερο, συχνά βαρύτερο, λογαριασμό που συνοδεύει την οικογένεια σχεδόν σε ολόκληρη τη σχολική χρονιά.
Στο εκπαιδευτικό μέτωπο, η εικόνα είναι μικτή. Η χρονιά ξεκινάμε χωρίς κενά σε δασκάλους στην Αχαΐα και τα βιβλία να είναι εγκαίρως στα σχολεία, όμως παραμένουν σημαντικές ελλείψεις σε νηπιαγωγούς, ειδικότητες και παράλληλη στήριξη. Παράλληλα, ζητήματα όπως η κατάργηση των σχολικών επιτροπών, οι εκκρεμότητες με σχολικούς τροχονόμους και οι κτηριακές ανάγκες υπενθυμίζουν ότι το πρώτο κουδούνι βρίσκει τα σχολεία ανοιχτά, αλλά με προβλήματα που απαιτούν άμεσες λύσεις στην πράξη.
Πίσω από το σημερινό κουδούνι υπάρχει και μια μεγαλύτερη πρόκληση: το δημογραφικό. Λιγότερα παιδιά σήμερα σημαίνουν λιγότερες τάξεις, μικρότερη κατανάλωση και, αύριο, μικρότερο εργατικό δυναμικό.
Το ζητούμενο, λοιπόν, δεν είναι απλώς να ανοίξουν τα σχολεία. Είναι να ξεκινήσει η χρονιά με μικρότερη πίεση για τις οικογένειες, εκπαιδευτικούς στις θέσεις τους, βιβλία στα θρανία και μια αγορά που δεν θα αφήνει τον τοπικό επαγγελματία στο περιθώριο.
