0 Comment
Στον πολυχώρο πολιτισμού του Μηχανουργείου στην Πάτρα, παρουσιάστηκε την περ. Τετάρτη το βιβλίο του Άρη Δρουκόπουλου «Κείμενα για την ποίηση του Γιάννη Χρυσανθόπουλου», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Διαπολιτισμός». Η εκδήλωση συνδιοργανώθηκε από τον Σύνδεσμο Φιλολόγων Πατρών και τις εκδόσεις, με την πρόεδρο του Συνδέσμου, Χαρά Αντωνοπούλου, να απευθύνει έναν θερμό χαιρετισμό. Ο Άρης Δρουκόπουλος, φιλόλογος και μελετητής με μακρά πορεία στη νεοελληνική λογοτεχνία, αποτελεί παράδειγμα πνευματικού ανθρώπου που παρακολούθησε βήμα προς βήμα την εξέλιξη του ποιητή Γιάννη Χρυσανθόπουλου. Με συνέπεια και ουσιαστική προσέγγιση, ανέλυσε τις τέσσερις ποιητικές συλλογές του: Το Σώμα του Ιουλίου (2000), Γραφή Σώματος (2005), Ημερολόγιο του Ποιητή (2013), και Το λείψανο της Άνοιξης (2023), χτίζοντας έναν διάλογο γόνιμης κριτικής μέσα από άρθρα στον τοπικό τύπο και μελέτες. Στην εκδήλωση μίλησε με στοχαστικό και διεισδυτικό λόγο ο ποιητής και φιλόλογος Διονύσης Καρατζάς,που αποκάλυψε και κάποιες όμορφες και διασκεδαστικές στιγμές, που αφορούσαν τον ίδιο και τον ομότεχνο και της ίδιας γενιάς Κώστα Λογαρά, χαραχτηριστικές της «ανοιχτής αγκαλιάς» του Άρη Δρουκόπουλου σε ότι νέο και φρέσκο στον πολιτισμό της πόλης διαπίστωνε να ανθεί. Ποιήματα του Χρυσανθόπουλου διάβασε η ποιήτρια και φωτογράφος Μαρία Κοσσυφίδου, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα ζωντανής επαφής με τον ποιητικό λόγο. Τον συντονισμό είχε ο φιλόλογος, ποιητής και μεταφραστής Γιάννης Η. Παππάς, που καθοδήγησε τη ροή της βραδιάς με ακρίβεια και διακριτικότητα. Συγκίνηση προκάλεσαν οι παρεμβάσεις των Σπύρου Βρεττού, Γιώργου Κοζία, Κώστα Λογαρά και Γιώργου Βασιλακόπουλου, που μίλησαν με λόγια αγάπης και βαθύ σεβασμό για τον συγγραφέα και τον ποιητή, φωτίζοντας τις ανθρώπινες και πνευματικές διαστάσεις του έργου τους. Η παρουσία πλήθους κόσμου – ανάμεσά τους πολλών γενεών πνευματικών ανθρώπων της πόλης – αποκάλυψε όχι μόνο τη σημασία της εκδήλωσης, αλλά και τη βαθιά πολιτισμική υποδομή της Πάτρας. Ήταν μια βραδιά ποίησης, μνήμης, στοχασμού και αναγνώρισης· μια σπάνια στιγμή πνευματικής συνέχειας και συλλογικής συγκίνησης.















