Η θεατρική παράσταση «Δράκος Χρόνος» ολοκληρώνει τον κύκλο της με τις τελευταίες παραστάσεις το Σάββατο 7 Φεβρουαρίου και την Κυριακή 8 Φεβρουαρίου, στον Πολυχώρο Πολιτισμού-Θέατρο Τέχνης Μηχανουργείο (Ευμήλου 2-4). Η παράσταση τελεί με τη στήριξη του Μουσείου Τύπου της ΕΣΗΕΠΗΝ. Ο «Δράκος Χρόνος» είναι ένα θεατρικό έργο αφιερωμένο στο πιο συγκλονιστικό γεγονός που σημάδεψε την Πάτρα και ολόκληρη την Ελλάδα: την έκρηξη στην οδό Βότση 14, στις 19 Απριλίου 1991. Πρόκειται για μια πρωτότυπη δραματουργική σύνθεση, όπου συνυπάρχουν το θεατρικό κείμενο, η σκηνοθεσία, η σκηνογραφία και η μουσική με την ποίηση και την ερευνητική δημοσιογραφία, μέσα από δημοσιεύματα εφημερίδων της εποχής (Ριζοσπάστης, Τα Νέα, Το Βήμα, Μακεδονία, Γεγονότα, Πελοπόννησος), καθώς και στοιχεία από τηλεοπτικά ρεπορτάζ και ραδιοφωνικές ενημερωτικές εκπομπές. Ο συγγραφέας του έργου έζησε τα γεγονότα από πρώτο χέρι, καθώς στο κτίριο όπου σημειώθηκε η έκρηξη στεγάζονταν τα γραφεία της Νομαρχιακής Επιτροπής και της Επιτροπής Περιφέρειας του ΚΚΕ, καθώς και της εφημερίδας Ριζοσπάστης, όπου εργαζόταν και βρισκόταν την ώρα της έκρηξης. Ο «Δράκος Χρόνος» είναι ένα υπαρξιακό δράμα με έντονα ποιητικά στοιχεία. Η δομή του, ανάμεσα στην παραίσθηση και την πραγματικότητα, οδηγεί σε μια συγκλονιστική κατάληξη, όπου ο Χρόνος αποκαθηλώνεται: από κυρίαρχος γίνεται μάρτυρας και τελικά κατηγορούμενος, αφήνοντας τον θεατή αντιμέτωπο με τα όρια της μνήμης, της απώλειας και της θνητότητας. Ο Χρόνος ενσαρκώνεται ως τραγικός ήρωας – λαβωμένος, πολυτραυματίας – που περιπλανιέται ανάμεσα σε μόνιτορ, ορούς, παραισθήσεις και αναμνήσεις. Στο κέντρο της σκηνικής δράσης δεν βρίσκεται το νοσοκομείο, αλλά η αέναη πάλη ανάμεσα στη Μνήμη και τη Λήθη. Η Στιγμή, η Ώρα και η Ημέρα λειτουργούν ως μάρτυρες-σύμβολα σε ένα φανταστικό δικαστήριο, το οποίο μετατρέπεται σταδιακά σε καθρέφτη συνείδησης. Η μάνα με το νεκρό παιδί αγγίζει τον πυρήνα του ανθρώπινου δράματος, με την ικεσία της για «ένα λεπτό ακόμη» να συμπυκνώνει τη ματαιότητα της ανθρώπινης επιθυμίας απέναντι στον χρόνο. Ο Χρόνος δεν παρουσιάζεται ως απόλυτος κυρίαρχος, αλλά ως συντετριμμένος μάρτυρας μιας ιστορίας που δεν μπορεί να αλλάξει. Στο έργο συνυπάρχουν τρεις μορφές λόγου: η δημοσιογραφία, που καταγράφει την πραγματικότητα με ακρίβεια, η ποίηση, που εκφράζει το συναίσθημα και δημιουργεί αισθητικές εικόνες, και ο θεατρικός λόγος, που ζωντανεύει την εμπειρία μέσα από δράση και διάλογο με το κοινό. Ακούγονται ποιήματα των Διονύση Καρατζά, Γιάννη Παππά, Γιάννη Χρυσανθόπουλου και Αζίζ Νεσίν. Το έργο αποτελεί προϊόν καλλιτεχνικής δημιουργίας. Οι χαρακτήρες, οι διάλογοι και οι σκηνές είναι φανταστικοί και δεν αναπαριστούν πραγματικά πρόσωπα ή γεγονότα πέραν των δημοσίως καταγεγραμμένων ιστορικών συμβάντων. Δεν αποδίδονται ευθύνες, δεν διατυπώνονται κατηγορίες και δεν επιχειρείται αναψηλάφηση υποθέσεων. Η δραματουργική σύνθεση κινείται στο πλαίσιο της καλλιτεχνικής ελευθερίας και της ελευθερίας της έκφρασης. Παίζουν: Γεράσιμος Ντάβαρης, Έλενα Παλούμπη, Ιωάννα Ηρακλέους, Διονυσία Καραμπουρνιώτη, Γεωργία Μασσαρά, Ήρα Κουρή, Αντριάννα Μαγιάκη, Αγγελική Γκολφινοπούλου, Κατερίνα Σακελάρη, Τζίνα Κολλιοπούλου. Συντελεστές της παράστασης: Συγγραφέας: Κώστας Μπουλμπασάκος, Σκηνοθεσία / Σκηνογραφία / Κοστούμια: Γεράσιμος Ντάβαρης, Ειδικές κατασκευές: Φώτης Στεργίου, Φωτισμοί: Κωνσταντίνος Θεοδωρόπουλος, Φωτογράφηση παράστασης: Μαρία Κοσσυφίδου, Φωτογραφία αφίσας: Δημήτρης Μήτσης, Αφίσα: CON ART, Παραγωγή: ΑΝΤΙΜΕΤΡΟ ΑΜΚΕ. Το πρόγραμμα έχει ως εξής: Σάββατο 7/2 ώρα 20:30 και Κυριακή 8/2 ώρα 20:00. Πληροφορίες στο τηλ.: 6937.492.516.
