Με βαθιά συγκίνηση η Πάτρα αποχαιρετά τον Σοφοκλή Κολαΐτη (Σοφούλη), έναν από τους σημαντικούς εκπροσώπους της μεταπολεμικής γενιάς των Πατρινών εμπόρων και έναν άνθρωπο που συνέδεσε το όνομά του με την οικονομική, κοινωνική και πολιτιστική διαδρομή της πόλης. Ο Σοφοκλής Κολαΐτης έφυγε από τη ζωή πλήρης ημερών, σε ηλικία 93 ετών, ήρεμος, έχοντας δίπλα του την οικογένειά του. Η εξόδιος ακολουθία θα τελεστεί τη Δευτέρα 18 Μαΐου, στις 12 το μεσημέρι, στον Ιερό Ναό Αγίου Ανδρέου Πατρών. Η απώλειά του σηματοδοτεί το τέλος μιας ολόκληρης εποχής για την Πάτρα. Μιας εποχής ανθρώπων που δεν αντιλαμβάνονταν την επιχειρηματική δραστηριότητα μόνο ως επαγγελματική επιτυχία, αλλά ως ευθύνη συμμετοχής στα κοινά, ως κοινωνική προσφορά και ως διαρκή παρουσία στους θεσμούς της πόλης. Ο Σοφοκλής Κολαΐτης υπήρξε ένας αυθεντικός αστός της παλιάς Πάτρας. Ένας άνθρωπος που κατάφερε να συνδέσει την εμπορική δραστηριότητα με τον πολιτισμό, την κοινωνική ευαισθησία, τη συλλογική εκπροσώπηση και τη διατήρηση της ιστορικής μνήμης. Γεννημένος στην Πάτρα το 1933, μετά τις γυμνασιακές του σπουδές ασχολήθηκε με το εμπόριο και τις εισαγωγές τροφίμων. Το 1975, μαζί με συνεργάτες του, ίδρυσε την «Εισαγωγική Βακαλάου Πατρών ΕΠΕ», η οποία εξειδικεύτηκε στην εισαγωγή υγρού αλατισμένου βακαλάου από την Ισλανδία και τις νήσους Φερόε, καλύπτοντας επί σειρά ετών σημαντικό μέρος των αναγκών της Πελοποννήσου και της Δυτικής Ελλάδας. Ωστόσο, η επιχειρηματική του διαδρομή αποτέλεσε μόνο μία πτυχή της ζωής του. Παράλληλα, ανέπτυξε μια πολυσχιδή δημόσια παρουσία, στον πολιτιστικό, κοινωνικό, τουριστικό, αυτοδιοικητικό και συνδικαλιστικό χώρο, αφήνοντας έντονο αποτύπωμα σε κάθε τομέα με τον οποίο ασχολήθηκε. Η μεγάλη διαδρομή στον εμπορικό συνδικαλισμό Η πρώτη μεγάλη περίοδος της δημόσιας προσφοράς του συνδέθηκε άρρηκτα με τον εμπορικό συνδικαλισμό και τον Εμπορικό και Εισαγωγικό Σύλλογο Πατρών. Τον γνώρισαν γενιές εμπόρων ως έναν άνθρωπο δραστήριο, μετριοπαθή αλλά σταθερό στις θέσεις του, με βαθιά γνώση των προβλημάτων της αγοράς και διαρκή αγωνία για την πορεία του ελληνικού εμπορίου. Διετέλεσε τρεις φορές πρόεδρος του Εμπορικού και Εισαγωγικού Συλλόγου Πατρών κατά την περίοδο 1987-1994, ενώ υπήρξε αντιπρόσωπος και στη συνέχεια αντιπρόεδρος και γενικός γραμματέας της Ένωσης Εμπορικών Συλλόγων Ελλάδος. Συμμετείχε ενεργά στη διαδικασία ίδρυσης της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ελληνικού Εμπορίου (ΕΣΕΕ), συμβάλλοντας ουσιαστικά στη συγκρότηση του κορυφαίου τριτοβάθμιου οργάνου του ελληνικού εμπορίου. Η συμβολή του υπήρξε σημαντική τόσο στην ανάδειξη των προβλημάτων της αγοράς όσο και στη διεκδίκηση ζητημάτων που αφορούσαν την οικονομική ανάπτυξη της Πάτρας και της ευρύτερης περιοχής. Με διορατικότητα που επιβεβαιώθηκε τα επόμενα χρόνια, ο Σοφοκλής Κολαΐτης εξέφραζε ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του ’90 τον προβληματισμό του για τη θέση της μικρής ελληνικής επιχείρησης στο νέο ευρωπαϊκό περιβάλλον. Με αφορμή τη συμφωνία της ΕΟΚ το 1992 είχε επισημάνει χαρακτηριστικά ότι «δεν είναι παράδεισος ούτε κόλαση, καλούμαστε όμως να επιβιώσουμε μέσα σ’ αυτό τον χώρο, να δουλέψουμε σκληρά και να εκσυγχρονιστούμε για να μπορέσουμε να ανταγωνιστούμε τους συνεταίρους μας», αποτυπώνοντας τις αγωνίες αλλά και τις προκλήσεις της εποχής για το ελληνικό εμπόριο. Πολλές από τις παρεμβάσεις και πρωτοβουλίες του υπήρξαν ιδιαίτερα πρωτοποριακές για την εποχή τους. Το 1988 πρότεινε στο Πανεπιστήμιο Πατρών την παραχώρηση 250 στρεμμάτων στον Ρηγανόκαμπο για τη δημιουργία χονδρεμπορικού κέντρου, επιδιώκοντας τη δημιουργία σύγχρονων υποδομών για το εμπόριο και την ανάπτυξη της περιοχής. Παράλληλα, μέσω της έκδοσης της εφημερίδας «Εμπορικά Νέα» έως το 1990, επιδίωξε τη συνεχή ενημέρωση και καλύτερη επικοινωνία με τα μέλη του Συλλόγου, ενώ ανέδειξε σταθερά την ανάγκη ενεργοποίησης όλων των παραγωγικών φορέων της Πάτρας μέσα από την επανασύσταση της Επιτροπής Πόλης. Ιδιαίτερα επίμονη υπήρξε και η διεκδίκησή του για τη δημιουργία δεύτερου τελωνείου στο λιμάνι της Πάτρας, θεωρώντας ότι οι υποδομές αποτελούσαν βασική προϋπόθεση για την αναπτυξιακή προοπτική της πόλης. Μετά την ολοκλήρωση της ενεργού συνδικαλιστικής του διαδρομής ανακηρύχθηκε Επίτιμος Πρόεδρος του Εμπορικού και Εισαγωγικού Συλλόγου Πατρών και Επίτιμος Γενικός Γραμματέας της Ένωσης Εμπορικών Συλλόγων Ελλάδος. Όμως η αποχώρησή του από την ενεργό επαγγελματική δράση δεν σήμανε ποτέ και απομάκρυνση από τα ζητήματα του ελληνικού εμπορίου. Αντίθετα, παρέμεινε μέχρι τα τελευταία χρόνια της ζωής του παρών, ενεργός και δημιουργικός, ως εμπνευστής και βασικός πρωταγωνιστής του θεσμού των Γερουσιαστών του Ελληνικού Εμπορίου. Ο θεσμός αυτός υπήρξε ουσιαστικά προσωπικό του δημιούργημα και εξέφραζε βαθιά τη φιλοσοφία ζωής του. Μέσα από αυτόν επιδίωξε να διατηρηθεί ζωντανή η ιστορική μνήμη των Εμπορικών Συλλόγων της χώρας και να τιμηθούν οι άνθρωποι που αφιέρωσαν τη ζωή τους στους συλλογικούς αγώνες του εμπορικού κόσμου. Ο Σοφοκλής Κολαΐτης πίστευε ότι οι θεσμοί αποκτούν συνέχεια μόνο όταν τιμούν την ιστορία τους και τους ανθρώπους που τους υπηρέτησαν. Το έργο ζωής: Το Μουσείο Λαϊκής Τέχνης Πατρών Η δεύτερη μεγάλη φάση της προσφοράς του συνδέθηκε με τον πολιτισμό και ιδιαίτερα με τη δημιουργία του Μουσείου Λαϊκής Τέχνης Πατρών. Ως πρόεδρος του Πολιτιστικού Κέντρου Πατρών την περίοδο 1975-1985, δημιούργησε έναν από τους σημαντικότερους λαογραφικούς πυρήνες της περιοχής. Με επιμονή δεκαετιών, προσωπική εργασία, αναζήτηση και συγκέντρωση αντικειμένων, εργαλείων, τεκμηρίων και μνημών της καθημερινής ζωής της Αχαΐας, κατάφερε να συγκροτήσει ένα σπουδαίο πολιτιστικό αρχείο για την πόλη. Το Μουσείο Λαϊκής Τέχνης Πατρών υπήρξε για τον ίδιο έργο ζωής. Αγωνίστηκε επί πολλά χρόνια ώστε να αποκτήσει μόνιμη στέγη και θεωρούσε μία από τις σημαντικότερες στιγμές της διαδρομής του την εγκατάστασή του στο ιστορικό κτίριο του παλαιού Δημοτικού Νοσοκομείου Πατρών. Δεν παρέλειπε ποτέ να αναφέρεται με ιδιαίτερη ευγνωμοσύνη στη συμβολή ανθρώπων της αυτοδιοίκησης που στήριξαν τη μεγάλη αυτή προσπάθεια και ιδιαίτερα στον δήμαρχο Γιάννη Δημαρά, χάρη στον οποίο κατέστη δυνατή η στέγαση του Μουσείου στο ιστορικό κτίριο του παλαιού Δημοτικού Νοσοκομείου Πατρών. Σήμερα, δυστυχώς, καθώς εξελίσσονται οι εργασίες και οι αλλαγές στον χώρο του παλαιού Νοσοκομείου, τα εκθέματα και οι συλλογές του Μουσείου βρίσκονται αποθηκευμένα, μακριά από το κοινό. Και ίσως αυτή να αποτελεί τη μεγαλύτερη εκκρεμότητα απέναντι στη μνήμη του Σοφοκλή Κολαΐτη: να ξαναβρεί η πόλη τον τρόπο να αναδείξει και να επαναφέρει στο προσκήνιο το σπουδαίο αυτό έργο που δημιούργησε με τόσο κόπο και αφοσίωση. Η συμβολή του στην περιφερειακή ανάπτυξη Η τρίτη μεγάλη περίοδος της δημόσιας παρουσίας του συνδέθηκε με τη βιομηχανική και παραγωγική ανάπτυξη της περιοχής. Από το 1994 ανέλαβε γενικός διευθυντής του Συνδέσμου Βιομηχανιών Πελοποννήσου και Δυτικής Ελλάδος, συμβάλλοντας επί 19 χρόνια απο αυτη τη θέση ουσιαστικά στη μετεξέλιξή του σε έναν ισχυρό και σύγχρονο... Read More
