Του Γ. Η. Ορφανού, δημοσιογράφου-συγγραφέα Όλοι, καθώς αυτές τις μέρες ανοίγουν και φέτος τα σχολεία και τα πανεπιστήμια, θα συμφωνήσουμε ότι σε κάθε κοινωνία ο ρόλος της παιδείας ως προπαρασκευαστικού σταδίου για όλους τους τομείς της ανθρώπινης ζωής μαζί με τη σημασία της για τη μετέπειτα εξεύρεση εργασίας και αρμονικής ένταξης στο κοινωνικό σύνολο είναι σημαντικός και μεγάλος. Η καλύτερη και προσαρμοσμένη στις απαιτήσεις των καιρών παιδεία και η μείωση του αναλφαβητισμού μπορούν να αμβλύνουν ουσιαστικά τις όποιες εθνοτικές, θρησκευτικές και μειονοτικές διαφορές που διχάζουν τις ανθρώπινες κοινωνίες και μαζί με την οικονομική ευημερία και την ενδυνάμωση των δημοκρατικών θεσμών να οδηγήσουν όλους τους λαούς της Γης στην καλυτέρευση των συνθηκών της καθημερινής ζωής και την πνευματική πρόοδο. Και με την πνευματική προκοπή και τη βελτίωση της καθημερινότητας έρχεται χωρίς δυσεπίλυτα προβλήματα η κοινωνικοποίηση των νέων μετά το σχολείο. Η υποστελέχωση, όμως, της δημόσιας εκπαίδευσης σε διδακτικό προσωπικό, η έλλειψη υποδομών και κατάλληλου εξοπλισμού για την αξιοποίηση των δυνατοτήτων που παρέχουν τα σύγχρονα ηλεκτρονικά συστήματα και πολυμέσα, καθώς και η έλλειψη παιδείας και κατάρτισης για την αξιοποίηση και χρήση τους αποτελούν αρνητικό παράγοντα κοινωνικής ανάπτυξης. Έτσι οδηγούμαστε συχνά στην αδυναμία εύρεσης εργασίας, η οποία επιφέρει διόγκωση των οικονομικών και των ψυχικών και των σωματικών προβλημάτων στους νέους, αλλά και διεύρυνση του χάσματος μεταξύ των διαφόρων κοινωνικών τάξεων και στην αποτυχία των εκπαιδευτικών φορέων να προσφέρουν στους σημερινούς μαθητές και μελλοντικούς πολίτες όσα χρειάζονται για την κοινωνικοποίησή τους. Καταλήγοντας, ας μην ξεχνάμε ποτέ και ότι η παιδεία πετυχαίνει τους σκοπούς της, της πνευματικής καλλιέργειας των νέων και της ενίσχυσης και ενθάρρυνσής τους ενόψει της ζωής τους ως μελών του κοινωνικού συνόλου, όταν ικανοί δάσκαλοι σε όλες τις βαθμίδες της δωρεάν δημόσιας εκπαίδευσης διδάσκουν έμπρακτα τη νεολαία δυο μεγάλης σημασίας μαθήματα. Πρώτον, πώς να μάθει να αντιμετωπίζει το παρελθόν και να διδαχθεί από αυτό για να αντιπαλέψει το παρόν και δεύτερον, ότι το μέλλον στηρίζεται στην υπέρβαση όλων των διαφορών, στην προώθηση της αμοιβαίας κατανόησης και την ισχυροποίηση των αξιών της ομόνοιας, της συνεργασίας, της αλληλεγγύης, της ανεκτικότητας, της δημοκρατίας, του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ισότητας μεταξύ όλων ανεξαιρέτως των πολιτών.
