Η Πάτρα αυτή την περίοδο σφύζει από καρναβαλικές εκδηλώσεις, κοπές πίτας και γιορτινές δράσεις. Πού να πρωτοπάει κανείς. Ωστόσο, πέρα από την καθιερωμένη καρναβαλική και πρωτοχρονιάτικη έκρηξη, είναι πλέον γεγονός ότι η πόλη διαθέτει έναν πλούσιο και πολυεπίπεδο πολιτιστικό παλμό. Το επίπεδο των εκδηλώσεων έχει ανέβει αισθητά, ενώ και το κοινό έχει εκπαιδευτεί αρκετά , ανεβάζοντας τον πήχη των απαιτήσεών του. Ξεφεύγοντας από τα καθαρά καρναβαλικά δρώμενα, για τα οποία ενημερώνουμε καθημερινά μέσα από το symboulos.gr, αξίζει να σταθούμε σε μια χαρακτηριστική αποτύπωση της πολιτιστικής ζωντάνιας της πόλης, όπως αυτή εκφράστηκε μόλις τις προηγούμενες ημέρες στον χώρο του ερασιτεχνικού θεάτρου. Σαφές δείγμα αυτής της δυναμικής αποτελεί η σταθερή και εμπνευσμένη δράση της Αθηνάς Καλλιμάνη, η οποία μέσα από τα «ΘεατροΚαρναβαλοΞεφαντώματα» του πολιτιστικού τομέα του Δήμου και το Θεατρικό Εργαστήρι της Πολυφωνικής ανέδειξε το περασμένο Σάββατο τη δύναμη της συλλογικότητας, της ποιότητας και της δημιουργικής συνεργασίας. Στο ίδιο πλαίσιο και με τη δική της σκηνοθετική ματιά, την Κυριακή 8 Φεβρουαρίου πραγματοποιήθηκε με απόλυτη επιτυχία η παιδική παράσταση «Σε Τρελό Πανικό! Δέντρα και Ψάρια Χτυπούν Συναγερμό» στο κατάμεστο Αμφιθέατρο του Πανεπιστήμιο Πατρών στη Βίλα Κόλλα, με ελεύθερη είσοδο και θερμή ανταπόκριση από μικρούς και μεγάλους. Ιδιαίτερη θέση κατέχει επίσης το θεατρικό σχήμα «Ρεφενέ», με «ψυχή» τον Γιάννη Γεωργακάκη, που γνώρισε μεγάλη επιτυχία και με τον «Μώμο 2026», συνδυάζοντας σάτιρα, κοινωνικό σχόλιο και μαζική απήχηση. Παράλληλα, οι «Σφήγκες», με καλλιτεχνική καθοδήγηση από τη Βικτώρια Αγγελοπούλου, παρουσίασαν με τεράστια επιτυχία την παράσταση «Μερικοί το προτιμούν… Ξανθό», μια εκρηκτική κωμωδία γεμάτη παρεξηγήσεις, μουσική και θεατρική ωριμότητα. Ξεχώρισε επίσης και η παράσταση «Ο Δράκος Χρόνος» του Κώστας Μπουλμπασάκου, σε σκηνοθεσία και πρωταγωνιστικό ρόλο του Γεράσιμου Ντάβαρη στο Μηχανουργείο , που ανέδειξε μια βαθύτερη ιστορική διάσταση του σύγχρονου πατρινού θεάτρου. Ορισμένες διαφορετικές διαδρομές και ξεχωριστές προτάσεις, με ένα κοινό συμπέρασμα: η Πάτρα δεν ζει μόνο στον ρυθμό του Καρναβαλιού, αλλά οικοδομεί σταθερά ένα σύγχρονο, απαιτητικό και ποιοτικό πολιτιστικό περιβάλλον με διάρκεια και προοπτική. Όλα αυτά συνθέτουν έναν πολιτιστικό πλούτο που αξίζει να προβληθεί περισσότερο, όχι μόνο εντός αλλά και πέρα από τα όρια της πόλης. Ίσως πλέον έχει έρθει η στιγμή όλες αυτές οι δημιουργικές δυνάμεις να συντονιστούν πιο ουσιαστικά και σε επίπεδο χρονικού προγραμματισμού, ώστε η δυναμική τους να πολλαπλασιάζεται και το πολιτιστικό αποτύπωμα της Πάτρας να αποκτά ακόμη μεγαλύτερη εμβέλεια.
















