Προτάσεις διάδοσης και εξωστρέφειας της πολιτιστικής «Πάτρας των 80’s»

Με αφορμή τη συμπλήρωση δέκα χρόνων από την εκδημία του Μπάμπη Γκολέ (11 Ιανουαρίου 2015), ενός μουσικού από τους σημαντικότερους που ανέδειξε η Πάτρα, ο Σύμβουλος Επιχειρήσεων επαναφέρει μια ουσιαστική πρόταση πολιτιστικής αξιοποίησης. Πρόκειται για τη στρατηγική που διατυπώθηκε στο 27ο Forum Ανάπτυξης 2024, στο πλαίσιο της συνεδρίας με τίτλο «Η Πάτρα των ‘80s: Μουσικοί καλλιτέχνες και κοινωνία που σηματοδότησαν την πανελλαδική της έκφραση – Δράσεις εξωστρέφειας της μοναδικότητας της εποχής». Αφετηρία της πρότασης αποτελεί η αναγκαία δημιουργία του Μουσείου Μπάμπη Γκολέ, ως πυρήνα μνήμης, έρευνας, πολιτισμού και σύγχρονης εξωστρέφειας. Δυστυχώς, παρά τη θετική αποδοχή της πρότασης, πολύ λίγα έχουν γίνει μέχρι σήμερα, με αφετηρία τον Δήμο Πατρέων, προς αυτή την κατεύθυνση. Ελπίζουμε ότι το 2026, στον 11ο πλεον χρόνο μετά τη φυγή του μεγάλου Πατρινού καλλιτέχνη Μπάμπης Γκολές, να υπάρξουν επιτέλους ουσιαστικές εξελίξεις. Σήμερα επαναφέρουμε και υπενθυμίζουμε τη συζητήθηκε στο  27ο Forum Ανάπτυξης και τη  σχετική τελικη πρόταση, θεωρώντας ότι η μνήμη, όταν συνοδεύεται από πράξη, μπορεί να μετατραπεί σε ζωντανή πολιτιστική παρακαταθήκη για την πόλη. Η ΣΥΖΗΤΗΣΗ  ΣΤΟ 27ο FORUM ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ  Βιωματικές εμπειρίες, μουσικά ακούσματα, συναντήσεις, πολιτικές συζητήσεις, αναμνήσεις από τη δεκαετία του 80 αναβίωσαν στη συνεδρία με τίτλο «Η Πάτρα των ‘80s: Μουσικοί καλλιτέχνες και κοινωνία που σηματοδότησαν την πανελλαδική της έκφραση – Δράσεις εξωστρέφειας της μοναδικότητας της εποχής», που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του 27ου Forum Ανάπτυξης. Άπαντες οι συμμετέχοντες συμφώνησαν ότι η καλλιτεχνική παραγωγή εκείνης της περιόδου, μπορεί να πυροδοτήσει ακόμα και σήμερα δυνάμεις, αλλά και να αποτελέσει το εφαλτήριο για νέες δημιουργικές προσπάθειες που θα μπορούσαν να λειτουργήσουν αναπτυξιακά για την Πάτρα. Οι συγκρίσεις των εποχών ανέσυραν… μνήμες, «τότε που διασκέδαση διαρκούσε επτά ημέρες την εβδομάδα και όχι δύο, όπως σήμερα» και το «χαρτζιλίκι του φοιτητή έφτανε να διασκεδάζει κάθε μέρα». Λίγο μετά τη Μεταπολίτευση, η κοινωνία έχει ανάγκη να διασκεδάσει, οι φοιτητές αναπτύσσουν ζωηρή κινητικότητα και η δράση δεν περιορίζεται στο ψυχαγωγικό πεδίο, αλλά συνδυάζεται με ολονύκτιες πολιτικές συζητήσεις και αφισοκόλληση για να καταλήξουν οι παρέες στο «βωμό», όπως αποκαλούσαν το «Χάραμα». Για τους στόχους της συζήτησης για την Πάτρα «των ‘80s» ο εκδότης του «Συμβούλου Επιχειρήσεων» Παναγιώτης Γιαλένιος, που είχε και την πρωτοβουλία της εκδήλωσης, μέσα και από τη βιωματική του σχέση ως φοιτητής εκείνη την περίοδο, τόνισε την ανάγκη εξωστρέφειας για τη συγκεκριμένη ιστορική φάση, με στόχο την προσέλκυση κυρίως των δεκάδων χιλιάδων φοιτητών που βίωσαν την εμπειρία αυτή και τη σύνδεσή τους με τη σημερινή πόλη. Η ανάδειξη της πολιτιστικής δυναμικής της εποχής, με έμφαση στη μουσική, την τέχνη και τις κοινωνικές δράσεις που ξεχώρισαν πανελλαδικά, μπορεί να εμπλουτίσει τη σύγχρονη πολιτιστική δημιουργία και να εμπνεύσει τους νέους. Παράλληλα, πρωτοβουλίες που ζωντανεύουν τις μνήμες και τα συναισθήματα της εποχής μπορούν να ενισχύσουν την τοπική κοινωνία, προσφέροντας νέες ευκαιρίες πολιτιστικής ανάπτυξης και δημιουργώντας έναν ισχυρό δεσμό με το παρελθόν. Ο χειρουργός Ανδρέας Μάζης, μέλος Επιτροπής Πολιτισμού Δήμου Πατρέων εκπροσωπόντας και τον Δήμο στην εκδήλωση (την οποία τίμησε με την παρουσία του και ο Δήμαρχος Κ. Πελετίδης), αναφέρθηκε διεξοδικά στη δημιουργία θεσμών που ξεκίνησαν εκείνη την περίοδο όπως η Ορχήστρα Νυχτών Εγχόρδων του Δήμου, το Δημοτικό Ωδείο, το Καλλιτεχνικό Εργαστήρι, το ΔΗΠΕΘΕ και αργότερα το Διεθνές Φεστιβάλ για να φτάσει στις σημερινές σύγχρονες κατευθύνσεις του Δήμου, που -όπως είπε παρά την ισχνή χρηματοδότηση καταβάλλεται σημαντική προσπάθεια για αναβάθμιση του φεστιβάλ, περαιτέρω ανάπτυξη του ΔΗΠΕΘΕ, του Δημοτικού Ωδείου και της Μπάντας του Δήμου. Παράλληλα παρέχεται βοήθεια σε ερασιτεχνικά σχήματα της πόλης και σε θεατρικές δραστηριότητες ερασιτεχνών, διοργανώνονται εκθέσεις ιστορικού και πολιτικού χαρακτήρα και επιχειρείται ενδυνάμωση των πολιτιστικών σχέσεων με τα ΑΕΙ της πόλης , αλλά και τη μέση εκπαίδευση. Αναφέρθηκε η δημιουργία του Μουσείου Γκολέ, που έχει δρομολογηθεί από τη Δημοτική αρχή, η οποία διατηρεί σε ασφαλές μέρος και με μεγάλο σεβασμό 60 μουσικά όργανα του μεγάλου Ρεμπέτη και στοχεύει το μουσείο να λειτουργήσει ως πυρήνας γνώσης, έρευνας και πολιτιστικών δράσεων. Υπογραμμίστηκε, βέβαια, ότι κανένα Μουσείο και κανένας χώρος πολιτισμού δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς το απαραίτητο προσωπικό και το πρόβλημα της έλλειψης εργαζομένων, λόγω της κυβερνητικής απαγόρευσης πρόσληψης προσωπικού στους Δήμους παρόλο που οι αποχωρήσεις συνταξιοδότησης είναι πολυάριθμες και συνεχείς, είναι τεράστιο. Επί πλέον στο πρόγραμμά της, η Αντιδημαρχία Πολιτισμού, θα προσπαθεί να συμπεριλαμβάνει αναφορές στο ρεμπέτικο και γνήσιο λαϊκό τραγούδι, όπως το διήμερο αφιέρωμα σε Γκολέ και Τσιατά που ήδη πραγματοποίησε, με ελεύθερη είσοδο και επιτυχία το καλοκαίρι του 2024. Αντίστοιχες στιγμές αναπόλησε ο πρώην Περιφερειάρχης  και υπουργός Απόστολος Κατσιφάρας ο οποίος πρότεινε αυτό το κεφάλαιο, αυτό το απόθεμα να το ξαναφέρουμε στη σημερινή εποχή. «Να πάρουμε αυτή τη δύναμη, αυτή την αύρα, αυτό το πολιτιστικό απόθεμα που παρήχθη εδώ να το συνδέσουμε με την ιστορία, τη σημερινή εποχή , τα δικά μας παραγόμενα πολιτιστικά αγαθά και να δημιουργήσουμε μια νέα δυναμική που μπορεί να προσελκύσει κόσμο, αλλά και να λειτουργήσει δημιουργικά. Πέρα από τη στροφή και την ανάμνηση, μπορούμε να μεταφέρουμε το χθες στο σήμερα. Να το πιστέψουμε και να το χτίσουμε, αναλαμβάνοντας θεσμικές πρωτοβουλίες που θα αναδεικνύουν την λαϊκή μουσική κληρονομιά». Ο Γρηγόριος Μικρώνης, Μέλος Ειδικού Εκπαιδευτικού Προσωπικού Πανεπιστημίου Πατρών, επιμελητής καλλιτεχνικών εκδηλώσεων, εστίασε στη μοναδική συμβολή της πόλης στο λαϊκό τραγούδι και τη μουσική παραγωγή της δεκαετίας του ‘80. Τονίστηκε η σημασία των συνοικισμών ως «ζωντανών εργαστηρίων» συλλογικότητας, όπου το ρεμπέτικο, η καντάδα και το αστικολαϊκό τραγούδι αναδείχθηκαν ως φορείς πολιτιστικής έκφρασης και ταυτότητας. Κεντρική φιγούρα της περιόδου υπήρξε ο Μπάμπης Γκολές, του οποίου η συμβολή στην αναβίωση του ρεμπέτικου είναι ανεκτίμητη, ενώ η επιρροή του ξεπέρασε τα τοπικά όρια, αφήνοντας παρακαταθήκη στη μουσική σκηνή της χώρας. Παράλληλα, αναφέρθηκαν και άλλοι σπουδαίοι δημιουργοί όπως τα «Παιδιά από την Πάτρα», ο Κώστας Τσιατάς κ.α, οι οποίοι έδρασαν σε ένα ευρύ πεδίο καλλιτεχνικών και πολιτιστικών εκδηλώσεων, από μπουάτ έως φοιτητικές πρωτοβουλίες. Η μουσική της Πάτρας δεν υπήρξε μόνο μορφή διασκέδασης αλλά και μέσο κοινωνικής έκφρασης, αποτυπώνοντας τις αντιθέσεις και τις ελπίδες της εποχής. Η σύνδεση του πολιτισμού με την κοινωνία παραμένει ζητούμενο για την αξιοποίηση αυτής της πλούσιας κληρονομιάς. Προτάσεις για δράση: Μουσείο Λαϊκής Μουσικής: Ένα μουσείο αφιερωμένο στη μουσική της πόλης, με αρχειακό υλικό και διαδραστικές εκθέσεις, μπορεί να λειτουργήσει ως εκπαιδευτικό και καλλιτεχνικό κέντρο. Η λειτουργία του θα... Read More