Με νέα οπτική ταυτότητα εισέρχεται το Διεθνές Φεστιβάλ Πάτρας στην επετειακή χρονιά των 40 χρόνων από την ίδρυσή του, επιχειρώντας να σηματοδοτήσει την ανανέωση και τη μελλοντική κατεύθυνση του θεσμού. Η νέα εικόνα του Φεστιβάλ παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το βράδυ της περασμένης Παρασκευής στο Θερινό Δημοτικό Θέατρο, πριν από την έναρξη της παράστασης «Πέρσες» του Αισχύλου, σε σκηνοθεσία Χρήστου Θεοδωρίδη. Στην εκδήλωση παρευρέθηκαν οι αντιδήμαρχοι Παύλος Σκούρας και Αποστόλης Αγγελής, ενώ στη σκηνή εμφανίστηκαν η Μαρία Ναυπλιώτου, ο Δημήτρης Καταλειφός, ο Αναστάσης Ροϊλός και ο Σταύρος Σβήγκος, πλαισιωμένοι από 18μελή Χορό. Η επιλογή του Θερινού Δημοτικού Θεάτρου ως πρώτου χώρου παρουσίασης σηματοδοτεί, σύμφωνα με τους διοργανωτές, την πρόθεση η αλλαγή να εφαρμοστεί άμεσα και να μη μείνει στο επίπεδο μιας εξαγγελίας. Η νέα ταυτότητα παρουσιάζεται σε μια χρονιά κατά την οποία ο θεσμός βρέθηκε αντιμέτωπος με δυσκολίες, καθυστερήσεις και αλλαγές στον προγραμματισμό του. Αναφορά στο Αρχαίο Ωδείο και στον Θάνο Μικρούτσικο Κεντρικό στοιχείο του νέου συμβόλου αποτελεί η κάτοψη του Αρχαίου Ωδείου της Πάτρας, η οποία αποδίδεται μέσα από μία ενιαία αρχιτεκτονική γραμμή. Στον σχεδιασμό ενσωματώνονται αναφορές στο Ωδείο, στην πύλη και στη σκηνή, καθώς και στο ηχητικό κύμα. Παράλληλα, διακρίνονται το ελληνικό γράμμα «Π» της Πάτρας και το λατινικό «P» του Patras. Σε δεύτερο επίπεδο, το σύμβολο παραπέμπει στο γράμμα «Θ», ως αναφορά στον Θάνο Μικρούτσικο, ιδρυτή του Φεστιβάλ, αλλά και στο «Φ» της λέξης Φεστιβάλ. Η συμπλήρωση 40 χρόνων από την ίδρυση του θεσμού αποτέλεσε τη βασική αφετηρία για τον επανασχεδιασμό. Στόχος, πάντως, δεν είναι η αναπαραγωγή της προηγούμενης εικόνας, αλλά η σύνδεση της ιστορικής διαδρομής με τη σύγχρονη παρουσία και τις μελλοντικές επιδιώξεις του Φεστιβάλ. Έμφαση στην εξωστρέφεια και την προσβασιμότητα Η νέα οπτική ταυτότητα δεν περιορίζεται στο λογότυπο, αλλά αναπτύσσεται ως ένα ενιαίο σύστημα επικοινωνίας, το οποίο θα χρησιμοποιείται στις έντυπες και ψηφιακές εφαρμογές του θεσμού. Η μουσική, το θέατρο και ο χορός αποτελούν τα βασικά στοιχεία της οπτικής αφήγησης, ενώ ιδιαίτερη θέση κατέχει η μορφή του Θάνου Μικρούτσικου. Γραμμικά σχέδια, μονοκοντυλιές, παλμοί και έντονα χρωματικά επίπεδα συνθέτουν τη νέα εικόνα. Το επετειακό σήμα των 40 χρόνων συνοδεύει τη φετινή διοργάνωση, ενώ η έντονη χρωματική παλέτα επιλέχθηκε ώστε να αποδώσει τον ανοιχτό, πολυφωνικό και εξωστρεφή χαρακτήρα του Φεστιβάλ. Μέσα από τον νέο σχεδιασμό, το Διεθνές Φεστιβάλ Πάτρας επιδιώκει να αναδείξει έναν σύγχρονο και προσβάσιμο πολιτιστικό θεσμό, με ισχυρή αναφορά στην ταυτότητα της πόλης και παράλληλο διεθνή προσανατολισμό. Στην ίδια κατεύθυνση κινείται και το φετινό πρόγραμμα, το οποίο περιλαμβάνει μουσικές και θεατρικές παραστάσεις, χορό, κινηματογράφο, δράσεις για παιδιά και εκδηλώσεις στις γειτονιές της Πάτρας. Η παρουσίαση της νέας ταυτότητας δεν σηματοδοτεί, σύμφωνα με τη φιλοσοφία του εγχειρήματος, την ολοκλήρωση της αλλαγής, αλλά την έναρξη μιας νέας περιόδου για τον θεσμό. Αντιδράσεις από πρώην αντιδημάρχους Πολιτισμού Η παρουσίαση της νέας οπτικής ταυτότητας του Διεθνούς Φεστιβάλ Πάτρας προκάλεσε και αντιδράσεις. Τέσσερις πρώην αντιδήμαρχοι Πολιτισμού του Δήμου Πατρέων —η Βικτωρία Αγγελοπούλου, ο Σπύρος Καραχάλιος, ο Δημήτρης Πεφάνης και ο Αλέξης Σκαρμέας— άσκησαν με κοινή δήλωσή τους κριτική στη δημοτική αρχή, τόσο για τη συνολική πορεία του θεσμού όσο και για την απόφαση αλλαγής του λογοτύπου. Οι τέσσερις πρώην αντιδήμαρχοι υποστηρίζουν ότι το Φεστιβάλ παρουσιάζει τα τελευταία χρόνια πτωτική πορεία ως προς την ποιότητα και το κύρος των μετακλήσεων, αμφισβητώντας παράλληλα τον διεθνή χαρακτήρα του. Στο πλαίσιο αυτό, θέτουν το ερώτημα κατά πόσο η αλλαγή της οπτικής ταυτότητας αποτελούσε προτεραιότητα για τον θεσμό. Ιδιαίτερη αναφορά κάνουν στο προηγούμενο λογότυπο του Φεστιβάλ, το οποίο, όπως σημειώνουν, παρέμενε ίδιο από το 1987 και είχε σχεδιαστεί από τον Πατρινό δημιουργό Αντώνη Παπαντωνόπουλο. Ζητούν εξηγήσεις για τους λόγους που οδήγησαν στην αντικατάστασή του και κατηγορούν τη δημοτική αρχή ότι, αντί να τιμήσει την προσφορά του δημιουργού στην πόλη, επέλεξε την «αποκαθήλωσή» του. Η κοινή δήλωση προσθέτει μία ακόμη διάσταση στη δημόσια συζήτηση γύρω από τη νέα εποχή του Διεθνούς Φεστιβάλ Πάτρας, καθώς η αλλαγή της ταυτότητας δεν αντιμετωπίζεται μόνο ως σχεδιαστική ανανέωση, αλλά συνδέεται και με τη συνολική πορεία, τις επιλογές και τον προσανατολισμό του θεσμού.
