Θλίψη στην πανεπιστημιακή κοινότητα της Πάτρας προκαλεί η είδηση του θανάτου του Παναγιώτη Δρακάτου, Ομότιμου Καθηγητή του Τμήματος Μηχανολόγων και Αεροναυπηγών Μηχανικών του Πανεπιστημίου Πατρών. Την απώλειά του έκανε γνωστή με συγκινητική ανάρτησή του ο πρώην πρόεδρος του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου, καθ. Ιωάννης Καλαβρουζιώτης, ο οποίος αποχαιρέτησε τον εκλιπόντα ως δάσκαλο και πνευματικό του πατέρα στα ακαδημαϊκά και όχι μόνο. Ο Παναγιώτης Δρακάτος υπήρξε μία σημαντική μορφή της Πολυτεχνικής Σχολής του Πανεπιστημίου Πατρών, με μακρά διαδρομή στην εκπαίδευση, την επιστήμη και την πανεπιστημιακή ζωή. Το όνομά του περιλαμβάνεται στους Ομότιμους Καθηγητές του Τμήματος Μηχανολόγων και Αεροναυπηγών Μηχανικών, στο οποίο υπηρέτησε επί σειρά ετών. Σύμφωνα με δημόσια βιογραφικά στοιχεία, ο Παναγιώτης Α. Δρακάτος γεννήθηκε στη Λευκάδα το 1936. Αποφοίτησε από τη Σχολή Ευελπίδων, ακολούθησε στρατιωτική διαδρομή και έφθασε στον βαθμό του Αντισυνταγματάρχη, πριν παραιτηθεί για να αφοσιωθεί στην ακαδημαϊκή του σταδιοδρομία. Η πορεία του συνδύασε τη στρατιωτική πειθαρχία με την επιστημονική αναζήτηση. Σπούδασε μηχανικός, αναγορεύθηκε διδάκτορας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και πραγματοποίησε μεταπτυχιακή εκπαίδευση στο University of Minnesota. Από τα τέλη της δεκαετίας του 1970 συνδέθηκε με το Πανεπιστήμιο Πατρών, όπου ανέπτυξε διδακτικό, ερευνητικό και εργαστηριακό έργο. Στο επίκεντρο της επιστημονικής του δραστηριότητας βρέθηκαν, μεταξύ άλλων, ζητήματα μηχανολογίας και περιβαλλοντικής τεχνολογίας. Το έργο του συνδέθηκε με πεδία όπως η αξιοποίηση και επαναχρησιμοποίηση επεξεργασμένων υγρών αποβλήτων, η άρδευση και οι εφαρμογές της μηχανικής στην προστασία του περιβάλλοντος. Όσοι συνεργάστηκαν μαζί του τον θυμούνται ως έναν πανεπιστημιακό δάσκαλο με ισχυρή προσωπικότητα, βαθιά επιστημονική συγκρότηση και ανθρώπινη γενναιοδωρία. Στην αποχαιρετιστήρια ανάρτηση του καθ. Καλαβρουζιώτη γίνεται ιδιαίτερη αναφορά στον «γιο του Λευκαδίτη τσαγκάρη», όπως συνήθιζε ο ίδιος να λέει, που έγινε Εύελπις, έφθασε στην ανώτερη στρατιωτική ιεραρχία και στη συνέχεια υπηρέτησε την πανεπιστημιακή εκπαίδευση από τη θέση του καθηγητή. Ο εκλιπών είχε βιώσει και προσωπικές απώλειες, καθώς είχε αποχαιρετήσει τη σύζυγό του Μπέλα και τον γιο του Αλέξη. Αφήνει πίσω του την κόρη του Σοφία και την οικογένειά της. Η ακαδημαϊκή κοινότητα αποχαιρετά έναν άνθρωπο που άφησε το αποτύπωμά του σε γενιές φοιτητών και συνεργατών, τόσο με την επιστημονική του παρουσία όσο και με την προσωπική του στάση ζωής.
