Την δική τους παρουσίαση έκαναν οι μαθητές του Γυμνασίου «Θεμέλιο» στο 15ο Forum Ενέργειας Ειρήνη Ράπτη, Σάβιο Μετάι και Δημήτρη Νικολάου. Η παρουσίαση έγινε στο πλαίσιο του περιβαλλοντικού προγράμματος «Η Μεγάλη Συμβίωση». Στο πρόγραμμα μελετήθηκε η εξέλιξη των ανθρώπινων κοινωνιών μέσα από τη σχέση ανθρώπου–φύσης και ανθρώπου–ανθρώπου, με ιδιαίτερη έμφαση στη συνεργασία και την αλληλεγγύη που χαρακτήριζαν τις παλαιολιθικές κοινωνίες. Παράλληλα, αναδείχθηκε ο ρόλος της ενέργειας ως βασικού αγαθού της ζωής και του πολιτισμού. Όπως τονίστηκε στην παρουσίαση, η ενέργεια αποτελεί προϋπόθεση της ζωής, καθώς χωρίς αυτήν η ύπαρξη ζωής είναι αδύνατη. Σε βιολογικό επίπεδο, σχετίζεται με τη λειτουργία του κυττάρου και ειδικότερα του μιτοχονδρίου, όπου πραγματοποιείται η ροή της ενέργειας. Η κύρια πηγή ενέργειας για τη ζωή στη Γη είναι ο Ήλιος, μέσω της διαδικασίας της φωτοσύνθεσης, που στηρίζει όλα τα οικοσυστήματα. Οι μαθητές επεσήμαναν ότι η ιστορία της ανθρωπότητας συνδέεται άμεσα με την εξέλιξη των μορφών ενέργειας. Για παράδειγμα, η φωτιά αποτέλεσε την πρώτη ενεργειακή επανάσταση, ενώ η αξιοποίηση των ζώων, του νερού και του ανέμου συνέβαλε στην ανάπτυξη της γεωργίας και των πρώτων οργανωμένων κοινωνιών. Αργότερα, η χρήση του άνθρακα και του πετρελαίου οδήγησε στη βιομηχανική επανάσταση, ενώ σήμερα η ενέργεια είναι παρούσα σε κάθε πτυχή της καθημερινής ζωής. Έτσι, η ενέργεια αποτελεί όχι μόνο μέσο επιβίωσης, αλλά και θεμέλιο της κοινωνικής οργάνωσης. Σημείωσαν επίσης ότι στη σύγχρονη εποχή, όπου κυριαρχούν αξίες όπως η ζωή, η ελευθερία, η ισότητα και η περιουσία, η ενέργεια αναδεικνύεται ως ένα εξίσου σημαντικό αγαθό. Ωστόσο, η πρόσβαση σε αυτήν δεν είναι δεδομένη για όλους. Η αύξηση των τιμών των καυσίμων, η περιορισμένη δυνατότητα θέρμανσης ή χρήσης ηλεκτρικής ενέργειας, οι δυσκολίες στις μετακινήσεις και το υψηλό κόστος των ενεργειακών συσκευών οδηγούν στο φαινόμενο της ενεργειακής φτώχειας. Κάθε ενεργειακή κρίση συνεπάγεται και ανθρωπιστική κρίση και σημείωσαν ότι το ζήτημα της ενέργειας δεν είναι μόνο τεχνικό ή οικονομικό, αλλά βαθιά κοινωνικό και ανθρωπιστικό. Οι προτάσεις που έκαναν ήταν η οργάνωση της κοινωνίας με τρόπο που να διασφαλίζει ότι η ενέργεια θα εξασφαλίζει αξιοπρεπείς συνθήκες ζωής για όλους. Και κατέληξαν ότι το μέλλον απαιτεί συνεργασία, σταθερότητα και προσανατολισμό στο κοινό όφελος. Και κατέληξαν αναφέροντας: «Ίσως, λοιπόν, το βασικό ερώτημα να μην είναι πώς θα παράγουμε περισσότερη ενέργεια ή θα βρούμε περισσότερες πρώτες ύλες, αλλά πώς θα οργανώσουμε τις κοινωνίες μας, ώστε αυτή η ενέργεια να εξασφαλίζει αξιοπρεπείς συνθήκες ζωής για όλους, με γνώμονα τη συνεργασία, τη σταθερότητα και το κοινό όφελος. Αν ο ανθρώπινος πολιτισμός εξελίχθηκε χάρη στην ανακάλυψη της ενέργειας, τότε το επόμενο βήμα είναι να διασφαλίσουμε ότι αυτή η ενέργεια θα φτάνει σε κάθε σπίτι. Αν θέλουμε αυτή τη σκέψη να την κάνουμε εικόνα, αρκεί να σκεφτούμε ένα σπίτι σε μια παιδική ζωγραφιά. Πάντα έχει έναν χαμογελαστό ήλιο, μα και μια καμινάδα που καπνίζει. Έτσι φαντάζονται όλα τα παιδιά του κόσμου ένα σπίτι. Ζεστό και ασφαλές».
