Τη Δευτέρα 08/06 παρουσιάστηκε το νέο βιβλίο του Νίκου Τζανάκου με τίτλο «Τα σιντριβάνια των Φιλιατρών και ο Εμπεδοκλής. Η τέχνη της χύτευσης». Το έργο αποτελεί συνέχεια του οδοιπορικού που ξεκίνησε το 2014 με το βιβλίο «Μια πλατεία μύθος σε μια παγκόσμια πόλη». Δώδεκα χρόνια αργότερα, με αφετηρία την πλατεία Γεωργίου Α΄, την «πλατεία μύθο», και με ενδιάμεσο σταθμό τα Φιλιατρά, η διαδρομή συνεχίζεται μέσα από την ιστορία δύο ακόμη ξεχωριστών σιντριβανιών και των μύθων που μεταφέρουν αδιάκοπα εδώ και 143 χρόνια. Η αφήγηση επεκτείνεται στο σιντριβάνι της πλατείας Συντάγματος στην Αθήνα και ταξιδεύει στις πέντε ηπείρους, για να επιστρέψει τελικά στην ίδια την πλατεία και στα σιντριβάνια της. Οδηγοί σε αυτή τη διαδρομή είναι η σταφίδα, ο πολιτισμός και τα τέσσερα πλέον σιντριβάνια, καθώς, σύμφωνα με τον συγγραφέα, ήταν ο πολιτισμός της σταφίδας που μεταμόρφωσε τις πόλεις και τους έδωσε νέα ταυτότητα. Ένα από τα σιντριβάνια των Φιλιατρών μεταφέρει τη φιλοσοφική παρακαταθήκη του μεγάλου Ακραγαντινού φιλοσόφου Εμπεδοκλή, θέτοντας ένα διαχρονικό και ιδιαίτερα επίκαιρο ερώτημα: ΦΙΛΟΤΗΣ ή ΝΕΙΚΟΣ; Τι θα επιλέξει μια πόλη; Τη φιλία, τη συνεργασία και τη συνένωση δυνάμεων ως προϋπόθεση προόδου ή την έχθρα, τη διχόνοια, το μίσος, τη φιλονικία και τις έριδες που δηλητηριάζουν τις ανθρώπινες σχέσεις; Δυνάμεις καταστροφικές, που οδηγούν στη διάλυση και τη φθορά. Κατά τον Νίκο Τζανάκο, κάθε πόλη καλείται να κάνει τη δική της επιλογή. Το βιβλίο πραγματοποιεί ένα ταξίδι σε μια εποχή όπου κυριαρχούσε ο «πολιτισμός της σταφίδας». Η «μαυρομάτα» σταφίδα παρουσιάζεται ως η κινητήρια δύναμη ανάπτυξης, ευημερίας και εκσυγχρονισμού. Πρόκειται για μια εποχή γεμάτη γρύπες, Νηρηίδες, Τρίτωνες, προσωκρατικούς φιλοσόφους και αρχαιοελληνικούς μύθους, οι οποίοι ταξιδεύουν μέσα από τα σιντριβάνια σε κάθε γωνιά του κόσμου: στο Παρίσι, στο Λονδίνο, στο Καράκας, στο Μοντεβιδέο, στη Λίμα, στο Κάιρο, στο Ρίο ντε Τζανέιρο, στην Τασμανία και αλλού. Όπως επισημαίνεται στο βιβλίο: «Ο πολιτισμός της σταφίδας έκανε αγνώριστη την πόλη. Η πλατεία στολίστηκε με σιντριβάνια, με μαντεμένιους πολύφωτους ηλεκτρικούς στύλους. Έγιναν νέοι δρόμοι και πεζοδρόμια, πάρκα και δεντροστοιχίες, έγινε η Δεξαμενή, το δίκτυο ύδρευσης, το δίκτυο υπονόμων, το νεκροταφείο κ.ά. Ιδρύθηκαν τότε σχολεία όλων των βαθμίδων, ανεγέρθηκαν μεγάλες και επιβλητικές εκκλησίες, δημιουργήθηκαν πρότυποι πολιτιστικοί σύλλογοι και εμφανίστηκε στην πόλη και η πρώτη δημοτική φιλαρμονική». Παράλληλα τονίζεται ότι: «Η “χρυσή εποχή της σταφίδας” στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα ήταν πράγματι ο “χρυσούς αιώνας”». Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται και στα «αδελφάκια» των σιντριβανιών, τα οποία συναντώνται σε ολόκληρο τον κόσμο: «Από την Αφρική, τη Χιλή και την Ουρουγουάη έως το Κάιρο, το Λονδίνο, το Καράκας και τη Γουαδελούπη. Σε περισσότερες από 150 χώρες διασώζονται 1.580 σιντριβάνια». Στο βιβλίο περιλαμβάνονται επίσης αναφορές στη μυθολογία και ειδικότερα στον Τρίτωνα: «Στην πιο μακρινή και στην πιο σκοτεινή εποχή, εκείνη της πίστης των θαλασσινών στο φοβερό στοιχειό του νερού, ο Τρίτωνας ήταν ένα πνεύμα που φοβόντουσαν οι ναυτικοί, αφού δύσκολα μπορούσαν να μαντέψουν τη θέλησή του και που, με τη δύναμη της μεταμόρφωσης, γινόταν ιδιαίτερα επικίνδυνο». Το βιβλίο παρουσίασαν: Η Ολυμπία Λόη, πρόεδρος του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων. Ο Ιωάννης Μόσχος, αρχαιολόγος και επιμελητής του Αρχαιολογικού Μουσείου Πατρών. Η Πηνελόπη Λαμπούση, φιλόλογος, ιστορικός τέχνης, MSc στην Ειδική Αγωγή και Εκπαίδευση, πρόεδρος του Παμμεσσηνιακού Συνδέσμου Πατρών «Ο Παπαφλέσσας» και εκπρόσωπος του Διεθνούς Οργανισμού της Μεσσηνιακής Αμφικτιονίας στον Νομό Αχαΐας. Τον συντονισμό της εκδήλωσης είχε ο δημοσιογράφος Αχιλλέας Ροδίτης.
