Ο Οδοντωτός Διακοπτού–Καλαβρύτων αποτελεί ένα από τα πιο ισχυρά σύμβολα της Αχαΐας. Η αξία του ξεπερνά τη λειτουργία ενός τουριστικού τρένου. Συνδέει το Διακοπτό με τα Καλάβρυτα, στηρίζει την τοπική οικονομία, ενισχύει τον τουρισμό και διατηρεί ζωντανή μια ιστορική διαδρομή που έχει ταυτιστεί με την ταυτότητα της περιοχής. Η συζήτηση για την επαναλειτουργία του πρέπει να γίνεται με σοβαρότητα, θεσμική ευθύνη και πλήρη επίγνωση του οικονομικού και κοινωνικού κόστους που προκαλεί η παρατεταμένη ακινησία του. Το βασικό ερώτημα παραμένει σαφές: ποιος έχει την αρμοδιότητα να εγγυηθεί την ασφαλή λειτουργία της γραμμής; Η απάντηση του Δήμου Καλαβρύτων προς τον ΟΣΕ φωτίζει ακριβώς αυτή την πλευρά της υπόθεσης. Ο Δήμος ξεκαθαρίζει ότι αδυνατεί να πιστοποιήσει ζητήματα γεωτεχνικής ασφάλειας σιδηροδρομικής γραμμής, καθώς την πλήρη ευθύνη αξιολόγησης, παρακολούθησης, συντήρησης και ασφαλούς λειτουργίας έχει ο Διαχειριστής και οι καθ’ ύλην αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες. Παράλληλα, δηλώνει διαθέσιμος να υπογράψει κάθε βεβαίωση πραγματικών περιστατικών που εμπίπτει στις αρμοδιότητές του και να συμβάλει θεσμικά στην άμεση, ασφαλή και τεκμηριωμένη επαναλειτουργία του Οδοντωτού. Η πρόσφατη παρέμβαση του αναπληρωτή υπουργού Μεταφορών Κώστα Κυρανάκη προς τον Δήμαρχο Καλαβρύτων Θανάση Παπαδόπουλο μεταφέρει τη συζήτηση σε ένα πεδίο που δημιουργεί περισσότερα ερωτήματα παρά απαντήσεις. Η ασφαλής λειτουργία μιας σιδηροδρομικής γραμμής μέσα σε ένα απαιτητικό φυσικό περιβάλλον αφορά πρωτίστως την Πολιτεία, το Υπουργείο Μεταφορών, τον ΟΣΕ και τους αρμόδιους τεχνικούς φορείς. Ο Δήμος Καλαβρύτων έχει ουσιαστικό ρόλο. Εκφράζει την αγωνία της τοπικής κοινωνίας, διεκδικεί την επαναλειτουργία του Οδοντωτού, μεταφέρει την εμπειρία της περιοχής και πιέζει για λύση. Η τεχνική βεβαίωση ασφάλειας ανήκει στους φορείς που έχουν την αρμοδιότητα, τη γνώση και την ευθύνη για τη σιδηροδρομική υποδομή. Η ουσία της υπόθεσης βρίσκεται στην καθαρή ανάληψη ευθύνης. Η ασφάλεια των επιβατών και των εργαζομένων απαιτεί τεκμηρίωση, ελέγχους, έργα προστασίας και σαφείς υπογραφές από τους αρμόδιους. Κάθε προσπάθεια μεταφοράς της ευθύνης σε τρίτους θολώνει το πρόβλημα και καθυστερεί τη λύση. Η Αχαΐα έχει ήδη πληρώσει ακριβά τις καθυστερήσεις στις υποδομές της. Έχει ζήσει έργα που βάλτωσαν, δεσμεύσεις που μετατέθηκαν και χρονοδιαγράμματα που δεν τηρήθηκαν. Στην περίπτωση του Οδοντωτού, το κόστος είναι άμεσο και μετρήσιμο. Κάθε χαμένο Σαββατοκύριακο σημαίνει λιγότερους επισκέπτες, μικρότερη κίνηση στην αγορά, απώλειες για την εστίαση, τα καταλύματα, το εμπόριο και τις επιχειρήσεις που στηρίζονται στον θεματικό και εσωτερικό τουρισμό. Το ζήτημα ξεπερνά την αντιπαράθεση ανάμεσα σε έναν υπουργό και έναν δήμαρχο. Αφορά την αξιοπιστία του κράτους απέναντι σε μια περιοχή που ζητά λειτουργικές υποδομές, ασφάλεια και σεβασμό στην οικονομική της δραστηριότητα. Αφορά επίσης τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζεται η περιφέρεια όταν προκύπτει ένα δύσκολο τεχνικό και πολιτικό ζήτημα. Ο Οδοντωτός πρέπει να επιστρέψει στις ράγες με σχέδιο, τεχνική επάρκεια και σαφές χρονοδιάγραμμα. Η τοπική κοινωνία των Καλαβρύτων, του Διακοπτού και της Αιγιάλειας ζητά το αυτονόητο: να προστατευθεί μια ιστορική γραμμή, να στηριχθεί η τοπική οικονομία και να υπάρξει καθαρή δέσμευση για την επαναλειτουργία της. Οι επαγγελματίες της περιοχής χρειάζονται απαντήσεις. Οι κάτοικοι χρειάζονται βεβαιότητα. Οι επισκέπτες χρειάζονται ασφάλεια. Η Αχαΐα χρειάζεται μια Πολιτεία που αναλαμβάνει τις ευθύνες της με θεσμική σοβαρότητα. Ο Οδοντωτός είναι υπόθεση ευθύνης. Η επαναλειτουργία του απαιτεί συνεργασία, αποφάσεις και καθαρές αρμοδιότητες. Όσο η συζήτηση περιστρέφεται γύρω από το ποιος θα υπογράψει, αντί για το ποιος οφείλει να εγγυηθεί την ασφάλεια, η περιοχή θα συνεχίζει να πληρώνει το κόστος της καθυστέρησης. Η Αχαΐα περιμένει καθαρές απαντήσεις. Ο Οδοντωτός αξίζει να ξαναλειτουργήσει με τον τρόπο που αρμόζει στην ιστορία του και στη σημασία του για την τοπική οικονομία.
