0 Comment
Ενώ η Ευρώπη ταλανίζεται από προκλήσεις – γεωπολιτικές, δημοσιονομικές και παραγωγικές – μία χώρα της Ανατολικής Ευρώπης καταφέρνει να ξεχωρίσει. Η Πολωνία, μέλος της Ε.Ε. από το 2004, έχει διανύσει μια θεαματική πορεία σύγκλισης, καθιερώνοντας τον εαυτό της ως έναν από τους πιο υπολογίσιμους «παίκτες» της ευρωπαϊκής οικονομίας. Σήμερα, η πολωνική οικονομία αντιπροσωπεύει την 6η μεγαλύτερη της Ε.Ε. σε ονομαστικό ΑΕΠ, με ισχυρό βιομηχανικό και αγροτικό υπόβαθρο. Σε αντίθεση με άλλες χώρες που βασίζονται κατά βάση στον τριτογενή τομέα, η Πολωνία συνεχίζει να στηρίζεται στην παραγωγή. Πάνω από το 30% του εργατικού δυναμικού απασχολείται στον δευτερογενή τομέα, ενώ το 6-8% διατηρεί τη χώρα αυτάρκη σε βασικά αγαθά και εξαγωγική σε γεωργικά προϊόντα. Βιομηχανική Πολιτική και Επιδοτήσεις Η μεταμόρφωση της χώρας δεν είναι τυχαία. Με στρατηγικό σχεδιασμό, η Βαρσοβία αξιοποίησε στο έπακρο τα ευρωπαϊκά κονδύλια των δύο τελευταίων δεκαετιών. Χρηματοδότησε βιομηχανικές υποδομές, δημιούργησε ειδικές οικονομικές ζώνες και στήριξε την τεχνική εκπαίδευση με παραγωγικό προσανατολισμό. Τα επαγγελματικά λύκεια της χώρας εξειδικεύονται σε κλάδους όπως η τυροκομία, η οινοποίηση, η γαστρονομία, και ενσωματώνουν πρακτική εξάσκηση. Μαθητές μαγειρεύουν στα σχολεία και τα γεύματα διοχετεύονται στα τοπικά σχολικά συγκροτήματα. Η προσέγγιση αυτή δημιουργεί δεσμούς μεταξύ τοπικής οικονομίας, κοινωνίας και παιδείας. Σταθερότητα και Ανάπτυξη Με πληθυσμό 38 εκατ., η Πολωνία αναπτύχθηκε με ρυθμούς της τάξης του 4-5% τις τελευταίες δύο δεκαετίες, ενώ για το 2025 οι προβλέψεις κάνουν λόγο για αύξηση ΑΕΠ άνω του 3,5%. Ο πληθωρισμός αποκλιμακώνεται και η ανεργία, παρά την πανευρωπαϊκή επιβράδυνση, διατηρείται σταθερά κάτω από το 3%. Ο βασικός καθαρός μισθός διαμορφώνεται στα 740 ευρώ, όμως ο μέσος καθαρός μισθός υπερβαίνει τα 1.500 ευρώ, χάρη στις αυξημένες παραγωγικές δυνατότητες και τη βιομηχανική δυναμική. Ανταγωνιστικό Κόστος Ζωής Παράλληλα, οι τιμές βασικών προϊόντων στη χώρα παραμένουν εντυπωσιακά χαμηλές:– 1 λίτρο γάλα στα 0,61€,– 1 κιλό κοτόπουλο στα 3,60€,– 1,5 λίτρο νερό στα 0,46€,– βενζίνη στα 1,30€/λίτρο. Πρόκειται για ένα κόστος ζωής που συνδέεται με την αυτάρκεια στην εσωτερική παραγωγή και την ανταγωνιστικότητα του εθνικού νομίσματος (ζλότυ), το οποίο η Πολωνία επέλεξε συνειδητά να διατηρήσει εκτός ευρώ. Η Ελλάδα μπροστά στον καθρέφτη Η σύγκριση με την Ελλάδα είναι αναπόφευκτη – και χρήσιμη. Παρά την πρόοδο, η χώρα μας παραμένει καθηλωμένη σε χαμηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης, υψηλότερη ανεργία και εξάρτηση από τον τριτογενή τομέα. Η βιομηχανική της βάση υποχωρεί, ενώ το εκπαιδευτικό της σύστημα αδυνατεί ακόμη να συνδέσει τη γνώση με την παραγωγή. Τα ΕΠΑΛ στη χώρα μας λειτουργούν συχνά ως καταφύγιο μαθητών χωρίς προοπτική ή με κατευθύνσεις που δεν συνδέονται με τις ανάγκες της αγοράς: από βοηθούς αισθητικής έως βρεφονηπιοκόμους. Η έννοια της παραγωγικής τεχνικής εκπαίδευσης παραμένει ουσιαστικά ζητούμενο. Χρειάζεται στρατηγικό σχέδιο Η περίπτωση της Πολωνίας δείχνει πως η ανάπτυξη δεν είναι προϊόν τύχης, αλλά στρατηγικής. Με σχέδιο, επιμονή και συνέπεια, μια χώρα της Ανατολικής Ευρώπης βρίσκεται σήμερα σε τροχιά να ηγηθεί στο Βορρά. Δεν είναι μόνο ζήτημα κονδυλίων – αυτά υπάρχουν. Είναι θέμα επιλογών, προτεραιοτήτων και κουλτούρας πολιτικής. Η Ελλάδα μπορεί και πρέπει να δει την Πολωνία όχι με καχυποψία ή φθόνο, αλλά ως ένα μοντέλο που δείχνει τον δρόμο: προς την αυτάρκεια, την εξωστρέφεια και την πραγματική οικονομική κυριαρχία. ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Το άρθρο γράφτηκε με αφορμή μια ανάρτηση με στοχεία απο την οικονομική καθημερινότητα των πολιτών της Πολωνίας, που ανάρτησε σε Facebook o καθ. Δημήτρης Κουρέτας Περιφερειάρχης Θεσσαλίας https://www.facebook.com/dimitris.kouretas.3/posts/pfbid0dvmoiVjFPEUKfendkixq7ybMH6crbFRC74fC8NrMYPTLpdob7GtpPdNVFz7Kyfbkl
