Τα τελευταία στοιχεία του Κέντρου Είσπραξης Ασφαλιστικών Οφειλών (ΚΕΑΟ) δεν αφήνουν περιθώρια παρερμηνειών: το σύστημα ρυθμίσεων οφειλών προς τον e-ΕΦΚΑ δεν λειτουργεί. Και δεν αποτυγχάνει οριακά, αποτυγχάνει μαζικά. Από το 2013 μέχρι και το γ’ τρίμηνο του 2025, περισσότερες από 2,37 εκατ. ρυθμίσεις επιχειρήθηκαν για χρέη προς την Κοινωνική Ασφάλιση. Όμως πάνω από 1,27 εκατ., δηλαδή το 53,5%, χάθηκαν. Ακόμη πιο ανησυχητικό είναι το οικονομικό αποτύπωμα: από τα 31,28 δισ. ευρώ που εντάχθηκαν σε ρυθμίσεις, τα 22,14 δισ. ευρώ– ποσοστό 70,78% -βγήκαν εκτός διαδικασίας, μετατρεπόμενα εκ νέου σε «κόκκινο» χρέος. Με απλά λόγια: επτά στα δέκα ευρώ που ρυθμίστηκαν δεν εισπράχθηκαν ποτέ. Το πρόβλημα δεν είναι η «ασυνέπεια» των οφειλετών Η εύκολη ,αλλά λανθασμένη ,ανάγνωση είναι να αποδοθεί η κατάρρευση των ρυθμίσεων σε «στρατηγικούς κακοπληρωτές». Όμως οι ίδιοι οι αριθμοί διαψεύδουν αυτή την αφήγηση. Σήμερα, ενεργές παραμένουν μόλις 299.816 ρυθμίσεις, δηλαδή περίπου μία στις δέκα, με συνολικό ρυθμισμένο ποσό μόλις 5,1 δισ. ευρώ. Η βασική αιτία απώλειας των ρυθμίσεων είναι ξεκάθαρη: η μη καταβολή δύο συνεχόμενων δόσεων και η αδυναμία πληρωμής των τρεχουσών εισφορών παράλληλα με τις παλιές οφειλές Αυτό δεν είναι ένδειξη απειθαρχίας. Είναι ένδειξη οικονομικής ασφυξίας. Οι μικρομεσαίοι φωνάζουν, τα στοιχεία τους δικαιώνουν Εδώ και χρόνια, οι εκπρόσωποι των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και των αυτοαπασχολούμενων επαναλαμβάνουν το ίδιο αίτημα: περισσότερες δόσεις, χαμηλότερη μηνιαία επιβάρυνση, πραγματική προσαρμογή στο εισόδημα. Τα στοιχεία του ΚΕΑΟ τους δικαιώνουν απόλυτα. Όταν πάνω από τις μισές ρυθμίσεις «σπάνε» και σχεδόν το 71% των ρυθμισμένων ποσών χάνεται, τότε το πρόβλημα δεν είναι ο οφειλέτης, είναι ο σχεδιασμός. Ρυθμίσεις των 12, 24 ή ακόμη και 48 δόσεων δεν ανταποκρίνονται: ούτε στη μεταπανδημική πραγματικότητα, ούτε στο αυξημένο λειτουργικό κόστος, ούτε στη φορολογική και ασφαλιστική επιβάρυνση που σηκώνουν οι μικρομεσαίοι. Ώρα για γενναίες δόσεις –όχι για νέες λίστες χρεών Το Δημόσιο δεν κερδίζει τίποτα από ρυθμίσεις που καταρρέουν. Αντιθέτως: διογκώνεται το ανεπίδεκτο είσπραξης χρέος, αυξάνεται η αδήλωτη οικονομία, και παγιδεύονται χιλιάδες επιχειρήσεις σε έναν μόνιμο αποκλεισμό. Η λύση είναι πολιτική και τεχνική ταυτόχρονα: 120 ή περισσότερες δόσεις, με ρήτρες πραγματικής βιωσιμότητας αυτόματη προσαρμογή της δόσης στο εισόδημα και προστασία της ρύθμισης από μικρές, πρόσκαιρες αστοχίες Όχι άλλη τιμωρητική λογική. Όχι άλλες ρυθμίσεις «στα χαρτιά». Αν το κράτος θέλει να εισπράξει, πρέπει πρώτα να επιτρέψει στους οφειλέτες να αντέξουν.