Η τροποποίηση της Σύμβασης Υποχρέωσης Δημόσιας Υπηρεσίας (ΥΔΥ) μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και της Hellenic Train έχει προκαλέσει έντονες πολιτικές αντιδράσεις, αναδεικνύοντας σοβαρά ερωτήματα για το μέλλον του σιδηροδρόμου στην Αχαΐα. Παρότι προέρχονται από διαφορετικές αφετηρίες, οι παρεμβάσεις του πρώην Πρωθυπουργού Γιώργος Α. Παπανδρέου και του βουλευτή Αχαΐας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Ανδρέας Παναγιωτόπουλος συγκλίνουν σε ένα βασικό συμπέρασμα: η κυβερνητική επιλογή αφήνει κρίσιμες σιδηροδρομικές υποδομές εκτός ουσιαστικού σχεδιασμού, με άμεσες οικονομικές και αναπτυξιακές επιπτώσεις για την περιοχή. Τι επισημαίνει ο Γιώργος Α. Παπανδρέου Η παρέμβαση του Γιώργου Παπανδρέου έχει έντονο θεσμικό και στρατηγικό χαρακτήρα. Ο πρώην Πρωθυπουργός υπογραμμίζει ότι η απουσία ρητών δεσμεύσεων για τον Οδοντωτό και τη σιδηροδρομική σύνδεση της Πάτρας δεν αποτελεί τεχνική αβλεψία, αλλά συνειδητή πολιτική επιλογή που οδηγεί στην υποβάθμιση της Αχαΐας. Κεντρικό σημείο της κριτικής του είναι η ανάγκη θεσμικής κατοχύρωσης του Οδοντωτός Σιδηρόδρομος Διακοπτό–Καλάβρυτα ως γραμμής δημόσιου συμφέροντος, με εγγυημένη ελάχιστη συχνότητα δρομολογίων και μακροχρόνιο σχεδιασμό. Παράλληλα, ζητά σαφές και δεσμευτικό επενδυτικό πλάνο, ενταγμένο στο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων και σε ευρωπαϊκά χρηματοδοτικά εργαλεία, για υποδομές, ασφάλεια και τροχαίο υλικό. Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνει στη σιδηροδρομική σύνδεση της Πάτρας με το εθνικό δίκτυο, επισημαίνοντας ότι χωρίς συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα και διαφάνεια, η πόλη παραμένει αποκλεισμένη από βασικούς αναπτυξιακούς άξονες. Τέλος, θέτει ζήτημα λογοδοσίας στη χρήση των δημόσιων πόρων, τονίζοντας ότι η κρατική αποζημίωση προς τον πάροχο πρέπει να συνδέεται με μετρήσιμα αποτελέσματα και ουσιαστική εξυπηρέτηση των τοπικών κοινωνιών. Τι καταγγέλλει ο Ανδρέας Παναγιωτόπουλος Η παρέμβαση του Ανδρέα Παναγιωτόπουλου κινείται σε αιχμηρό πολιτικό και οικονομικό επίπεδο, εστιάζοντας στο κόστος για τον φορολογούμενο και στην απουσία δεσμεύσεων από την πλευρά του παρόχου. Ο βουλευτής Αχαΐας κάνει λόγο για «λευκή επιταγή» προς τη Hellenic Train, σημειώνοντας ότι το Δημόσιο καταβάλλει περίπου 50 εκατ. ευρώ ετησίως χωρίς να εξασφαλίζει επαρκή δρομολόγια, αξιόπιστες υπηρεσίες ή ουσιαστικές επενδύσεις. Υπενθυμίζει ότι η κυβέρνηση το 2022 απάλλαξε την εταιρεία από επενδύσεις ύψους τουλάχιστον 630 εκατ. ευρώ που προέβλεπε η συμφωνία του 2019, ενώ οι σημερινές αναφορές σε επενδύσεις 430 εκατ. ευρώ δεν συνοδεύονται από δεσμευτικό χαρακτήρα ή χρονοδιάγραμμα. Ιδιαίτερα επικριτικός εμφανίζεται για το γεγονός ότι ο Οδοντωτός Σιδηρόδρομος απουσιάζει πλήρως από το κείμενο της σύμβασης, χωρίς καμία πρόβλεψη για λειτουργία, συντήρηση ή δρομολόγια, την ώρα που αυτά έχουν ήδη συρρικνωθεί. Παράλληλα, αναδεικνύει το αδιέξοδο της σιδηροδρομικής σύνδεσης της Πάτρας, η οποία περιορίζεται έως το Ρίο, χωρίς καμία δέσμευση για επέκταση προς το κέντρο της πόλης και το νέο λιμάνι, αφήνοντας τον Προαστιακό σε καθεστώς ασάφειας ως προς το μέλλον του. Συμπέρασμα: οικονομικό και αναπτυξιακό διακύβευμα Παρά τις διαφορετικές προσεγγίσεις, οι δύο παρεμβάσεις συγκλίνουν σε ένα κοινό μήνυμα: χωρίς θεσμική κατοχύρωση, δεσμευτικές επενδύσεις και διαφάνεια, ο σιδηρόδρομος της Αχαΐας κινδυνεύει να παραμείνει σε καθεστώς απαξίωσης. Ο Οδοντωτός και η σιδηροδρομική σύνδεση της Πάτρας δεν αποτελούν απλώς συγκοινωνιακές υποδομές, αλλά κρίσιμα εργαλεία για την τοπική οικονομία, τον τουρισμό και τη βιώσιμη ανάπτυξη. Για μια περιοχή με ισχυρό λιμάνι, πανεπιστημιακή κοινότητα και εξαγωγικό δυναμικό, η απουσία ολοκληρωμένου σιδηροδρομικού σχεδιασμού δεν είναι ουδέτερη επιλογή. Είναι ένας παράγοντας που επηρεάζει άμεσα την ανταγωνιστικότητα και τις αναπτυξιακές προοπτικές της Αχαΐας.
