Σε μια περίοδο που οι κατασχέσεις από τράπεζες και funds απειλούν χιλιάδες νοικοκυριά, δύο πρόσφατες αποφάσεις του Πρωτοδικείου Πατρών αποδεικνύουν ότι η Δικαιοσύνη εξακολουθεί να προστατεύει τους πολίτες και τα δικαιώματά τους. Ακύρωση πλειστηριασμού μετά την ολοκλήρωσή του Στην πρώτη υπόθεση, ένας νέος κληρονόμησε, μαζί με την περιουσία της μητέρας του, και ένα χρέος περίπου 50.000 €. Η τράπεζα προχώρησε σε κατάσχεση του σπιτιού και το πλειστηρίασε, με το ακίνητο να κατακυρώνεται σε fund. Η ανακοπή που ασκήθηκε επικαλέστηκε παραλείψεις στις νόμιμες διαδικασίες και τις κοινοποιήσεις εγγράφων. Το Πρωτοδικείο ακύρωσε τόσο την κατάσχεση όσο και την κατακύρωση του πλειστηριασμού, κάτι σπάνιο νομικά, αποδεικνύοντας ότι τυπικά λάθη των πιστωτών μπορούν να οδηγήσουν στην ακύρωση μιας ολοκληρωμένης διαδικασίας. Άκυρη κατάσχεση λόγω δυσανάλογης απαίτησης Στη δεύτερη υπόθεση, ένα fund κατάσχεσε διώροφο ακίνητο αξίας 170.000 € για χρέος μόλις 35.000 €. Το δικαστήριο έκρινε την κατάσχεση καταχρηστική, καθώς η επιλογή ενός τόσο μεγάλου ακινήτου για την ικανοποίηση μικρής οφειλής παραβιάζει την αρχή της αναλογικότητας και τα χρηστά ήθη, συνιστώντας κατάχρηση δικαιώματος από τον πιστωτή. Ο δικηγόρος Άκης Βαβαρούτας, που χειρίστηκε τις υποθέσεις, τονίζει ότι τα δικαστήρια εξετάζουν προσεκτικά τις ενέργειες των πιστωτών και μπορούν να ακυρώσουν διαδικασίες που παραβιάζουν το νόμο ή την αρχή της αναλογικότητας. Δικαστικοί κύκλοι επισημαίνουν πάντως ότι οι αποφάσεις αυτές δείχνουν ότι η Δικαιοσύνη συνεχίζει να ελέγχει τις ενέργειες των τραπεζών και των funds και να προστατεύει τους οφειλέτες, υπενθυμίζοντας ότι η νομιμότητα και η δικαιοσύνη υπερτερούν της επιθυμίας για γρήγορο οικονομικό κέρδος. Οι αποφάσεις αυτές δεν αφορούν μόνο τους συγκεκριμένους οφειλέτες, αλλά στέλνουν και ένα ξεκάθαρο μήνυμα προς τις τράπεζες και τα funds: η επιθετική τακτική εκποίησης περιουσιακών στοιχείων δεν μπορεί να γίνεται χωρίς όρια και χωρίς σεβασμό στη νομιμότητα. Η Δικαιοσύνη, μέσα από αυτές τις υποθέσεις, υπενθυμίζει ότι η αρχή της αναλογικότητας και τα «χρηστά ήθη» δεν είναι απλώς θεωρητικές έννοιες, αλλά εργαλεία που προστατεύουν τους πολίτες από καταχρηστικές ενέργειες.















